23 maart 2022

VVV Ommen wijst toeristen de weg

Categorie: Harry Woertink, Oude gebruiken & tradities.    435 keer gelezen.

Vanaf aanstaande Pasen heeft Ommen weer een toeristisch informatiepunt.

 In 1958 opent burgemeester mr C.P. van Reeuwijk het nieuwe VVV-kantoor aan de Kerkstraat.
Foto: OudOmmen
Zie ook het album “VVV – Ommen

Het Historisch Museum in molen Den Oordt geeft onderdak aan het door de gemeente Ommen genomen initiatief om toeristen in goede banen te leiden. Eerder was in Ommen dit in handen van de plaatselijke afdeling van het VVV (Vereniging voor Vreemdelingenverkeer), maar deze organisatie is in Ommen niet meer actief. Dit verhaal gaat even terug in de tijd.

Ommen hèt kampeercentrum van Overijssel
In Ommen werd in 1905 een afdeling van de VVV opgericht. Vanuit de slagerij van Gompel de Levie aan de Brugstraat werd informatie verstrekt. In de vijftiger jaren opent de VVV een informatie-kiosk in een theehuisje aan de Voorbrug. Als er ruimte vrijkomt in het oude postkantoor aan de Kruisstraat wordt dat het onderkomen van de VVV. In 1956 is Ommen met 92.558 overnachtingen van kampeerders nog steeds hèt kampeercentrum is van de provincie. Daarnaast waren er 8983 overnachtingen in hotels en 10.499 in pensions. De verblijfsduur toen kwam uit op ruim vijf en een halve dag. Het werk van de VVV neemt dan ook steeds in grotere omvang aan.

Meer ruimte nodig
Op het kleine kantoor aan de Kruisstraat kan men zich niet meer wenden of keren. Al maandenlang wordt omgekeken naar grotere kantoorruimte. Daarom wordt bij het gemeenbestuur een plan ingediend voor de bouw van een behoorlijk huisje bij de Markt. Met grote voortvarendheid neemt de gemeente dit plan ter hand. Maar wat uit de bus komt is eigenlijk een soort kiosk op de Markt met daarnaast een wachtlokaal voor buspassagiers. Dit tot grote teleurstelling van het VVV-bestuur. Ook de aangewezen plaats is minder gunstig, zo luidt de conclusie. Liever zag men het gebouwtje aan de Vechtstraat naast het gemeentehuis. Maar al gauw dient zich een oplossing aan voor de ruimtenood. Het pand Kerkstraat 9 komt te koop. De VVV-leden gaan akkoord met de aankoop en in 1958 is het zover dat burgemeester mr C.P. van Reeuwijk het nieuwe VVV-kantoor officieel kan openen. Lees meer »

Reageren »

22 maart 2022

Marktmeester Schuurman door kooplieden gehuldigd

Categorie: Harry Woertink, Oude gebruiken & tradities.    313 keer gelezen.

OMMEN – De heer B. Schuurman herdacht dezer dagen het feit, dat hij 40 jaar geleden tot marktmeester werd benoemd.

 26 mei 1959. Marktmeester Berend Schuurman hier in uniform gekleed van de gemeente Ommen, ontvangt als blijk van waardering voor 40 jaar markmeester een herenrijwiel uit handen van S. van Vondel terwijl er voor zijn vrouw Geertje Schuurman-de Haan een ruiker bloemen is.
Foto: OudOmmen
Zie ook het album “1959 – B. Schuurman 40 jaar Marktmeester

Uiteraard lieten de marktkooplieden deze heuglijke gebeurtenis niet ongemerkt voorbijgaan. Uit hun naam kreeg hij na de markt bij monde van het hoofdbestuurslid, de heer S. van Vondel, een prachtig herenrijwiel aangeboden. Spreker roemde de kwaliteiten van de heer Schuurman als marktmeester, zodat hij nimmer naar Ommen behoefde te komen voor moeilijkheden.

Speciaal wees de heer Van Vondel op het organisatietalent van de marktmeester en op het feit, dat hij altijd aan anderen dacht. Wanneer een marktkoopman ziek was, collecteerde Schuurman voor bloemen of een fruitmand. Geen wonder dan ook, dat men nu spontaan voor hem een inzameling heeft gehouden.

Mevrouw Schuurman kreeg een ruiker bloemen aangeboden. Na deze hartelijke woorden sprong de heer Schuurman op een lege kraam en zeide: „Mensen, praten kan ik niet, maar ik dank jullie allemaal”.

Bron: Harry Woertink – 22 maart 2022

Reageren »

19 maart 2022

Eiertikken op tweede Paasdag

Categorie: Harry Woertink, Oude gebruiken & tradities.    398 keer gelezen.

OMMEN – Op Tweede Paasdag, 18 april wordt in Ommen weer het traditionele eiertikken gehouden.

 1964. Eiertikken op Paasmaandag bij het gemeentehuis op de Markt.
Foto: OudOmmen
Zie ook de albums “Paastradities” en “Eiertikken”.

Plaats van handeling is de Markt bij het Vechtpodium waar vanaf 11.15 uur getikt kan worden met de vers gekookte bruine eieren gekookt door de familie Martens.Vanwege de pandemie was er twee jaar aaneen geen eiertikken, maar de familie Martens heeft het weer opgepakt en heeft er ook onwijs veel zin in.

Kooktechniek
Wijlen Gerard Martens had zijn eigen kooktechniek voor de eieren. Deze techniek is overgenomen door de volgende generatie: niet te hard, niet te zacht en waarbij de schaal van het ei wordt voorzien van een biologisch bruin kleurtje. “Het geheim van de smid”, of in het geval van de familie Martens “Het geheim van de kok”.

Tik techniek: scherp op scherp, stomp op stomp
Iemand die wil meedoen met het eiertikken op Tweede Paasdag zoekt eerst een partner waarmee het ei getikt kan worden. Dan moeten de deelnemers de scherpe kanten van het ei tegen elkaar tikken. Vervolgens wordt stomp op stomp getikt. De deelnemer met het hele ei wint vervolgens het kapotte ei van zijn tegenstander. Wanneer blijkt dat beide deelnemers aan één kant een deukje in het ei hebben tikken ze vervolgens nog stomp tegen scherp om de winnaar te bepalen. Degene die dan nog één kant heel heeft wint.

Het eiertikken op Paasmaandag is een begrip tot in de wijde omgeving van Ommen en trekt altijd veel publiek. Voor zover bekend is Ommen de enige plaats in ons land waar zo massaal het eiertikken wordt gehouden.

Bron: Harry Woertink – 19 maart 2022

Reageren »

18 maart 2022

Herberg De Hongerige Wolf, een van oudsher bekende pleisterplaats aan de Hessenweg

Categorie: Harry Woertink.    509 keer gelezen.

De Hongerige Wolf is al vele eeuwenlang een bekend punt tussen Ommen en Hardenberg. Vroeger een boerderij met een herberg.

 Herberg De Hongerige Wolf ca. 1950.
Foto: OudOmmen
Zie ook het album “Restaurant De Hongerige Wolf

De Hongerige Wolf is een van oudsher bekende pleisterplaats aan de vroegere Hessenweg, de vroegere zeer belangrijke verbinding naar Duitsland. Het is door de eeuwen heen een boerderij geweest waarvan de eigenaar een vergunning voor het onderbrengen en verzorgen van gasten bezat; een herberg en plaats waar paarden op hun lange reis werden verzorgd of verwisseld. Naast de boerderij stond een schuur met “doorrit” waar paard en wagen van doortrekkende reizigers konden worden gestald. De laatste bewoner van de herberg was Egbert Stoevelaar, die in 1966 het pand verkocht aan Jurjen Pool. Toen kwam er een café-restaurant dat in 1976 afbrandde, maar De Hongerige Wolf kwam terug.

Naam
De eeuwenoude herberg De Hongerige Wolf dankt zijn naam aan een aardige middeleeuwse love-story, die zich hier moet hebben afgespeeld. Ene Jonker Rudolf zou – door stom toeval – op het laatste moment zijn geliefde Jonkvrouw Ida uit de klauwen van een hongerige wolf hebben kunnen bevrijden. Het was een gebeurtenis waar de hele streek vol van was en zo valt het te begrijpen, dat niet zo lang na de mislukte aanval van het ondier dicht bij de bewuste plek een herberg werd gebouwd, die de toepasselijke naam “De Hongerige Wolf” kreeg.

Egbert Stoevelaar
In 1958 was nog sprake van oude wat vervallen behuizing met naast de deur een vaag beschilderd houten bord, waarop met wat goede wil een vervaarlijke wolf in het woud is te onderscheiden en duidelijker daaronder: “Hongerige Wolf. Zwak alcoholische dranken. E. Stoevelaar”. De op het bord genoemde Egbert Stoevelaar was toen 79 jaar en hij woonde, evenals zijn zoon, in een noodwoning terzijde van de oude herberg annex boerderij. De zaak was natuurlijk toen dat De Hongerige Wolf een paar jaar eerder zulke kwalijke ouderdomsverschijnselen vertoonde, dat er een bordje “onbewoonbaar verklaarde woning” voor de ramen kwam te hangen. Dat hield niet zozeer direct verband met de scheuren en de verzakkingen dan wel met het nogal zeldzame feit, dat uit de eeuwenoude muren en het hout miljoenen insectjes gekropen kwamen. Lees meer »

Reageren »

18 maart 2022

Uitleg over hoe maak je een Palmpasenstok

Categorie: Harry Woertink, Oude gebruiken & tradities.    256 keer gelezen.

OMMEN – Op zaterdag 2 april geeft De Gemienschop van Oll Ommer een uitleg (geen workshop) over hoe maak je een Palmpasenstok.

 Archieffoto van een eerder gehouden demonstratie van het versieren van de Palmpasenstok.
Foto: Harry Woertink
Zie ook het album “Paastradities

Dit vindt plaats in het Historisch Museum Ommen en begint om 10.30 uur. Voorzitter Gerrit Steen geeft uitleg en maakt iedereen wegwijs in de ‘geheimen’ van het versieren van de Palmpasenstok. Dit kan met een, al dan niet geschilde, stok uit het bos. Deze wordt versierd met een slinger van pinda’s, krenten, rozijnen en paaseitjes. Verder kan het worden aangekleed met buxus, sinaasappel of mandarijn en broodhaantjes. De Palmpasenstok kan ook een kruis zijn van twee dunne stokken die aan elkaar worden bevestigd. Iedereen kan zelf een creatie maken en er een eigen invulling aan geven. Opgeven voor 30 maart bij Hetty via: 06-42077267of bij Wilma: 06-21339414.

Palmpasenoptocht
Op zaterdag 9 april vindt de Palmpasenoptocht plaats onder muzikale begeleiding van het jeugdorkest SDG. Het inleveren van de Palmpasenstokken kan om 13.30 uur in het Historisch Museum Ommen. De jury beoordeelt de stokken en daarna begint om 14.30 uur de optocht. De prijsuitreiking vindt plaats om 15.15 uur op het binnenplein van Oldenhaghen. De Gemienschop van Oll Ommer hoopt dat de inwoners van de gemeente Ommen de kinderen en/of kleinkinderen mee laten doen om zo deze traditie in stand te houden.

Bron: Harry Woertink – 18 maart 2022

Reageren »

17 maart 2022

Kerkweg van zandweg naar toeristenweg over de Lemelerberg

Categorie: Harry Woertink.    294 keer gelezen.

Blij en trots waren ze nu er een gemeentelijke weg lag over de Lemelerberg. Niet alleen het gemeentebestuur, maar ook de inwoners van Lemele.

 1961. Wethouder Albert Jan Immink opent met het doorknippen van een lint officieel de Kerkweg op de Lemelerberg. Twee ponyruitertjes escorteren de wethouder. De schaar is hem liefdevol aangereikt. [Noot: wie kent de ruitertjes en het meisje?]
Foto: OudOmmen
Zie ook het album “1961 – Opening wegen Lemelerberg

Wie anders dan wethouder Albert Jan Immink kwam in 1961 de eer toe om de nieuwe verharde weg officieel te openen met het doorknippen van een lint. Twee ponyruitertjes escorteerden de wethouder en de schaar wordt hem liefdevol aangereikt. Na deze plechtigheid kon iedereen de berg op en over en was de weg ook vrij voor toeristen die graag de Lemelerberg op wilden voor een wandeling of in de wintermaanden bij sneeuw te kunnen skiën. De officiële opening was dan ook een hoogtepunt waar bijna heel Lemele voor was uitgelopen.

Lemele-Dalmsholte
De (Kerk)weg over de Lemelerberg was van oorsprong een simpele zandweg en moeilijk begaanbaar. De zandweg verbond de kom van Lemele met Dalmsholte. Bij regen was de weg moeilijk begaanbaar en werd dan ook maar weinig gebruikt. Maar steeds meer mensen wilden de berg op om te genieten van de zanderige paadjes om naar de uitzichtpunten te wandelen. Zomers reden bussen af en aan om hun passagiers op de Lemelerberg de kans te geven te wanddelen door de bossen, over de heidevelden en langs de vennetjes om met een beetje ook geluk de schaapskudde aan te treffen. De drukte werd zo groot dat in 1950 verboden werd voor bussen.

Knallende ruzie
Vanaf dat moment ontstaat een knallende ruzie tussen de gemeente Ommen en de Nederlandse Heide Maatschappij. De laatste ging als eigenaar tol heffen bij de bezoekers van de Lemelerberg. Aan het begin van de Parkweg – de toenmalige toegangsweg richting de berg – kwam een tolwachtershuisje met de onvermijdelijke tolboom. En wie de berg op wilde om van het fraaie uitzicht over de omgeving te genieten moest voor dat genot vijftien cent betalen. Wilde men met de auto de Lemelerberg op, dan moet men voor dat gemak nog eens 55 cent extra betaald worden. Ommen vreesde dat deze stap de streek geen goed zou doen en vele toeristen zou weerhouden. Lees meer »

Reageren »

16 maart 2022

Rondwandeling met gids op de Ommerschans – zondag 27 maart 14.00 uur

Categorie: Harry Woertink, Ommerschans.    261 keer gelezen.

De vereniging de Ommerschans organiseert zondag 27 maart weer een gegidste rondwandeling op de Ommerschans.

 Christoph Bernhard Freiherr von Galen (Bernard van Galen), ook wel “Bommen Berend” genoemd.
Afbeelding: OudOmmen
Zie ook het album “Ommerschans

In een anderhalf uur durende wandeling vertelt de gids over de unieke geschiedenis van het unieke natuurgebied. Met onder meer verhalen over het zwaard van Ommerschans, de muiterij en de overval door de patriotten. Ook wordt aandacht besteed aan de periode dat de voormalige verdedigingsschans dienstdeed als straf- en bedelaarskolonie van de Maatschappij van Weldadigheid.

Bommen Berend
Dit jaar is het 350 jaar geleden dat de als Bommen Berend bekende bisschop van Münster plunderend door Overijssel trok. Ook de Ommerschans ontsprong toen niet de dans en werd onder de voet gelopen door het bisschoppelijke leger. Tijdens de rondwandeling wordt ook dit stukje geschiedenis uitgelegd. En wat heeft Balkbrug te maken met de kolonie Ommerschans? Het komt allemaal aan de orde.

Start bij het kanon
De start van de zondagmiddagrondwandeling is om 14.00 uur bij het kanon in hartje Ommerschans. De kosten voor de rondwandeling zijn € 5,00 per persoon. Er is geen gelegenheid om te pinnen. Vooraf aanmelden via info@ommerschans.nl of via 06-13629524. Parkeren bij het kanon naast de schanswal. Wilt u met een grote groep komen? Dan kan in overleg een rondleiding afgesproken worden op een ander moment. Laat u zich informeren over de mogelijkheden. Meer informatie op de website www.ommerschans.nl. De vereniging Ommerschans is te volgen op facebook: www.facebook.com/ommerschans.

Vierde zondag van de maandag
Elke vierde zondag van de maand zijn er gegidste rondwandelingen op de Ommerschans. De datums voor de volgende rondwandeling zijn: 24 april; 22 mei; 26 juni; 24 juli; 28 augustus; 25 september; 23 oktober en 27 november.

Bron: Harry Woertink – 16 maart 2022

Reageren »

16 maart 2022

Jan Krake, de laatste man die de diligence Ommen-Zwolle reed. De spoortrein verdrong zijn vervoermiddel

Categorie: Harry Woertink, Oude gebruiken & tradities.    328 keer gelezen.

Jan Krake uit Ommen, beter bekend als “De Krake” werd geboren op 18 november 1860 in Dalfsen.

 1903. Toen de laatste reis ten einde was werd de diligence met Jan Krake op de bok gefotografeerd. Aan de overzijde van de Vecht het gemeentehuis met klein koepeltorentje en rechts een deel van hotel De Zon.
Foto: OudOmmen
Zie ook het album “Postkoets – diligence

Als zoon van Willem Krake en Hendrika Schuurman overleed hij op 20 mei 1956 en was toen 95 jaar. Als krasse oude baas, had hij aan de Bouwstraat 13, pal tegenover de Gereformeerde kerk, een schoenmakerij. Krake genoot grote bekendheid als koetsier van de diligence Ommen—Zwolle. Deze dienst werd geëxploiteerd door de firma Spijkerbos, voormalig eigenaar van Hotel „De Zon”. Deze firma verzorgde ook verhuizingen door het gehele land, waarbij de Krake eveneens als koetsier fungeerde. Over zijn reizen, die zich vaak tot Holland uitstrekten, kon hij urenlang in sappig Ommer dialect vertellen, waarvoor hij altijd een aandachtig gehoor vond. In 1903 was het afgelopen met de diligence, toen werd de „NOLS” in gebruik genomen, de Noordooster Locaal Spoorweg. Krake bleef daarna nog werkzaam als stalknecht, speciaal op marktdagen en verhuurde hij zich ook nog als maaier. De Provinciale Overijsselsche en Zwolsche courant zocht op 18 november 1950 Krake op, de dag dat hij zijn 90ste verjaardag vierde en deed alsvolgt verslag:

“Iedereen kent hem toch?”
“Jan Krake? Ja, natuurlijk weet ik die te wonen, iedereen kent hem toch?” De Ommenaar, wie ik de weg had gevraagd begon bereidwillig uit te leggen. Deze straat uit, voorbij de kerk en dan rechtsaf. Bij het pleintje linksaf en dan tegenover de Gereformeerde kerk, daar is het.” Het was alles bij elkaar drie minuten lopen en toen stond ik dan ook voor het aangeduide schoenwinkeltje aan de Bouwstraat. Op het venster boven de deur waren de sierlijke, ouderwetse letters nog vaag leesbaar: de man, die de laatste diligence van Ommen naar Zwolle vice versa heeft gereden. Het 18 november 1950, de dag dat Jan Krake negentig jaar geworden is.

Mooie kamer
Het is een klein vierkant kamertje met drie deuren. Eén leidt naar de gang, één naar de “mooie kamer” en de laatste geeft toegang tot het keukentje. Het venster ziet uit op een winters aandoende tuin. Tegen dat raam en naast de kachel, waarop de witte, geëmailleerde koffiekan staat te pruttelen, zit Jan Krake en naast hem zijn zuster. Johanna Gort-Krake is ook al 85 en eigenlijk is er vandaag dubbel feest, want ze is dan vijftig jaar getrouwd. Lees meer »

Reageren »

13 maart 2022

Hartelijke Ommer ontvangst voor wereldrecordhouder lange afstand paardrijden Wilfried Wendl

Categorie: Harry Woertink.    353 keer gelezen.

Met veel respect en gastvrijheid werd hij in Ommen ontvangen, de 35-jarige Oostenrijker, Wilfried Wendl.

 1959. Wereldrecordhouder lange afstand rijden te paard, Wilfried Wendl uit Klagenfurt in Karinthië (Oostenrijk) wordt in Ommen opgewacht door burgemeester C.P. van Reeuwijk (derde van links) en wethouder A.J. Immink, vierde van links.
Foto: OudOmmen
Zie ook het album “1959 – Bezoek Wilfried Wendl

Bij hotel Stegeman aan de Voorbrug was ruiter en paard z’n beetje op de helft van de 6723 kilometer lange afstandsreis vanuit Oostenrijk door Europa. De lange reis door Europa slaagde waardoor de Oostenrijker zich wereldrecordhouder lange afstand te paard mocht noemen.

Stempels
Burgemeester C.P. van Reeuwijk en wethouder A.J. Immink hadden bij de doorkomst de stempels klaarliggen van de gemeente om de papieren van de Oostenrijker te stempelen als bewijs dat Wendl Ommen had aangedaan. Fotograaf van dienst Herman Wigbels legde de doorkomst in Ommen vast op de gevoelige plaat. Twee Oostenrijkse ruitervrienden maakten in het begin van 1959 het plan op, om een reis te paard door West-Europa te maken van zo rond 9.000 kilometer. Met de bedoeling om aan de ene kant propaganda te maken voor de ruitersport en aan de andere kant zelf talrijke volken en landen te leren kennen. Om dan tenslotte over de reis een boek te gaan schrijven.

Op zijn eentje
Per dag werd tussen de 40 en 60 kilometer afgelegd. Onderweg werd veelal gelogeerd bij ruitervrienden, dankzij de hulp van ruiterorganisaties. In Stuttgart kwam echter een scheiding. Een der ruiters brak een arm en dat betekende, dat de andere op zijn eentje de reis moest voortzetten. De partner van Wendl Rosalinde hield de reis netjes en nauwkeurig bij. Zij deed het echter niet per paard, maar maakte gebruik van de openbare vervoersmiddelen. Lees meer »

2 Reacties »

11 maart 2022

Historisch Museum Ommen van oud naar nieuw (7, slot)

Categorie: Harry Woertink, Streekmuseum Ommen.    400 keer gelezen.

Na twee jaar bouwen en inrichten was het vrijdag 11 maart 2022 zover dat het vernieuwde historisch museum in molen Den Oordt en het Tolhuis officieel in gebruik genomen kon worden.

 Museumvrijwilligers Jan van der Bent en Reinder Lanjouw zijn trots op het vernieuwde Historisch Museum Ommen.
Foto: Harry Woertink
Zie ook de albums “2022/03 – Opening Historisch Museum Ommen”, “2020/2021/2022 – Uitbreiding Streekmuseum” en “Molen Den Oordt / Streekmuseum”.

Eerder bekend als “Oudheidkamer” en “Streekmuseum” gaat het nieuwe museum verder onder de naam “Historisch Museum Ommen”. Wethouder Ko Scheele had de eer om de officiële openingshandeling te verrichten. Als verantwoordelijk wethouder financiën stond Scheele ook aan de wieg van de geboorte van het nieuwe museum en het vervolg daarop. De officiële openstelling van het museum was bovendien voor Scheele de laatste plichtpleging, omdat hij na vandaag afzwaaide als wethouder.

Canon van Ommen
Bij zijn komst in 2010 als wethouder was Scheele al op de hoogte van uitbreidingsplannen voor het museum. In zijn beginjaren had hij de historische vereniging aangezet tot het maken in boekvorm van de Canon van Ommen. Dezelfde Canon is nu het thema van de vaste expositie van het museum: het beleven van de geschiedenis van Ommen, van prehistorie tot heden. “De cirkel is rond”, aldus Scheele tijdens de opening in het museum die werd bijgewoond door museumvrijwilligers en sponsoren. Volgens Scheelde had het oude museum eerder weg van een pakhuis, maar vanaf nu is sprake van een mooi en overzichtelijk museum in een passende nieuwbouw. De wethouder deed een oproep aan het museum om de Ommer geschiedenis ook naar buiten uit te dragen. Omdat Scheele begaan is met de geschiedenis vond het jammer dat het hem niet gelukt is om het Van Raaltehuis voor Ommen te behouden. Daarom was hij blij dat in het vernieuwde museum ook een vitrine is ingericht over de kerkgeschiedenis van de Ommer dominee A.C. van Raalte.

Opgeruimd
Om van pakhuis naar museum te keren moest veel museummateriaal opgeruimd worden. Opvallendst daarbij zijn toch wel het niet terugkeren van de zitbank buiten met de gevelstenen van de vroegere Friesendorp-Walravenwoning en het oude smeedijzeren NS-spoorwisselblok. Ook was er geen plek meer te vinden voor het eeuwenoude weefgetouw. Nieuw en opvallend in het museum zijn de vele mooie glazen vitrines, waar een deel aangeschaft kon worden dankzij financiële bijdragen van sponsoren. De klederdrachten hebben in de vernieuwde opstelling meer aandacht en ruimte gekregen. Lees meer »

Reageren »