5 november 2008

Terugkijken met Bats: 'In de jaren '30 kostte een brood 16 cent, nu bijna het dertigvoudige'

Categorie: Ommer Nieuws.    9.530 keer gelezen.

OMMEN – Hoewel bakkerij Ten Brinke pas sinds 1990 zaken doet onder haar eigen naam, is het deze week alweer 35 jaar geleden dat de familie de winkel overnam van bakker Bats Makkinga.

ON08110501--.jpg Foto: Erna Ekkelkamp
Hoewel het stel vijftien jaar geleden verder ging onder de naam Ten Brinke, heet hun zaak voor veel old Ommers nog steeds ‘bakker Makkinga.’

Een jubileum is een mooie gelegenheid om eens terug te kijken en dat deden Berjan en Hetty Ten Brinke samen met Bats Makkinga. De oude bakker mag dan de 90 zijn gepasseerd, maar dat is hem niet aan te zien. Met zijn olijke snuit onder zijn hoed steekt hij zeker eenmaal per week zijn hoofd om de deur bij de familie Ten Brinke. Want al sloeg hij de deur van de bakkerij 35 jaar geleden voor het laatst achter zich dicht, hij mag nog steeds graag de bakkerslucht opsnuiven. “Mijn vader begon de bakkerij in 1916. Toen ik een jaar of vijftien was kwam ik in de zaak en leerde het vak van mijn vader. Maar terwijl hij broodbakker was, hield ik vooral ook van banket. Dus volgde ik de tweejarige banketcursus in Zwolle. Met goed resultaat: toen ik begon had mijn vader twee soorten koekjes, terwijl we later veertig soorten koekjes en gebak verkochten.”

Volgens Makkinga mocht je vroeger niet voor 5 uur beginnen met bakken en niet voor 10 uur een brood verkopen. “Daar was strenge controle op. Als je om 4 uur begon, kreeg je geheid een bekeuring. Ik heb er zelfs een keer voor in de bak gezeten”, lacht hij. Het bekendst was bakker Makkinga vanwege de beschuit. Die lagen in een grote ton in de winkel, onder de slogan ‘De haan roept het uit, er is geen dag zonder Makkinga’s beschuit’. In de beginjaren werd het brood door de venters aan huis gebracht. De winkel werd alleen op vrij-dag en zaterdag bezocht voor de extraatjes als een krentenbrood of melkwit. Toen bakker Makkinga als bakker begon kostte een brood 16 cent. Toen hij de zaak in 73 overdeed aan Ten Brinke 98 cent en nu, 35 jaar later kost een brood 1,95 euro, wat omgerekend in guldens neerkomt op 4,29.

“Maar dat moet het ook wel kosten”, vindt Bats. ‘Destijds betaalde ik maandelijks duizenden guldens aan loon en vaste lasten en dat zal tegenwoordig zeker niet minder zijn.” Evenals Bats, is ook Berjan een bakkerszoon en kreeg hij het vak met de paplepel ingegoten. “Ik was als klein jochie altijd al te vinden in de bakkerij, dus dat ik bakker werd was eigenlijk logisch”, zegt Berjan. “Ik heb dan ook nog steeds elke dag plezier in mijn werk.” Ook Hetty, die van oorsprong kapster is, staat iedere dag met veel plezier in de zaak. “Toen mijn schoonvader plotseling overleed, moesten wij de zaak vervroegd overnemen. Toen besloot ik er ook helemaal voor te gaan en zei het kappersvak voorgoed vaarwel. Of ik ooit spijt heb gehad? In het begin wel, maar nu allang niet meer.”

Wijksanering
In de jaren ’50 waren er wel vijftien bakkers in Ommen. Zij verkochten hun brood grotendeels langs de deuren. Om iedere bakker zijn deel te gunnen, werd besloten om de wijken te verdelen. “Wijksanering heette dat”, vertelt bakker Makkinga. “We hebben toen in drie avonden achter elkaar ruim tweehonderd huisvrouwen per keer ontvangen in het Hervormd Centrum. Daar kregen ze allemaal lekkere hapjes van de firma Calvé en legden wij ze uit waarom er gesaneerd werd en welke bakker ze kregen toegewezen. Er waren een paar vrouwen die hun eigen bakker wilden houden. Dat mocht wel, maar dan moesten ze zelf naar de winkel fietsen om het brood op te halen.”

Bron: Ommer Nieuws – 05 november 2008

2 Reacties »

• • •

2 reacties »