микрозаймы

14 januari 2009

HKO reeks – 100 jaar Ommer Nieuws: Spekvet voor de winter (19)

Categorie: Historische Kring Ommen.    4.278 keer gelezen.

Op de foto een huisslachting zoals dat toen genoemd werd. Het varken werd thuis geslacht en verwerkt tot hammen, grote zijden spek, inmaak en natuurlijk worst.

Na lekker vetgemest te zijn, werd het omstreeks november dan zonder schroom aan de ladder gehangen. Daarna was het een taak voor het varken om zijn kostgezin de schrale winter door te helpen.

Zijn niet zo lange, maar toch goede leven had het varken niet alleen in een varkenshok, maar vaak ook nog in een afgeschoten stuk weide doorgebracht. Zo’n varken met een vaste bestemming kreeg een speciale band met de familie en werd als dat enigszins kon dan ook extra verwend. Alle etensresten, als die er waren, gingen naar het varken. Ook de valappels van onder de appelboom die er niet zo goed meer uit zagen, belandden met een fraaie boog voor zijn wroetende neus. Voor de jongsten van de familie was het in het najaar dan ook leuk, om met handenvol de eikels, die ze bijeengezocht hadden, aan het varken te voeren.

Na lekker vetgemest te zijn, werd het omstreeks november dan zonder schroom aan de ladder gehangen. Daarna was het een taak voor het varken om zijn kostgezin de schrale winter door te helpen. Zijn vlees was een belangrijke voedingsbron om die koude periode te kunnen overbruggen. Het was altijd een geruststellende gedachte dat er zoveel goed, maar vooral genoeg eten in voorraad zou zijn. Ook een opwindende gedachte was, dat alles wat niet duurzaam genoeg was, binnen een zeer korte tijd opgegeten moest worden.

Buren kwamen helpen en moesten daarbij natuurlijk ook taxeren hoe dik het spek bij dit varken wel niet was. Verstandig was om de dikte van het spek enige mate aan te dikken. De slacht was een jaarlijks terugkerend, bijna feestelijk evenement in het huishouden, dat zelfs schilders belangrijk genoeg vonden om er een schilderij aan te wijden. Zo is op een bekend schilderij van Rembrandt van Rijn is een geslachte os te zien. Dat het in de vroegere tijden niet altijd spekkie naar ieders bekkie was, lezen we in de “Oprechte Ommer Courant” van 7 mei 1932. De bacon export naar Engeland is in die tijd bijna gehalveerd. De landbouworganisaties willen een steunfonds vormen door een accijns te leggen van 3 gulden op het slachten van varkens waardoor men de bacon-export met een dubbeltje per kg bacon kan steunen. Voor de huisslachtingen was dit natuurlijk niet zo gunstig, had men deze bui aan zien komen? In maart van hetzelfde jaar stond al in de krant dat in de afgelopen twee maanden ter gemeentesecretariè meer dan 500 vergunningen voor huisslachtingen van varkens werden afgegeven. Maart is helemaal geen slachtmaand, de krant voegt er dan ook aan toe “dat het een bewijs is dat de varkensprijs thans Uiterst laag is”.

Dat deze veronderstelling heel erg juist was, bleek al uit de krant van 19 maart 1932. In een artikeltje onder het kopje plaatselijk nieuws staat: “De jachtopziener S. alhier kocht dezer dagen vijf jonge biggen voor den prijs van …. een kwartje, alzo 5 cent per stuk. Zou de crisis in de varkenswereld hiermede zijn hoogtepunt hebben bereikt?” Waarschijnlijk nog niet want enkele weken later staat in de krant van zaterdag 23 april 1932 onder het kopje goedkope biggen: “te Oudewater zijn zaterdag acht biggen van twee maanden verkocht voor…een glas bier”. Er staat jammer genoeg niet bij of de transactie plaatsvond in een café en of de verkoper erg veel dorst had. Ook niet of hij misschien al behoorlijk wat biertjes gedronken had. Uit bovenstaande mag men niet afleiden dat alleen de varkenshandel het moeilijk had. Er was al eerder een zelfde soort verhaal over goedkope kalveren verschenen. Het volgende artikeltje had al op 27 februari 1932 in de krant gestaan.

“Wat nuchteren kalfjes opbrachten”
Een landbouwer in Noordbroek was zo gelukkig dat één zijner koeien hem verraste met de geboorte van twee kalfjes, die hij zoo spoedig mogelijk van de hand wenschte te doen. De slagers ter plaatse hadden er geen ambitie voor, zoodat een commissionair de diertjes voor hem in Groningen zou verkoopen. De twee kalfjes hadden samen 2,50 gulden opgebracht. Het commissieloon bedroeg 1,50 gulden aan marktgeld was 20 cent uitbetaald en aan vervoer per auto 80 cent. Na afloop der markt kwam de boer informeren hoe de handel was afgelopen”.

Foto’s en nieuwtjes
De foto’s in deze rubriek komen uit het archief van de tienjarige Historische Kring Ommen. In samenhang met deze foto’s zullen we proberen ook een nieuwsfeit(je) te halen uit het grote krantenarchief van het honderdjarige Ommer Nieuws.

Bron: Ommer Nieuws – 14 januari 2009

3 Reacties »

• • •

3 reacties »