24 juni 2021

Op landgoed Eerde begint oude glorie te herleven (2)

Categorie: Harry Woertink, Kastelen & Havezates, Landgoederen.    295 keer gelezen.

Kasteel Eerde stond ruim drie jaar in de steigers, zowel binnen als buiten. Uitgangspunt voor de hele restauratie was: kasteel Eerde moet geen museum worden maar een plek waar allerlei activiteiten plaatsvinden, nu en in de toekomst.

 Kasteel Eerde stond ruim drie jaar in de steigers
Foto: Harry Woertink
Zie voor meer foto’s het album “2021 – Landgoed Eerde

Natuurmonumenten handelt daarbij in de geest van baron van Pallandt en wil het fraaie landgoed en bijzondere kasteel graag delen met anderen. Het kasteel is cultuurhistorisch van belang vanwege onder meer de symmetrische indeling, de parketvloeren en marmeren vloerdelen, het beslag van deuren, de Vlaamse wandkleden en de schilderijen. Allemaal zaken die het verdienden gerestaureerd te worden en behouden te blijven, zo blijkt uit het onderzoeksrapport ‘Cultuurhistorische analyse en waardestelling Parkaanleg Kasteel’. Dit rapport is een van de belangrijkste onderzoeken voor Eerde 2020 en vormt het uitgangspunt voor het herstel van de directe omgeving van het kasteel: de tuinen en het parkbos. Het kasteel weer in oude glorie herstellen was geen eenvoudige klus. Bij een onderzoek bleek dat de conditie van de cultuurhistorisch waardevolle schilderijen veel te wensen overliet. Dit resulteerde in een grondige restauratie van ruim drie jaar waarin zowel de schilderijen als de lijsten werden gerestaureerd. Nu zijn er weer tweeëntwintig originele schilderijen te vinden in Kasteel Eerde.

Facelift interieur
Naast het herstel van de schilderijen kreeg het hele interieur een facelift. Wandbekleding, vensters en plafonds: alles werd gestript en weer opgebouwd. Het vele houtwerk en de parketvloeren zijn zorgvuldig gerestaureerd, en er is gewerkt aan de vaste inrichting zoals tafels, stoelen en vloerkleden. Ook de kleinere details werden onder handen genomen: al het 18e-eeuwse hang- en sluitwerk is weer op orde, er hangen weer prachtige koorden aan de gordijnen, oud servies staat te schitteren in de pronkkast. Een bijzondere aanvulling in het ‘nieuwe’ interieur van Kasteel Eerde is het door de kleindochter van de laatste baron van Pallandt fraai beschilderde kabinet. Wolkenpartijen sieren het plafond en de wanden zijn beschilderd met vogels in een landschap.

Nieuwbouw school
Medio jaren 70 moest de internationale school, wegens ruimtegebrek in het kasteel, noodlokalen bouwen in de voormalige oostelijke moestuin. Op die plek is in 2011 de nieuwbouw gerealiseerd. Het ontwerp is zo gemaakt dat je van bovenaf niets van het gebouw ziet. Het gebouw is als het ware uit de grond gerezen met de grasmat er nog op. De hele symmetrie van de tuinaanleg is op het dak doorgetrokken. In de perken met planten zie je de vroegere moestuin terug. Lees meer »

Reageren »

24 juni 2021

Op landgoed Eerde begint oude glorie te herleven (1)

Categorie: Kastelen & Havezates, Landgoederen.    322 keer gelezen.

Landgoed Eerde is met haar kasteel, parkbos en coulissenlandschap een lust voor het oog. Maar de cultuurhistorische en landschappelijke rijkdom van veeleer vertoonde 10 jaar geleden slijtage: in de statige lanen vielen gaten, de oorspronkelijke lijnen in het landschap waren vervaagd en de natuur kon wel wat hulp gebruiken.

 Boerderij De Brakel is een van de boerderijen van landgoed Eerde. De boerderij staat op een net iets hoger en droger deel van het Eerder Broek, dat vroeger een uitgestrekte natte heide was. De luiken zijn geschilderd in de kleuren van het landgoed, gele zandlopers op een zwarte ondergrond. Dit zijn de kleuren van de familie Van Pallandt die vanaf 1708 eeuwenlang het kasteel en landgoed Eerde bezat.
Foto: Harry Woertink
Zie voor meer foto’s het album “2021 – Landgoed Eerde

Om te zorgen dat Eerde haar bijzondere uitstraling behoudt, was er flink werk aan de winkel. Daarom maakte Natuurmonumenten als eigenaar van het landgoed een goed doortimmerd 10-jarenplan om de oude grandeur van het landgoed te herstellen: Eerde 2020. In het herstelprogramma Eerde 2020 is de afgelopen jaren hard gewerkt aan ruim vijftig verschillende projecten. We zoomen in op de historie, de strakke maatvoering en laten aan de hand van vier thema’s zien wat er de afgelopen jaren op de verschillende plekken op het landgoed is gebeurd. In dit deel het Eerder Achterbroek.

Eerder Achterbroek
Het Eerder Achterbroek staat bekend als het best bewaarde kampenlandschap van Europa. Natuurmonumenten werkt samen met de pachters aan een duurzame combinatie van landbouw en natuur. De Meulenhorst is hier een prachtig voorbeeld van. De Meulenhorst is een biologische boerderij. De boerderij is eigendom van Natuurmonumenten en wordt verpacht aan een biologisch melkveebedrijf met een ijsmakerij en een boerderijwinkel. Het is een rustpunt voor wandelaars en fietsers en ook voor kinderen is er veel te beleven. Jaarlijks komen er ongeveer 10.000 bezoekers. Op het erf is ook Zorgboerderij de Meulenhorst gevestigd. Een ingrijpende verbouwing van erf en werkschuren zorgde voor een definitief onderkomen van de zorgboerderij. Ook kwamen er een multifunctionele ruimte en een bierbrouwerij bij. De Meulenhorst is een mooi voorbeeld van de samenwerking tussen Natuurmonumenten en de pachters.

Het Eerder Achterbroek kent een dichtheid van maar liefst driehonderd landschapselementen. Maar vele verkeren in een eindfase: bomen zijn oud en veel landschapselementen zijn dunner, holler en transparanter geworden. Na een gefundeerde analyse van dit meest gave kampenlandschap van Nederland pakt Natuurmonumenten in een tijdsbestek van achttien jaar alle landschapselementen aan. Eerde 2020 bracht het herstel in een stroomversnelling. Van veel houtwallen en andere landschapselementen is het achterstallig onderhoud weggewerkt. De bijbehorende flora en fauna profiteert natuurlijk mee. Lees meer »

Reageren »

20 juni 2021

Rondwandeling met gids door de Ommerschans, we gaan weer beginnen!

Categorie: Vereniging De Ommerschans.    221 keer gelezen.

De vereniging de Ommerschans is weer gestart met de gegidste rondwandeling die elke vierde zondag van de maand (met uitzondering van de maand December) plaats zal vinden.

 ‘Gesticht voor bedelaars binnen de Ommerschans’
Afb.: OudOmmen

In de anderhalve durende wandeling vertelt de gids over de geschiedenis van het unieke gebied. Met onder meer verhalen over het zwaard van Ommerschans( dat te zien is in het Rijksmuseum van Oudheden te Leiden), de muiterij op de schans, de overval door de patriotten. Ook wordt er veel aandacht besteed aan de ruim 700 ha grote straf-en bedelaarskolonie Ommerschans. Je hoort niet alleen de historische feiten, maar ook verhalen over de bewoners en de dagelijkse gang van zaken op de kolonie.

De gids vertelt ook over de geschiedenis van CTP Veldzicht die zijn oorsprong vindt in de kolonie Ommerschans.

De start van de zondagmiddagrondwandeling is om 14.00 uur bij het kanon in hartje Ommerschans. Wij houden ons aan de regels die door het RIVM zijn opgesteld. De kosten voor de rondwandeling zijn € 5,00 pp, Er is geen gelegenheid om te pinnen. Vooraf aanmelden via info@ommerschans.nl of via 06-13629524 / 06-51633683. Parkeren bij het kanon naast de schanswal. Wilt u met een grote groep komen? Dan kunnen we ook in overleg rondleidingen afspreken op een ander moment. Laat u zich informeren over de mogelijkheden.

De datums van de rondwandelingen met gids in 2021 zijn: 27 juni; 25 juli; 22 augustus; 26 september; 24 oktober en 28 november.

Bron: Vereniging De Ommerschans – 20 juni 2021

Reageren »

20 juni 2021

In memoriam drs. Hendrik Carel (Carel) Knoppers 1930 – 2021

Categorie: Bekende personen, Harry Woertink.    572 keer gelezen.

Op 91-jarige leeftijd is 19 juni 2021 oud-burgemeester Carel Knoppers overleden. Van 1974 tot 1990 was Knoppers burgemeester van Ommen.

 Archieffoto van Carel Knoppers in 1982.
Foto: OudOmmen
Zie ook het album “1974-1990 – Carel Knoppers

Na zijn pensionering bleef hij wonen in de ambtswoning aan de Stationsweg die hij van de gemeente kon overnemen. Later werd een kleinere woning betrokken aan De Kamp.

Burgemeester
Knoppers studeerde rechtsgeleerdheid aan de Rijksuniversiteit Leiden, waar hij in 1957 zijn doctoraalbul behaalde. Van 1957 tot 1963 werkte hij als planoloog bij de Provinciale Planologische Dienst Noord-Brabant. Op 16 mei 1974 werd drs. H. C. Knoppers, toen 44 jaar, benoemd tot burgemeester van Ommen, als opvolger van mr. Cornelis Pieter van Reeuwijk. Daarvoor was hij burgemeester van Abcoude.

Na zijn benoeming verhuisde het burgemeesters echtpaar Carel Knoppers-Margriet Reitsma naar Ommen, samen met hun tweeling Jet en Jan, die in 1961 ter wereld kwamen. Het ambt van burgemeester begon voor Knoppers in 1963 in Abcoude. In die periode was hij ook secretaris van de Stichting Nederlandse Jeugdherbergcentrale en lid van het CHU, later het CDA. Zowel Carel’s vader als grootvader waren burgemeester, respectievelijk van Heteren en Meppel.

Knoppers entree in Ommen zorgde voor nogal rumoer in de gemeenteraad van Ommen. Aanleiding was het collegevoorstel om Knoppers bijna een hectare bos te verkopen in de Wolfskuil voor de bouw van een nieuwe woning. Verschillende raadsleden vonden een kavel van 2500 vierkante meter ruim voldoende om de gevraagde privacy van de burgemeester te waarborgen. Na veel geharrewar zag Knoppers uiteindelijk van de aankoop af.

Nieuw gemeentehuis
Onder zijn verantwoording kwam ook in 1982 het nieuwe gemeentehuis aan de Chevalleraustraat tot stand. Niet alles ging gedurende zijn burgemeesterschap over rozen. In de tachtiger jaren rommelde het behoorlijk binnen het ambtelijk en bestuurlijk apparaat van Ommen. Het was stadhuis op stelten en eindelijk barstte de bom toen alle drie de wethouders opstapten en de gemeentesecretaris met buitengewoon verlof was gestuurd. Uiteindelijk keerde de rust terug. Met name ruimtelijke ordening en recreatie waren portefeuilles die belangstelling hadden bij burgemeester Knoppers. Het contact met de bevolking sprak hem ook aan. Samen met zijn vrouw bezocht hij de bruidsparen die 50 of 60 jaar getrouwd waren. Op 3 augustus 2017 vierden Carel Knoppers en Margriet Reitsma dat ze 60 jaar getrouwd waren.

Bron: Harry Woertink – 20 juni 2021

Reageren »

19 juni 2021

In memoriam Jan Soer 1943 – 2021

Categorie: Harry Woertink.    1.076 keer gelezen.

Toch nog onverwachts is op 19 juni 2021 op 77-jarige leeftijd Jan Soer uit Ommen overleden. Jan verbleef voor herstel van corona in een verpleeghuis in Hardenberg.

Archieffoto van Jan Soer uit 2018.
Foto: Stichting Open Monumentendag Ommen

Jan Soer was in Ommen en omstreken een heel bekend persoon. Zijn hele leven zette Jan Soer zich in als vrijwilliger. In vakanties organiseerde hij veel activiteiten voor kinderen van de basisschool. Haalde oudpapier op voor het buurthuis. Vroeger was hij actief bij de padvinderij en de zondagsschool. Jan was altijd optimistisch en sprak mensen moed in, stuurde een kaartje naar zieke mensen en bracht eenzame mensen een bezoekje. Zijn enorme inzet voor de samenleving kon menigmaal rekenen op een vrijwilligersprijs.

Buurthuis Ommerkanaal
Jan Soer was van 1976 tot 1993 onderwijzer aan de openbare school aan het Ommerkanaal. Eigenlijk had Jan in het onderwijs twee banen. Eerst 17 jaar in Ommerkanaal, later nog 13 jaar als remedial teacher voor het openbaar onderwijs in Ommen. Toen de school ophield te bestaan werd Soer vrijwillig secretaris en beheerder van het Buurthuis Ommerkanaal. Als 74-jarige oud-leerkracht nam Jan Soer op 3 maart 2018 afscheid van het buurthuis gevestigd in het gebouw waar hij daarvoor 17 jaar lang schoolhoofd was. Sinds hun komst aan het Ommerkanaal in 1976 heeft Jan ook met zijn vrouw Gertie pal naast de school gewoond. Na 41 jaar aan het Ommerkanaal gewoond te hebben zijn Jan en Gertie Soer in 2018 verhuisd naar de rand van het centrum in Ommen.

Vrijwilligerswerk
Jan Soer zette zich vooral in voor vrijwilligerswerk. Vanaf het moment in 1993 dat de school werd omgevormd tot buurthuis is Jan daarvan de drijvende kracht geweest. Als secretaris, als beheerder, als organisator van de jaarlijkse rommelmarkt, de burendag, het feest op Koningsdag en als ophaler van oud-papier. In 2018 – na 25 jaar – vond Jan het tijd worden om het stokje over te dragen. Dat had hij, stipt als hij is, al een jaar eerder aan het bestuur van het buurthuis aangegeven. Er volgde een drukke afscheidsreceptie in het buurthuis. Iedereen was gekomen: de deelnemers aan de kaartavonden, de 55+soos, koersbal en ouderengym. Maar ook bezoekers van veel meer activiteiten waaraan Jan ondersteuning had geboden in de loop van de jaren. Allen kwamen toen Jan bedanken voor alles wat hij gedaan heeft om de buurtschap levendig te houden – en dat is heel wat geweest.

Oud papier
Jaren ook was het Jan Soer die Ommen en omgeving afstruinde voor het ophalen van oud papier. Elke middag reed Jan met auto en aanhanger de buurt rond om oud papier in te zamelen. Dat deed hij in eerste instantie voor zijn school, later kwam de opbrengst van de immer volle papiercontainers ten goede aan het buurthuis. Voor de jaarlijkse rommelmarkt was Jan al maanden tevoren bezig met het verzamelen van spulletjes. Ook hier stopte Jan mee toen hij naar Ommen ging verhuizen. Jan was verder tot laatst toe actief bij de stichting kunstzinnige vorming die kunst- en cultuuractiviteiten voor alle scholieren in Ommen organiseerde en ook was hij 28 jaar lang penningmeester van het bestuur van de Open Monumentendag in Ommen.

Wij wensen zijn vrouw Gertie, de kinderen en kleinkinderen heel veel sterkte bij dit grote verlies en gemis.

Bron: Harry Woertink – 19 juni 2021

2 Reacties »

16 juni 2021

Canon van de Ommer: Appie- en Hans Visscher (14)

Categorie: Canon van de Ommer, Oude gebruiken & tradities.    439 keer gelezen.

Twee namen, één familie. Appie Visscher was destijds een van de populairste figuren in Ommen. Hij was stadsklokkenluider en stadsomroeper. Zijn zoon Hans Visscher volgde hem in zijn voetsporen en was eveneens een markant Ommenaar die op vele fronten bekendheid genoot.

Vader en zoon Albert Visscher en Johannes Willem (Hans) Visscher in de reeks ‘Canon van de Ommer’.
Afbeelding: OudOmmen
Zie ook het album “14. Appie en Hans Visscher”, de verzamelplek voor alles over Albert Visscher en Johannes Willem (Hans) Visscher.

Appie Schoensmeer
In 1929 werd Appie (Albert) Visscher (1896-1980) aangesteld als klokkenluider en in 1943 kwam daar ook de taak van stadsomroeper bij. Appie Visscher was beter bekend als “Appie Schoensmeer”. Die bijnaam had hij te danken aan het feit, dat hij een al te brutale bengel het gezicht met schoensmeer insmeerde. Die schoensmeer stond weer in verband met zijn eigenlijke beroep van schoenmaker. Verder was Visscher aanspreker en propagandist voor kanker- en TBC-bestrijding. Bovendien hanteerde hij ook de pen als correspondent van een Christelijk weekblaadje.

Matroos
Appie Visscher werd in het Drentse Sleen geboren als zoon van een beroepsofficier, die ook zijn zoon als krijgsman wilde opvoeden. Maar Appie was het met die plannen geenszins eens en voelde meer voor reizen en trekken. Die kans kreeg hij als dienstplichtig matroos bij de Koninklijke Marine. Als zodanig maakte hij een reis om de wereld. Appie liet telkens aan wie dat wilde met enige weemoed zijn ‘bewijs van eervol ontslag” zien wegens opgelopen verwondingen bij de ontploffing van een gasketel. Na deze glorierijke periode bij de Marine bekwaamde hij zich in het schoenmakersvak en kwam in 1920 bij Schoenmaker Horstink in Ommen als knecht in dienst. Maar zijn onafhankelijke natuur leidde ertoe, dat hij enige jaren later voor zichzelf begon. Het werd hard werken, want over bedrijfskapitaal beschikte hij niet en de concurrentie was groot. Zo werd hij gedwongen naar bijverdiensten om te zien en groeide het aantal nevenfuncties steeds meer uit. Het luiden van de klokken werd altijd met twee man gedaan. Zijn zoon Hans was hierbij een trouwe steun. Voor de gemeente moest tweemaal daags geluid worden en voorts bij feestelijkheden en branden. Op verzoek van de nabestaanden werden ook de doden uitgeluid. ‘s Morgens 11 uur voor boeren en ‘s middags 1 uur voor burgers. Jenne, zijn vrouw, geboren uit een oud Ommer geslacht, fungeerde als Appie’s geheugen en herinnerde hem aan al zijn plichten.

Appie was de vraagbaak van vele boeren, die hij ook behulpzaam was bij het indienen van officiële verzoeken. Door al deze functies nam hij een uitzonderlijke plaats in en was hij in Ommen destijds een bekend figuur. Dit kwam wel in het bijzonder tot uiting bij zijn zilveren huwelijksfeest in 1952. Het regende gelukwensen en geschenken, waaronder grote pakken pruimtabak, want pruimen van tabak daaraan was Appie verslaafd.

Panne vervangen door bel
Ommen behoorde destijds tot die weinige plaatsen, waar de stadsomroeper nog met zijn “Panne” rondtrok om de inwoners bekend te maken met het meest uiteenlopende nieuws. Want behalve officiële mededelingen, zoals het schouwen van straten en schoorstenen en de verkoop van vlees over de vrijbank, werd ook verenigingsnieuws omgeroepen. De stadsomroeper met zijn koperen bekken en houten knots waarmee tegen de pan werd geslagen was destijds een geliefd foto-object voor toeristen; immers waar zag je dat nog? Echter, in het begin van de vijftiger jaren was de bodem uit de panne en is sindsdien door de Visscher’s vervangen door een ordinaire bel.

Lees meer »

1 Reactie »

5 juni 2021

Historisch rijwielmuseum Ommen weer open op nieuwe locatie

Categorie: Harry Woertink, Musea.    354 keer gelezen.

OMMEN – Het historisch rijwielmuseum in Ommen is weer open. Wat waren de vrijwilligers blij toen museummedewerker Arie Broekmaat zaterdagmorgen klokslag 11 uur de deuren van het museum opende.

 Ter gelegenheid van de heropening waren de museumvrijwilligers gestoken in historische kleding.
Foto: Harry Woertink
Zie ook het album “2021 – Fietsmuseum Ommen

Het fietsmuseum moest eind september vorig jaar zijn biezen pakken in de Brugstraat in Ommen. Maar gelukkig vonden ze een nieuwe locatie even verderop in het leegstaand voormalig Hema-pand. Er is nu veel meer ruimte voor de 120 historische fietsen die hier staan uitgestald. Door de corona moest de opening nog even uitgesteld worden, maar zaterdag was het zover. In het museum zijn looproutes aangebracht en moet de anderhalve meter in acht genomen worden.

Blij
In verband met de hernieuwde opening hadden de museumvrijwilligers zich in historische kleding gestoken. “We zijn blij met de opening op deze nieuwe locatie”, zegt Gerrit Voort, de voorzitter van de nieuw opgerichte stichting Historisch Rijwielmuseum Ommen. “Onze vrijwilligers wilden graag weer aan de slag en ook het publiek is lang op de proef gesteld. Een blik op deze historische fietsen geeft ook vaak een blik van herkenning. Het gaat om fietsen vanaf de jaren twintig van de vorige eeuw, maar ook jongere vaak unieke exemplaren zitten in onze collectie”.

Stichting
Viel het fietsmuseum eerder nog onder de vleugels van het Cultuurhistorisch Centrum Ommen (CCO), sinds kort staat het als stichting op eigen benen. Dit om slagvaardiger te zijn, aldus Voort, die aangeeft dat er goede contacten zijn met het CCO, vooral ook waar het gaat om de historische kleding. Over de tijdelijke locatie zegt Voort: “We mogen tot 1 oktober van dit jaar gebruik maken van dit pand. Voor de periode hierna zijn we nog op zoek naar een mooie locatie in het centrum”. Naast Gerrit Voort bestaat het stichtingsbestuur verder uit Evert Nijkamp (secretaris), George Doorn (penningmeester), Dineke Broekmaat en Anton Wolters. Lees meer »

1 Reactie »

1 juni 2021

Tijdschrift De Darde Klokke in het teken van 70 jaar Molukkers in Nederland

Categorie: De Darde Klokke, Harry Woertink.    591 keer gelezen.

OMMEN – In het nieuwste nummer (199) van het Ommer historisch tijdschrift De Darde Klokke dit keer speciale aandacht voor de Molukkers die 70 jaar geleden naar Nederland kwamen.

 De jongste uitgave van het Ommer historisch tijdschrift De Darde Klokke (199).

Ze hadden als militairen in het Koninklijk Nederlands-Indisch Leger (KNIL) gediend. De Molukkers die in de vijftiger en zestiger jaren in Ommen hebben gewoond komen uitgebreid aan het woord in De Darde Klokke. Het gaat om de tweede generaties die in Ommen hebben gewoond. Ze vertellen hun ervaringen over de woonoorden Laarbrug en Eerde. In welke erbarmelijke toestanden ze hebben moeten wonen. Oude barakken waar het in de winter zo koud was. Maar ook de hartelijkheid van de Ommenaren klinkt door in hun verhalen. “We voelden ons warm ontvangen in Ommen. Burgemeester van Reeuwijk heeft veel voor ons gedaan en zei ook: jullie zijn ook mijn burgers”, zo weet een oud-kampbewoner zich nog te herinneren. Verteld wordt dat het eten op het kamp eerst uit een centrale gaarkeuken kwam. Later kookten de vrouwen hun eigen potje. Elke dag kwam bakker Klomp uit Vilsteren met brood langs. Visboer Post kwam wekelijke evenals de groenteboer. De kinderen die van huis uit protestant waren gingen naar de Julianaschool, de kinderen uit katholieke gezinnen naar de Sint Willibrordusschool in Vilsteren. De leraren van toen weten ze ook te noemen.

KNIL-militairen
Het overgrote deel van de Zuidoost Molukse bevolkingsgroep die in Ommen kwamen wonen zijn afkomstig van de eilanden Kei, Tanibar en Kisar (Dobo). Het ging om 12.500 KNIL-militairen die met hun gezinnen in 1951 met de boot voor een ‘tijdelijk verblijf’ naar het koude Nederland kwamen. Nederland was voor hen een onbekend land. Bij aankomst wachtte geheel onverwacht een collectief ontslag voor deze aan Nederland trouwe soldaten. Lees meer »

1 Reactie »

30 mei 2021

Historie en natuur hand in hand in het Varsenerveld – zichtpunten in het landschap

Categorie: Harry Woertink, Landgoederen.    359 keer gelezen.

Bezoekers van het natuurgebied het Varsenerveld worden met verhoogde uitzichtpunten in het landschap gewezen op niet alleen de mooie natuur maar ook op de historie van de omgeving.

 Lindepad in het Varsenerveld, grens tussen ontginning en natuur.
Foto: Harry Woertink
Zie voor meer foto’s: “2021 – Varsenerveld

Het gaat om eenvoudige en simpele zichtpunten die door natuurboer en landschapseigenaar Wim van der Heide van landgoed “Den Woeste Heide” zijn aangelegd. Een zichtpunt bevindt zich in het noordelijk deel op een soort van drielandenpunt van heide, bos en landbouwgrond, juist op een plek waar het gebied buiten de ontginning is gebleven en er is een nieuw zichtpunt aangelegd op een verhoging langs het zogeheten Lindepad. Informatiepanelen bij de zichtpunten leggen de historie van de omgeving uit.

Marke Varsen
Het Varsenerveld was ooit onderdeel van de Marke Varsen. De boeren in Varsen hielden hier de heideschapen. Ook werd het gebruikt voor het steken van turf. Het tegenwoordige Varsenerveld maakte als stukje natte heide ooit onderdeel uit van de woeste gronden ten noorden van Ommen. Tot de opheffing en verdeling van de marken besloeg het Varsenerveld een gebied van ongeveer 2500 hectare. Een deel van het gebied is destijds ontgonnen door de kolonisten van de Maatschappij van Weldadigheid van de bedelaarskolonie “De Ommerschans”. De Maatschappij kreeg bij de verdeling van de Marke in 1826 ongeveer 52 hectare grond, de huidige landbouwgrond ten oosten van het bruggetje. De waterpoel ten zuiden van het bruggetje is opgeschoond en vergroot. Als naam voor de poel is gekozen voor de Johannes van den Boschpoel, de oprichter van de Maatschappij van Weldadigheid. Het ligt in de bedoeling om alle vennen en poelen in het gebied van een naam te voorzien van personen of families die een belangrijke rol hebben gespeeld in de geschiedenis van het gebied. Het oostelijk van het bruggetje gelegen vennetje kreeg de naam van Ningbersven. Tot in de zeventiger jaren werd hier nog turf gestoken. Lees meer »

Reageren »

25 mei 2021

70 jaar Molukkers in Ommen (3)

Categorie: Harry Woertink.    1.006 keer gelezen.

Dit jaar is het precies 70 jaar geleden dat in Rotterdam de eerste groep Molukkers voet aan wal zette. Er volgden nog elf schepen met zo’n 12.500 Molukkers.

 1959. Met dans en muziek werd gevierd dat op Laarbrug de Zuidoost Molukse Protestantse Kerk officieel was aangenomen als zusterkerk van de Generale Synode van de Nederlandse Hervormde Kerk.
Foto: OudOmmen
Zie voor meer afbeeldingen de albums “Werkkamp – Woonoord Eerde” en “Kamp – Woonoord Laarbrug”.

De opvarenden hadden als militairen in het Koninklijk Nederlands-Indisch Leger (KNIL) gediend. Vanuit de haven van Rotterdam reed men in bussen naar het demobilisatiecentrum in Amersfoort. Daarna vond de verspreiding plaats door heel Nederland. Ook in Ommen werden gezinnen gehuisvest: op kamp Laarbrug en kamp Eerde. Voor 1970 werden de Molukkers met “Ambonezen” aangeduid. Dit is deel 3 over de geschiedenis van de toenmalige kampbewoners.

Laarbrug
Op 12 mei 1951 kreeg de Ommer burgemeester mr. C.P. van Reeuwijk bericht dat binnen enkele dagen de aankomst van het schip de Asturias in de haven van Rotterdam werd verwacht. Intussen was al bedacht dat de (Zuidoost) Molukse passagiers van dit schip onder meer in het voormalige werkverschaffingskamp Laarbrug aan de Vilsterseweg in Ommen ondergebracht moesten worden. Het opvangkamp Laarbrug, later woonoord Laarbrug genoemd, bestond uit houten, tochtige en vochtige barakken. Een jaar later werd ook nog een groep Molukkers in het afgelegen barakkenkamp op landgoed Eerde ondergebracht. Door de slechte staat van de barakken werd Eerde later opgeheven en werd een deel van de bewoners overgebracht naar de Laarbrug. De Zuidoost-Molukse mensen werden bewust op afstand gehouden van de wooncentra; de bedoeling hiervan was de integratie van de mensen in de Nederlandse samenleving te voorkomen. Hierdoor zou de terugkeer naar Indonesië niet al te veel problemen opleveren, was de gedachte, ze zijn hier toch maar voor drie maanden. Ondanks de barre leefomstandigheden in de barakkenkampen hebben zij op eigen kracht hun draai in de Nederlandse samenleving gevonden. Lees meer »

Reageren »