микрозаймы

15 juli 2020

Canon van de Ommer: Maria Jacoba Tempelman (3)

Categorie: Canon van de Ommer.    785 keer gelezen.

‘Baker’ Maria Assendorp voorloopster van kraamverzorgster. ‘Vrouw’ Assendorp, werd ze in de volksmond genoemd als we het hebben over Maria Jacoba (Maria) Assendorp-Tempelman (1884-1970).

 Maria Jacoba Tempelman ofwel ‘Vrouw’ Assendorp
Afbeelding: OudOmmen
Zie ook het album “3. Maria Jacoba Tempelman”, de verzamelplek voor alles over Maria Jacoba Tempelman.

In de vorige eeuw was ze als baker betrokken bij het op de wereld brengen van tal van baby’s. Vroeger kon je niet aankloppen bij een Kraamzorginstelling, maar moest je zelf op zoek naar een “baker”. Deze was dan een aantal weken hulp in de huishouding en natuurlijk betrokken bij de verzorging van de baby. Baker Maria Assendorp regelde vanuit haar huis ook de spulletjes die nodig waren voor de kraamvrouw zoals bedden, ondersteken en bedverhogingen.

Kraamverzorgster
Een baker was wat we nu noemen kraamverzorgster. Ze begeleidde de vroedvrouw en was al een paar dagen vóór de bevalling in huis. Een baker moest iemand zijn met veel ervaring, liefst met eigen kinderen en met een zacht lichaam. Het waren toegewijde vrouwen, gehecht aan oude beproefde methodes. De baker was de rots, waaraan de onervaren jonge ouders zich konden vastklampen. De naam ‘baker’ komt van de term bakeren: na de bevalling werd de baby strak in doeken gewikkeld waarbij de armpjes stijf tegen het lichaam werden gedrukt. De langwerpige, lage mand of houten bak waarin de baker zat en de baby op schoot verzorgde, werd een bakermat genoemd. Hiervan afgeleid is de overdrachtelijke betekenis van de plek waar iemand geboren is of zijn opvoeding heeft genoten. Omdat bakers ongeschoold waren vertelden zij soms dingen die medisch gezien niet klopten, de zogenaamde bakerpraatjes.

Maria Tempelman werd geboren op 8 januari 1884 in Deventer en trouwde in 1909 met Hermannus Johannes (Herman) Assendorp (1880-1919). Tot aan de geboorte van hun derde kind in 1913 woonde het echtpaar Assendorp-Tempelman met hun (schoon)moeder aan de Zwolseweg. Daarna hebben ze nog even op het Vrijthof gewoond, in het huis waar later fietsenmaker Kleinlugtenbelt zijn werkplaats heeft gehad. In 1914 verhuisde de familie naar Julianastraat 11, later nummer 10. Naast haar op de Julianastraat nummer 9 woonden de wijkzuster Munneke en haar zus Grietje.

Spaanse griep
Tot groot verdriet overleed in de zomer van 1919 haar man Herman Assendorp en ook haar inwonende schoonmoeder, Johanna Assendorp-Westerik. Beiden als gevolg van de Spaanse griep. Schoonvader Antonius Assendorp, die brugwachter was, overleed in 1897. Het overlijden van Herman betekende dat ze er alleen voor kwam te staan. Niet alleen wat betreft de zorg voor haar kinderen, maar ook wat betreft de financiën. Het inkomen van haar man viel immers weg. Vanaf dat moment wierp ze zich op als baker. En niet zonder succes. Vele Ommer kraamvrouwen deden een beroep op haar, met name in de kom van Ommen omdat bij bevallingen in de buurtschappen de kraamvrouwen in de regel een beroep konden doen op hun naaste ‘Noabers’. Om haar huishoudpotje verder aan te kunnen vullen nam ze ook kostgangers in huis en kookte ze regelmatig in de keuken van hotel De Zon en voor particulieren. Verder kon Vrouw Assendorp ingeroepen worden voor het waken bij stervenden of het afleggen van overledenen samen met de begrafenisondernemer.

Groene Kruis
Toen ‘Vrouw’ Assendorp haar intrede deed als baker werden de kraamspullen van de in 1908 opgerichte Groene Kruis verplaatst van het magazijn in een barakje aan de Haven naar het huis van de baker. In de tuin van Assendorp stonden twee schuurtjes waarin de kraam en verplegingsspullen lagen opgeslagen. Lees meer »

Reageren »

14 juli 2020

“Enorme drukte op de Ommer Bissing”

Categorie: Harry Woertink.    725 keer gelezen.

De tweede dinsdag in juli staat Ommen in het teken van de jaarmarkt de Ommer Bissing. Door de corona kon er dit jaar helaas geen jaarmarkt worden gehouden.

 De Ommer Bissing in juli 1937.
Foto: OudOmmen
Zie voor meer foto’s en informatie het album “Ommer Bissingh”.

Om toch een beetje in de sfeer te blijven van de traditionele jaarmarkt een kijkje in de krant van 1952, die verslag doet van de jaarmarkt, waar Ommen zo trots op is. Hoe de jaarmarkt is verlopen, maar ook hoe de lezers in de sfeer van de Ommer Bissing werden gebracht. Toen werd “Bissing” zonder de toevoeging van de “h” geschreven.

Zomerhoeden
1952. Enorme drukte op de Ommer Bissing. Ondanks de tropische hitte (38 gr. C.) mocht de Ommer Bissing zich ineen nog grotere drukte verheugen dan voorgaande jaren. Het terrein langs de Vecht was dan ook niet ruim genoeg om alle kramen te bergen. Zelfs de muziektent op de Markt deed dienst als standplaats. Reeds des morgens acht uur trokken de bezoekers uit alle windstreken in drommen naar Ommen. Opvallend groot was ditmaal het aantal vreemdelingen, waarvan de meesten getooid waren met grote zomerhoeden.

Om 10 uur was het reeds zo druk, dat men slechts schuifelend vooruit kon komen. Op de Bissing viel veel te leren. Zo moet men niet vreemd opkijken, wanneer er de komende weken grote vraag is naar brandnetels. Deze zijn een remedie tegen alle denkbare ziekten. Onze medische wetenschap is daar nog niet achter gekomen, maar dank zij de profeet op de Bissing weten wij het nu. Liefhebbers van schone kunsten konden eveneens hun hart ophalen. Een goed gevoed heer, die sterke gelijkenis vertoonde met Benjamino Gifli, zong alle schlagers voor uit een beduimeld boekje. Helaas had hij niet de stem van deze grote zanger, het deed meer denken aan een remmende auto. Maar desondanks werden deze liederenbundels grif gekocht. Een minder winstgevend beroep is dat van vuurvreter en zeer zeker in deze smoorhitte. Deze artist, die met zijn tandenloze mond een vreesaanjagend uiterlijk had, kondigde een heel programma aan, mits het publiek voldoende wilde offeren. Deze gift kon men op een tapijt deponeren. Enkelen voldeden aan dit verzoek, maar de artist meende, dat hij voor 60 cent geen hele voorstelling kon geven. Maar hij verklaarde zich bereid als voorschot vast een brandende sigaret in te slikken. Lees meer »

Reageren »

12 juli 2020

16 juli rondwandeling met gids door de Ommerschans

Categorie: Ommerschans.    520 keer gelezen.

Ook dit jaar organiseert vereniging de Ommerschans rondwandelingen met gids door het gebied de Ommerschans.

‘Gezigt op het gesticht voor bedelaars binnen de Ommerschans, in Overijssel, van de achter zijde’.
Afbeelding: OudOmmen

In een anderhalf uur durende wandeling vertelt de gids over de geschiedenis van het unieke gebied. Met onder meer verhalen over het zwaard van Ommerschans (dat te zien is in het Rijksmuseum van Oudheden te Leiden), de muiterij op de schans, de overval door de patriotten. Ook wordt er veel aandacht besteed aan de ruim 700 ha grote straf-en bedelaarskolonie Ommerschans. Je hoort niet alleen de historische feiten, maar ook verhalen over de bewoners en de dagelijkse gang van zaken op de kolonie. De gids vertelt ook over de geschiedenis van CTP Veldzicht die zijn oorsprong vindt in de kolonie Ommerschans.

De start van de zondagmiddagrondwandeling is om 14.00 uur en de avondrondwandeling om 19.00 uur bij de Veldzichthoeve, Balkerweg 80 te Ommerschans. In verband met de Coronabeperkende maatregelen kan er geen koffie geserveerd worden. De kosten van de rondwandeling zijn € 5,00 en de vereniging de Ommerschans houdt zich aan de regels die door het RIVM zijn opgesteld. Er is geen gelegenheid om te pinnen. Vooraf aanmelden via info@ommerschans.nl of via 06-13629524. Parkeren bij het kanon naast de schanswal. Wilt u met een grote groep komen? Dan kunnen we ook in overleg rondleidingen afspreken op een ander moment. Laat u zich informeren over de mogelijkheden.

Lees meer »

Reageren »

9 juli 2020

Cantinewagen voor soldaten in Indië met de groeten uit Ommen: “’t Giet ow goed, bi'j al wa'j doet”

Categorie: Harry Woertink.    667 keer gelezen.

Tussen 1945 tot 1949 werden tienduizenden dienstplichtige Nederlandse soldaten (en vrijwilligers) naar ‘Indië’ – het huidige Indonesië – gestuurd om daar ‘orde en vrede’ te brengen.

1947. De door de inwoners van de gemeente Ommen geschonken cantine-wagen in gebruik bij het Regiment Jagers in Ned. Indië.
Foto: OudOmmen
Zie voor meer foto’s het album “Nederlands-Indië”.

Ruim zesduizend mannen zijn helaas nooit van hun missie teruggekomen. Zij sneuvelden, verongelukten of overleden aan ziektes. Uit de gemeente Ommen zijn 132 mannen uitgezonden geweest. Voor het welzijn en ontspanning van de jonge soldaten in Nederlands-Indië werd een landelijke organisatie opgericht: Nationale Inspanning Welzijnsverzorging Indië, kortweg: de Niwin. Deze organisatie zamelde geld in en zorgde voor tijdschriften, sportartikelen, boeken en films voor de troepen. Ook werden regelmatig sigaretten en chocolade gestuurd. In Ommen werd op initiatief van burgemeester C.E.W. Nering Bögel een plaatselijk Niwin-comité opgericht.

Mobiele cantine
De Nederlandse militairen in Indië richtten overal waar ze min of meer permanent verbleven cantines in, met weinig middelen en veel toewijding, fantasie en improvisatietalent. Maar als ze op pad waren was een mobiele cantine met koffie, thee, frisdrank, gevulde koeken en wat dies meer zij, zeer welkom. Die wens kwam door bij het thuisfront. Daarom werden verschillende acties georganiseerd die geld in het laatje brachten om mobiele cantinewagens te kunnen kopen. In Ommen was het plaatselijk Niwin-comité erg actief. Zo werden in de toneelzaal van De Zon films gedraaid en de muziekverenigingen Crescendo en SDG zamelden geld in met een muzikale rondgang.

“’t Giet ow goed, bi’j al wa’j doet”
Begin 1947 was er in Ommen genoeg geld ingezameld om voor ongeveer 12 mille een cantinewagen te kopen. De wagen werd in Nederland klaargemaakt. Men was van mening dat er op de wagen een speciaal opschrift moest komen om in Nederlands-Indië te laten merken dat de bevolking van Ommen met de Nederlandse militairen meeleefde. Daarvoor werden twee ontwerpen ingediend. Het eerste was afkomstig van burgemeester Nering Bögel en luidde in het dialect: “Loat mar kuul’n, ’t löp wel lös”.

Lees meer »

Reageren »

2 juli 2020

Wetenswaardigheden uit het archief: De stuw bij Vilsteren

Categorie: Wetenswaardigheden.    296 keer gelezen.

“Wetenswaardigheden uit het archief” is een artikelreeks van OudOmmen waarbij steeds één actueel onderwerp wordt belicht aan de hand van een opsomming van historische informatie uit het archief van Jan Lucas. Het is een dynamisch artikel, het zal steeds worden bijgewerkt als er nieuwe historische informatie wordt verkregen.

 De stuw bij Vilsteren.
Foto: OudOmmen
Zie voor meer foto’s het album “Vilsteren – Stuw”.

Zie voor meer artikelen uit de categorie “Wetenswaardigheden uit het archief”.

Welke wetenswaardigheden zijn er over de stuw bij Vilsteren bekend ?
Wij hebben de volgende informatie (cursief = letterlijk) uit het verleden opgegraven:

  • 1911 [Map02-079]
    Aanbesteed wordt voor ƒ 83.979,— het maken van de onderbouw van een stuw, alsmede het bouwen van een schutsluis met wachterswoning c.a. nabij Kemminkhorst (gem. Ambt-Ommen). De stuw is ontworpen in de Vecht en zal 4 doorstromingsopeningen krijgen, elk van 9 meter wijdte, met de bodem gelegen op 0.15 meter + N.A.P.De schutsluis is naast de stuw landwaarts daarvan, ontworpen en zal door 2 toeleidingskanalen met de rivier in verbinding worden gebracht. De sluiswijdte wordt 6 meter de schutkolk lengte 36 meter en de slagdorpels komen te liggen op 0,05 meter + N.A.P. Met het werk is nog niet aangevangen. Voor grondaankoop is ƒ 2.020,- besteed.
  • 1912 [Map02-103]
    Het werk, het maken van de onderbouw van de stuw met schutsluis en wachterswoning nabij Kemminkhorst (gem. Ambt-Ommen) kwam de onderbouw van de stuw en de sluiswachterswoning en een gedeelte van het grondwerk gereed.
  • Lees meer »

Reageren »

2 juli 2020

Van een oude ijzeren ophaalbrug naar een nieuwe betonnen brug over de Vecht in Ommen

Categorie: Harry Woertink.    520 keer gelezen.

“De nieuwe betonnen Vechtbrug te Ommen, de ontbrekende schakel in den gemoderniseerden verkeersweg Achter hoek-Twente naar het Noorden, is bijna voltooid en zal nog dit jaar in gebruik worden genomen”, koppen verschillende kranten medio 1936 over de voortgang van de nieuwe brug over de Vecht bij Ommen.

In de zomer in 1936 wordt een begin gemaakt met het vervangen van de ijzeren brug voor een betonnen brug. Daarom wordt tijdelijk op ongeveer 50 meter ten westen van de tegenwoordige brug een noodbrug gelegd.
Foto: Drents Archief
Zie voor meer foto’s het album “Vechtbrug”.

De brug waarmee Ommen het op dat moment mee moet doen vormt al jaren een flessenhals voor het verkeer tussen het noorden en het zuiden van ons land. De uit 1868 daterende ijzeren ophaalbrug is aftands en veel te smal voor het drukke doorgaande verkeer, is de algemene mening.

Stremming
Dat de brug vraagt om vernieuwing en verbreding klinkt ook door aan het adres van het Ommer gemeentebestuur. Vooral ook omdat de ANWB en de Bond van bedrijfsautohouders maatregelen vragen. Daar komt ook nog bij dat de klap van de brug niet altijd goed functioneert met als gevolg stremming van het verkeer. Bovendien vraagt de ANWB om verbetering van de Stationsweg, die tot toen uit veldkeien bestond. Voor het verkeer in het algemeen en voor het toerisme in het bijzonder, aldus de ANWB en wijst op het belang van aansluiting van meerdere verkeerswegen, zoals de grintweg Zwolle-Ommen, de grintweg naar Almelo Goor en Deventer en de nieuwe klinkerweg naar Mariënberg en Hardenberg. In 1927 wordt de brug gesloten voor vrachten zwaarder dan 3600 kilogram omdat de brug zwaarder niet meer aan kan. De Bond van bedrijfsautohouders wijst in de strijd voor een nieuwe brug dat de Vechtbrug de enige rechtstreekse autoverbinding is tussen Twente en noorden. Door de sluiting van de brug bij Ommen is men noodzaakt telkens 50 kilometer om te rijden.

Over de brug
Als het Werkfonds met 46.500 gulden over de brug komt neemt de gemeenteraad op voorstel van burgemeester en wethouders het besluit tot het bouwen van een nieuwe betonnen Vechtbrug tegelijk met een rondweg langs de zuidoostzijde van de kom. In de zomer in 1936 wordt een begin gemaakt met het vervangen van de ijzeren brug voor een betonnen brug. Daarom wordt tijdelijk op ongeveer 50 meter ten westen van de tegenwoordige brug een noodbrug gelegd. De bouw van de nieuwe betonnen brug verloopt goed.

Lees meer »

Reageren »

1 juli 2020

Wetenswaardigheden uit het archief: De stuw bij Junne

Categorie: Wetenswaardigheden.    224 keer gelezen.

“Wetenswaardigheden uit het archief” is een artikelreeks van OudOmmen waarbij steeds één actueel onderwerp wordt belicht aan de hand van een opsomming van historische informatie uit het archief van Jan Lucas. Het is een dynamisch artikel, het zal steeds worden bijgewerkt als er nieuwe historische informatie wordt verkregen.

 De stuw bij Junne.
Foto: OudOmmen
Zie voor meer foto’s het album “Junne – Stuw”.

Zie voor meer artikelen uit de categorie “Wetenswaardigheden uit het archief”.

Welke wetenswaardigheden zijn er over de stuw bij Junne bekend ?
Wij hebben de volgende informatie (cursief = letterlijk) uit het verleden opgegraven:

  • 1913 [Map02-107]
    Aanbesteed is voor ƒ 83.700,— het maken van de onderbouw van een stuw, een woning, een doorsnijding en bijkomende werken bij Junne, gem. Ambt-Ommen. De Stuw zal drie doorstromingsopeningen verkrijgen elk van 9 m wijdte met de bodem gelegen op 2.20 m + N.A.P. De doorsnijding wordt gemaakt even beneden de stuw en wordt ongeveer 800 m lang. De breedte op de bodem is ontworpen op 16.15 m. In 1913 werd met de uitvoering nog geen aanvang gemaakt.
  • 1914 [Map02-123]
    Voor ƒ 8.610,— is onderhands aanbesteed het leveren en stellen van de ijzeren bovenbouw voor de stuw bij Junne met bijkomende werken. Dit werk is in uitvoering.
  • 1914 [Map02-124]
    In april is men bezig met de bouw van een stuw in de Vecht te Junne. Tevens zal een wachterswoning, bergplaats en loods aldaar worden gebouwd door de aannemer J. Prins van Wijngaarden te Lutten. Er wordt een telefoonlijn gelegd van het station Junne naar de in aanbouw zijnde stuw te Junne.
  • Lees meer »

Reageren »

26 juni 2020

Linde en Mirthe winnen gedichtenwedstrijd Ommen 75 jaar vrijheid

Categorie: Informatiebronnen.    462 keer gelezen.

 Burgemeester Hans Vroomen en Klazien Wienen, voorzitter van het 4 en 5 mei comité in Ommen hebben, zij het met enige vertraging de prijzen uitgereikt aan de winnaars van de gedichtenwedstrijd.

De prijswinnaars Mirthe Breukelman en Linde Post met op de achtergrond Klazien Wienen, voorzitter van het 4 en 5 mei comité in Ommen, en burgemeester Hans Vroomen.
Foto: Ronald Bakker

Het bleek voor de jury nog een hele klus, om ten eerste de vele inzendingen te lezen, maar ze daarna ook nog eens op waarde te schatten. Totaal verschillende gedichten met vaak een persoonlijk tintje.

Er zijn twee eerste prijzen uitgereikt. Aan Mirthe Breukelman en Linde Post. Beide toevalligerwijs van de Guido de Bresschool. Het was aanvankelijk de bedoeling dat beide winnaars het gedicht konden voordragen tijdens de herdenking en viering op 4 en 5 mei. Dat kon wegens de problemen rond het Coronavirus niet doorgaan. Het comité en de stichting 75 jaar vrijheid Ommen schuiven de uitgebreide activiteiten van lustrumjaar 2020 door naar 2021. Dan krijgen Mirthe en Linde alsnog de gelegenheid het gedicht voor te dragen. Alle inzendingen zijn nog na te lezen de website ommen75jaarvrijheid.nl.

De winnende gedichten:


2 minuten stil.
Het is alweer 75 jaar geleden, Dat er zoveel mensen hebben moeten lijden
Gewoon om wie ze zijn. Dat doet me pijn.
Zoveel onderduikers. Ze weten niet wat gewoon leven is.
Ook al is er niks met hun mis. 2 minuten stilstaan
Lees meer »

Reageren »

23 juni 2020

Ommer Bissingh ooit een van de drukst bezochte jaarmarkten in Overijssel

Categorie: Harry Woertink.    689 keer gelezen.

Op de tweede dinsdag van juli wordt al eeuwenlang de Ommer Bissingh gehouden. Een jaarmarkt vermoedelijk zo oud als de stad Ommen zelf, mogelijk nog ouder.

 Ommer Bissingh omstreeks 1937
Foto: OudOmmen
Zie voor meer foto’s het album “Ommer Bissingh”.

In de 19de eeuw was de Ommer Bissingh één van de drukst bezochte jaarmarkten in Overijssel en duurde drie dagen. Op maandag de linnenmarkt, op dinsdag de jaarmarkt en op woensdag de veemarkt.

Bissinghbel
Een oud Bissingh gebruik is het luiden van de Bissinghbel, een klein koperen luidklokje aan de vooravond van de Ommer Bissingh. De Bissingh begon toen op zondagavond na kerktijd al op gang te komen als de herbergen vol lopen met kooplui. Op maandagmorgen 11 uur luidde het klokje van het gemeentehuis de Ommer Bissingh in. De grote toeloop van de kooplieden leidde er in het verleden toe om de Bissinghbel te luiden als teken dat de standplaatsen op de jaarmarkt bij verloting zouden worden toegewezen. Het luiden van de Bissinghbel is steeds gebleven, toch zijn een aantal gebruiken rondom de jaarmarkt verdwenen. Dat waren het verplichte schoorsteenvegen en het wieden van de straten en stoepen. De Ommenaren waren als brandveiligheidsmaatregel verplicht hun schoorstenen te vegen eer de Ommer Bissingh begon. Deze verplichting werd ook door de gemeente gecontroleerd en eventuele gebreken aan de schoorsteen werden opgespoord. Verder was voorafgaande aan de Bissingh iedereen in de stad verplicht stoep en straat voor de woning van gras en onkruid te ontdoen.

Razend druk
Een dag op de Ommer Bissingh in vroegere jaren: het is er ‘s morgens al razend druk. Behalve over de weg was ook aanvoer met zompen over de Vecht, die in een lange rij aan de Vechtoever liggen afgemeerd. Boeren uit de buurtschappen zijn gekomen met hun kleedwagen. Daarop ook nog enkel biggen die ze van de hand willen doen op de veemarkt. Boeren van stand komen me hun sjees. Alle soorten van landbouwgereedschappen, linnen, lapjes, vaatwerk, aardewerk en goud en zilverwerk worden te koop aangeboden. Linnen en vee zijn de belangrijkste handelswaar. Op het Kerkplein zijn de lappenstoffen te vinden. Lees meer »

Reageren »

21 juni 2020

Hoe in Ommen vroeger de brandweer geregeld was (4)

Categorie: Harry Woertink.    531 keer gelezen.

Van brand wil iedereen graag bespaard blijven. Als er dan brand is dan zijn onze spuitgasten meer dan welkom.

 Spuit I waar vroegere in Ommen brand mee bestreden werd.
Foto: Streekmuseum Ommen
Zie ook “deel 1”, “deel 2”, “deel 3” en voor meer foto’s het album “Brandweer”.

Vroeger werd de burgerij min of meer verplicht om bij brand actief te zijn. Dat varieerde van het bedienen van de brandspuit en het gieten van het water tot oppassers om te voorkomen dat niemand op de slang ging staan en spoelen en drogen van de slangen na de brand.

De allereerste brandspuiten waren handbediende zuigerpompen, holle cilinders met een zuiger erin. Ze werkten als een soort grote injectiespuit met een handvat of hefboom voor de bediening. Ze konden maar een kleine hoeveelheid water bevatten en moesten telkens vanuit een emmer worden gevuld. Jan van der Heyden en zijn broer Nicolaas hebben de brandspuit in 1672 verbeterd door er een ‘zuigpomp’ en lederen brandslangen aan toe te voegen. Het benodigde water kon nu direct uit een put, sloot, gracht of rivier opgezogen worden. De spuit, die eerder naar de brand werd gedragen, werd al snel voorzien van wielen, zowel om als een kar of getrokken te worden met paarden.

Spuit I en Spuit II
In 1827 besloot koning Willem I dat alle gemeenten brandspuiten en andere blusmiddelen moesten aanschaffen. Ommen was in het bezit van 2 brandspuiten: Spuit I, de brandspuit met drukbol die zorgt voor een gelijkmatige druk op de waterstraal. Vier mensen moesten met behulp van bomen pompen. Verder Spuit II, die telkens met een emmer gevuld moest worden. Zowel Spuit I als Spuit II zijn in het bezit van Het Streekmuseum in Ommen.

De bestrijding van branden gebeurde van oudsher met emmertjes water die van hand tot hand werden doorgegeven. Een leren emmer behoorde dan ook tot de verplichte uitrusting van elk burger van Ommen. Het water kwam uit de Vecht of uit verschillende brandputten en -kolken. In Stad-Ommen was sprake van een 9-tal zogeheten publieke waterputten. Op het Vrijthof is een vroegere brandput gemarkeerd met een granieten deksel met daarop de tekst: “Brandput, anno 1860”. In 1872 kwam er nog een put bij. Alle waterputten werden aan het eind van de negentiende eeuw vervangen door stadspompen. Bij sommigen pompen bleef een waterreservoir voor brand. Lees meer »

Reageren »