23 december 2018

“De Lemelerberg: Nederlands paradijs voor wintersporten”

Categorie: Harry Woertink.    440 keer gelezen.

OMMEN (ANP) —Op de Lemelerberg te Ommen ligt een flink pak sneeuw. De grootste dikte is zelfs 50 cm, zodat het bij uitstek geschikt is om er te skieën, zo deelt de VVV te Ommen mede”, aldus een bericht die in verschillende kranten van begin 1958 te lezen is.

 Situatie-schets van het natuurreservaat park 1813 op de Lemelerberg, uitgegeven door Hotel-Restaurant De Lemelerberg eind jaren 50.
Afb.: Harry Woertink

Bij besneeuwde hellingen kan er op de bijna 80 meter hoge Lemelerberg prima worden geskied, gelanglauft of worden gesleed. Ook zijn er regelmatig skiwedstrijden. Hoewel het berglandschap er maar miniatuur is, is de belangstelling voor dit Nederlandse wintersportgebeuren groot, zowel van deelnemers als kijkers.

Condities zijn reusachtig
Hotel-café-restaurant De Lemelerberg staat er sinds 1932. Eerst gelegen aan de zandweg met de naam Koningin Wilhelminalaan en later na verharding van de weg met het adres Kerkweg 32. Zomerdag een geliefd plekje voor ontspanning. In die tijd kon je hier zelfs overnachten. Zomers stopten fietsers en wandelaars voor een versnapering en in de winter sinds 1948 kwamen de eerste skiërs. In een folder van het hotel De Lemelerberg, waar Dirk Stegeman de scepter zwaait, worden belangstellenden opgeroepen om in de winter de besneeuwde Lemelerberg te bezoeken: “Met recht Neêrlands Zwitserland. Hét skicentrum van Nederland. De verwende reiziger weet dat bij dit alles een uitstekende maal, een parelende drank, een zacht bed en een internationale service op hem wachten in het onvolprezen hotel De Lemelerberg” aldus de tekst van de folder.

Met dikke letters kopt het dagblad Trouw op 31 december 1963: “De Lemelerberg: Nederlands paradijs voor wintersporten”. De krant vervolgt: “Door het prachtig besneeuwde landschap van de Overijsselse heuvelrug, maar speciaal op de Lemelerberg bij Ommen, glijden geruisloos de skiërs langs glooiingen omlaag. Donderdag viel er in het oosten van het land een flink pak sneeuw. Dat bedekte ook de beboste flanken van de Lemelerberg. Vrijdagmorgen verschenen de eerste winstersportliefhebbers al bij hotel de Lemelerberg, waar de heer Stegeman de skies al in de was had gezet.

„Vrijdag is het begonnen”, vertelde de heer Stegeman ons. “De condities voor het skiën zijn reusachtig. De ondergrond is hard en er ligt veel poedersneeuw”. De beheerder van hotel de Lemelerberg is tegen een grote stroom skiliefhebbers opgewassen: hij heeft ruim 300 paar skies gereed staan. Tegen betaling van een rijksdaalder mag men daarop drie uur lang over de prachtige bospaden van de Lemelerberg glijden. Of stumperen natuurlijk. Want hier komen veel beginnelingen. Zij die de grote steile en lange afdalingen in Zwitserland of Oostenrijk nog niet aandurven. Maar ook zij die straks nog van de wintersport gaan genieten en nu vast armen en benen los willen maken. Hier komen er ook tientallen die nog nooit op een paar lange latten door de sneeuw geschuifeld hebben. Zij vooral geven de besneeuwde hellingen een schilderachtig beeld. Soms steken er alleen nog kruiselings een paar heel erg lange latten boven de sneeuw uit. Hetgeen met hilariteit waar genomen wordt, zoals wij ondervonden. Lees meer »

Reageren »

21 december 2018

De natuur in het eeuwenoude Varsenerveld wordt nog mooier

Categorie: Harry Woertink.    522 keer gelezen.

OMMEN – Het Varsenerveld, de naam zegt het al, is een veld dat ooit bestond uit alleen maar heide en laaggelegen gronden. Aangezien er geen afwatering was, was het veld onbegaanbaar met hoger gelegen stuifbelten.

De veldgronden waren eigendom van de boeren in Varsen en werden onder andere gebruikt voor het weiden van de heideschapen en voor het steken van turf voor eigen gebruik. Het tegenwoordige Varsenerveld maakte als stukje natte heide ooit onderdeel uit van duizenden hectare woeste grond ten noorden van Ommen. Het gebied is tot de twintiger jaren van de vorige eeuw buiten de ontginning gebleven.

Wim van der Heide (rechts), wijst zijn toehoorders op het mooie van het Varsenerveld.
Foto: Harry Woertink

Ontginning
Rond 1930 is een waterleiding door het gebied gegraven, de Onderhaarse leiding. Vanaf die tijd is men ook begonnen met het ontginnen van de gronden en het planten van bomen tot bos. Deze bossen zijn aangelegd als zogeheten productiebos. Dit hout werd toentertijd gebruikt voor onder andere de kolenmijnen in Limburg en als boerengeriefhout zoals afrasteringspalen dakspanten voor boerderijen die met riet of roggestro bedekt waren. In het noordelijkste gedeelte van dit gebied was tot 1982 nog regelmatig de schaapsherder met zijn kudde te zien, die het heidegebied onderhield. Tussen 1982 en 1994 werd er geen onderhoud meer gepleegd. Vanaf 1994 heeft vleesveehouder Leen Noordegraaf als pachter op vrijwillige basis met zijn dieren het beheer op zich genomen met als resultaat dat de vergrassing kon worden teruggedrongen en dat de heide en andere plantjes weer terugkeerden. Op initiatief van Henk Ruiter uit Ommen is het terrein sinds 1998 aan de vergetelheid ontrukt en is elk jaar een vrijwilligersgroep actief van de vereniging Natuur en Milieu uit Ommen. Dankzij de combinatie van grazen, maaien en plaggen rendeert het gebied uitstekend. In 2006 deed het Varsenerveld mee aan het televisieprogramma “De verkiezing van de mooiste plek van Nederland” en is toen tot mooiste plek van Overijssel verkozen en was goed voor een tweede plek in de landelijke finale.

Beheerplan
Een nieuw beheerplan moet ervoor zorgen dat de natuur in het Varsenerveld nog meer kansen krijgt. Eigenaar, pachter en de vereniging van Natuur en Milieu de Vechtstreek in Ommen hebben hiervoor een nieuw plan opgesteld, waarbij ook voor de gemeente Ommen een rol is weggelegd. Aanleiding is dat Wim van der Heide eerder dit jaar het natuurterrein van de gemeente heeft gekocht van de gemeente Ommen om bij zijn landgoed “Woesten Heide” te voegen. Verschillende maatschappelijke groepen zijn betrokken bij het Varsenerveld. De eigenaar die het voor de toekomst wil bewaren, de natuurgroep van de vereniging Natuur en Milieu de Vechtstreek die veel natuurkennis en werkkracht inbrengt, de pachter, die met koeien de begrazing doet en door het bijzondere beheer extra arbeid inzet, de gemeente Ommen die de omringende bossen in het bezit heeft, het waterschap en omwonenden die een sterke band met het gebied hebben en de rust van het gebied koesteren.

Lees meer »

Reageren »

20 december 2018

Openbare school Beerzerveld na 126 jaar een gesloten boek

Categorie: Harry Woertink.    387 keer gelezen.

Als het inwonertal van Beerzerveld zich eind 1800 uitbreidt is er behoefte aan lager onderwijs in het kanaaldorp. Voor die tijd ging het dan om openbaar onderwijs.

 De openbare school bij de scholle in Beerzerveld in 1957.
Zie voor meer foto’s het album “Beerzerveld”.

Beerze had toen al een openbare school. De burgemeester van Ambt-Ommen roept via een advertentie sollicitanten op voor de functie van hoofdonderwijzer. Van de tien sollicitanten komen er uiteindelijk drie opdagen. Een examen komt er aan te pas om meester H. ter Beek uit De Velde in 1871 als zodanig aan te stellen. Hij krijgt hiervoor een jaarwedde van 450 guldens en dat is inclusief vrij wonen en tuin.

Openbare school wordt huisartsenpraktijk
Op 4 april 1871 wordt de bouw van een nieuwe school en onderwijzerswoning gegund aan R. Brinkhuis, timmerman in Stad-Ommen voor f 5699,-. De 20 are grond aan het Overijssels Kanaal die hiervoor nodig is kan gekocht worden van de heren Ter Windt en Arntz 20 are voor f 20,- totaal. Op aandringen van de raad moet burgemeester Bouwmeester zich persoonlijk op de hoogte te stellen van de vorderingen die de aannemer maakt met de bouw, of eigenlijk niet maakt. Hij blijkt zich niet te houden aan de datum van de overeengekomen oplevering. Eind 1871 kan uiteindelijk toch een mooi en nieuw schoolgebouw in gebruik worden genomen. De school is gelegen bij de “scholle” over het kanaal aan de Oosterweg/hoek Stenendijk. Veel later wordt de drijvende houten brug als oeververbinding vervangen voor een vaste brug. Dankzij uitbreiding van het aantal leerlingen kan in 1886 een tweede onderwijzer worden aangesteld in de persoon van de heer Arends. Na het vertrek van het eerste hoofd Ter Beek in 1898 wordt Arends hoofd. De school uit 1871 voldoet veel later niet meer aan de eisen. Op 26 augustus 1921 wordt de bouw van een nieuwe school aanbesteed. Aannemer G. Eppink uit Coevorden krijgt deze klus voor f 28.050,-. De levering van schoolbanken en ander meubilair wordt uitgevoerd door Jacques en Zonen uit Steenwijk.

De school heeft in de loop van de jaren stormen moeten overwinnen als het gaat om opheffing als gevolg van te weinig leerlingen. Door de komst in 1907 van een nieuwe gereformeerde school aan de overkant van het kanaal en als in 1924 er ook een hervormde school komt heeft de openbare school te kampen met stevige concurrentie. De hervormde school vestigt zich in een deel van de nog vrij nieuwe openbare school. De openbare school komt telkens in protest als sluiting dreigt. En met succes. Een klein deel van de gemeenteraad wil de school behouden en voert een proces tot aan de Kroon met behoud van de school. Bij sluiting zouden andere openbare scholen op te grote afstand van Beerzerveld komen te liggen. Openbaar vervoer was er niet. Bovendien was het bezwaar dat de kinderen ‘een kale vlakte’ zouden moeten passeren als ze elders naar school moeten. De strijd om het behoud hield gedurende het bestaan maar aan. Hetzelfde lot overkwam meer (openbare) scholen in de buurtschappen en niet alleen die in Ommen. Lees meer »

Reageren »

18 december 2018

Kap van de Konijnenbeltsmolen getakeld in afwachting op herstel

Categorie: Harry Woertink, Molens.    217 keer gelezen.

 OMMEN – Met uiterste precisie is vorige week door een hijskraan de kap van de Konijnenbeltsmolen in Ommen gelicht.

Foto: André Slotman

Aanleiding was de slechte staat van de rieten kap. De kap is voorlopig vlak naast de molen gelegd in afwachting van een nieuwe rieten kraag. Als de kap klaar is wordt deze weer terug geplaatst en krijgt de molen aan de Zwolseweg 5 bovendien een nieuwe roede. De nieuwe roede ligt al klaar om naar boven getakeld te worden. Wanneer de molen weer in oude staat zal terugkeren is afhankelijk van de restauratiewerkzaamheden die verder nog uitgevoerd moeten worden. De onderhoudstoestand van de oude korenmolen uit 1806 kan nu op verschillende onderdelen worden geïnspecteerd door molenmaker Anne Doornbosch uit Adorp. Bovendien zijn er plannen om in de molen de rechtop staande eikenhouten hoofdas, de zogeheten koningsspil, terug te plaatsen.

De vervanging van een van de roede die in 2014 werd aangebracht, is nodig omdat naderhand uit onderzoek van de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed is gebleken dat de boutverbindingen niet veilig zijn. Daarom zijn de afgelopen maanden bij alle molens waar de constructie van twee aan een gelaste roeden zijn toegepast voorzien van nieuwe roedes. Bij de Vilsterse molen is de roede vorige maand vervangen.
Bron: Harry Woertink – 18 december 2018

Reageren »

17 december 2018

Beerzerveld is vanouds een veengebied

Categorie: Harry Woertink.    390 keer gelezen.

Van de 23 buurtschappen die de gemeente Ommen voor 1923 telde is Beerzerveld de jongste. Beerzerveld heeft zijn ontstaan te danken aan het veen en de naam werd ontleend aan Beerze.

 Het in 1901 ingewijde kerkje in Beerzerveld waar vanaf 1 december 1901 tot 1925 de heer van Alewijk (rechts op de foto met zijn zoon) heeft gepreekt.
Foto: Archief Jan Lucas
Zie voor meer foto’s het album “Beerzerveld”.

Het Overijssels kanaal (nu Almelo – De Haandrik) werd omstreeks 1855 gegraven en in 1857 was er al een brugwachter die de Kloosterdijkbrug bediende. Het kanaal had in het veengebied een belangrijke afwatering- en transportfunctie voor het vervoer van de afgestoken turf. Door deze ingrepen werd bewoning mogelijk van dit, voorheen natte en moeilijk toegankelijke gebied.
Rond 1860 komen er mensen rond het kanaal wonen om in het hoogveengebied turf af te graven. De gravers van het kanaal waren geen bewoners. De meeste van de eerste bewoners, die voor een groot deel in keten woonden, trokken met de werkzaamheden mee. Beerzerveld schijnt toen wel heel onherbergzaam geweest te zijn. De eerste namen van hen die bleven waren: Knol 1862, Hamming 1864, Waayerink 1864 en op de Beerzerhaar een Binnenmars sinds 1866. Op de afgegraven veengebieden werden de achtergebleven zandgronden met veenresten, gebluste kalk en mest vermengd. Zo ontstonden vruchtbare dalgronden. Deze gronden waren uitermate geschikt als grasland en voor verbouwing van aardappels en graan: het begin van het agrarische landschap met fraaie houtwallen.

Kanaal en brug
De kern Beerzerveld is van oudsher sterk gerelateerd aan het kanaal. Aan weerszijden van het kanaal vestigden zich na de aanleg van het kanaal de eerste inwoners. Ook de kerk is in 1901 langs het kanaal gebouwd. Beerzerveld ontleent haar identiteit dan ook sterk aan het kanaal en aan de brug. Zonder kanaal en brug was Beerzerveld hier niet ontstaan. De brug vormt dan ook een belangrijke schakel in het dorpsleven. Het zorgt ervoor dat de west- en oostzijde van het kanaal gezamenlijk het dorp vormen. De Oosterweg wordt door bewoners van weerszijden gebruikt, onder meer als speelruimte voor de kinderen uit het dorp, voor het maken van een ommetje en ook door toeristen op de fiets. Dit kan, omdat de weg sinds een aantal jaren autoluw is. De brug functioneert daarbij als verbinding en ontmoetingsplek. Doordat de Oosterweg afgesloten is voor doorgaand verkeer, is de brug de enige uitvalsroute voor bewoners langs deze weg. Sinds begin 20e eeuw is Beerzerveld geleidelijk gegroeid, mede door het gereed komen van de spoorlijn Ommen–Hardenberg in 1905 en de spoorlijn Almelo–Mariënberg in 1906, het verharden van de provinciale weg langs het kanaal van Vriezenveen naar Hardenberg in 1907 en de weg van Ommen naar Hardenberg in 1910. Lees meer »

Reageren »

14 december 2018

DSM-tramwagon uit 1907 wordt Verhalenwagon

Categorie: Ni’jluusn van vrogger.    284 keer gelezen.

Vrijdag 14 december heeft het restauratieteam van de Historische vereniging Ni’jluusn van vrogger de DSM-tramwagon verhuisd van de grote loods aan de Bijkersweg van Klaas Stegeman naar de schuur van Jan Schuurman aan het Zandspeur.

 De verhuizing van de DSM-tramwagon uit 1907.
Foto: Historische Vereniging Ni’jluusn van vrogger

De wagon uit 1907 stond jarenlang als schuurtje achter in een tuin aan de Burg.Backxlaan. In 2017 is de wagon, inmiddels met vermolmde planken en verroeste balken, door Patrick van der Linden aan de vereniging geschonken. Klaas Stegeman stelde zijn schuur belangeloos ter beschikking aan het restauratieteam. Er was een flinke truck voor nodig om de wagon naar de Bijkersweg te krijgen, maar toen kon het team aan de slag. Onder leiding van Geert Schoemaker is de wagon helemaal gestript en roestvrij gemaakt, in de primer gezet, van nieuwe ingelaste stukken ijzer voorzien en toen is het team met de opbouw gestart.

Dankzij de grote schuur van Klaas Stegeman kon het team goed aan de slag, maar nu, twee jaar later, halverwege de restauratie, gaat het huis met schuur e.a. in de verkoop en moest de vereniging op zoek naar een nieuwe locatie. Gelukkig vonden wij opnieuw iemand die de vereniging een warm hart toedraagt. Vandaag is de wagon weer op transport gegaan naar een nieuw onderkomen, om verder te worden opgebouwd. De wagon is nu gestald in de schuur van Jan Schuurman, die zelf ook deel uitmaakt van het restauratieteam. Jan is een gepensioneerd timmerman en dat komt de restauratie zeker ten goede. Er staan de vrijwilligers nog heel wat uren werk te wachten, voor de wagon weer als vanouds de uitstraling heeft die tot de verbeelding zal spreken. De wagon is nu al een stuk erfgoed waar we zuinig op zijn. Wij gaan er daarom een goede bestemming aan geven. De wagon gaat de verbinding tussen het verleden en het heden maken. Helemaal gerestaureerd zal het De Verhalenwagon van Den Hulst en Nieuwleusen worden.

Voor deze bestemming stelt de gemeente een subsidie beschikbaar. Maar voor wij deze invulling van de Verbeelding van het DNA van Dalfsen kunnen realiseren, moet er nog heel wat materiaal worden toegevoegd. Wij hebben ondertussen al rails op de kop getikt, waar de wagon op komt te staan, en ook de benodigde wielen zijn inmiddels aangeschaft. De volgende uitdaging voor de restaurateurs is het maken van de verenpakketten die tussen de wielen en het frame moeten komen. Met dit type tramwagons is van 1890 tot 1947 veel transport langs de Dedemsvaart vervoerd. Van Coevorden naar Zwolle werd in die tijd een drukke verbindingsroute, waarlangs de industrie zich vestigde en waardoor de welvaart zich verspreide. De tram zorgde ervoor dat mensen zich sneller en efficiënter konden verplaatsen en met een goederenwagon achter de personen compartimenten konden goederen en vee ook sneller dan daarvoor worden aan- en afgevoerd.

Bron: Historische Vereniging Ni’jluusn van vrogger – 14 december 2018

Reageren »

7 december 2018

Laatste school van een eeuw terug gesloten – Leren in Beerze kan sinds 1985 niet meer

Categorie: Harry Woertink.    3.440 keer gelezen.

De meeste buurtschappen in de gemeente Ommen hadden vroeger een eigen school. Daar waar school werd gehouden was de buurtschap eigenaar van het schoolvertrek.

 De oude school uit 1860 aan de Beerzerweg 11 in Beerze.
Foto: Herman Wigbels

Toentertijd was nog sprake van lagere school. Je moet toch ergens beginnen niet waar? Na de Franse tijd (1795-1813) gingen de scholen over naar de gemeente. In de 18e eeuw had Beerze een “Boerschapsschool”, die door de Marke Beerze was gesticht en in stand werd gehouden. Geen schoolmeester van professie maar een boer die in zijn vrije tijd een kleine bijverdienste had als schoolmeester. Beerze kreeg omstreeks 1813 een onderwijzer in de persoon van Hendrik Ramerman. De eerste school stond midden in de buurtschap, gelegen tussen erve Kortman (huisnummer 24) en erve Warmink (Tiks, huisnummer 26) aan de Beerzerweg. In 1862 wordt een nieuwe school gebouwd gelegen ongeveer 1 kilometer verderop aan de Beerzerweg 11. Deze plek is zodanig gekozen dat ook de kinderen uit de buurtschap Junne er zoveel mogelijk profijt van hebben. Vervolgens wordt in 1920 op bijna dezelfde plek opnieuw een school gebouwd en in 1938 een nieuwe onderwijzerswoning. In 1985 komt een einde aan de school aan de Beerzerweg 14 en wordt verbouwd tot de huidige woning met een B&B gelegenheid.

Negen scholen
De lagere scholen waren in de zomer gesloten, omdat de schoolmeester en de kinderen moesten werken op het land en ’s winters werd het onderwijs met onderbrekingen gegeven, aangezien de zandwegen er naar toe vanwege het weer soms zo slecht waren dat vele kinderen lopend niet op school konden komen. Pas na 1860 werd het onderwijs krachtiger aangepakt en werden nieuwe scholen gebouwd. Schooltjes in de Marken Arriën, Giethmen, Varsen en Zeesse waren toen al opgeheven. De gemeente Ambt-Ommen kende op een gegeven moment negen lagere openbare scholen in de buurtschappen. Zo hadden Lemele, Lemelerveld, Nieuwebrug, Beerze, Beerzerveld, Hoogengraven, Vinkenbuurt, Dalmsholte en Arriërveld scholen met vaste onderwijzers. De arme gemeente kon deze lasten niet zelf betalen. Door subsidies van Rijk en Provincie bleven de scholen overeind. Uitbreiding en intensivering van het onderwijs waren het gevolg van de Onderwijswet uit 1856. De scholen, behalve die in Stad-Ommen, waren eenmansscholen, dat wil zeggen één onderwijzer gaf les in alle klassen.

Overigens bestond in Stad-Ommen in het begin van de 19de eeuw een gemeentelijke lagere school, die een voortzetting was van de vroegere stadsschool. Het leerprogramma omvatte slechts rekenen, schrijven en lezen. Reeds spoedig voelde het stadsbestuur voor uitbreiding van het schoolprogramma, door aan het rooster lessen in aardrijkskunde, geschiedenis en natuurkunde toe te voegen. Tot dit doel zou dan naast de onderwijzer H. Veenhoven, die sedert 1776 schoolmeester te Ommen was, een tweede onderwijzer moeten worden aangesteld. Daar de gemeente zelf geen geld voor deze post kon vrijmaken, vroeg zij steun aan de Staten van Overijssel, maar die kwam er niet. Lees meer »

1 Reactie »

4 december 2018

Erkenning Ommerschans als Werelderfgoed nog even vooruit geschoven

Categorie: Harry Woertink, Ommerschans.    370 keer gelezen.

OMMERSCHANS – Het op de UNESCO-lijst krijgen van de Ommerschans is nog even vooruit geschoven. Om alle 7 koloniën te kunnen inschrijven als Werelderfgoed is meer tijd nodig.

 ‘Gezigt op het gesticht voor bedelaars binnen de Ommerschans, in Overijssel, van de achter zijde’.
Afbeelding: OudOmmen

Daarom wordt in 2020 de aanvraag opnieuw ingediend. Zoals bekend was eerder dit jaar de aanvraag doorgeschoven omdat de UNESCO meer aanvullende informatie wilde van de initiatiefnemers: de zeven Belgische en Nederlandse Koloniën van de Maatschappij van Weldadigheid, waaronder ook de Ommerschans. Die aanvullende informatie betreft vooral de motivatie waarom er naast de ‘vrije’ koloniën (Frederiksoord, Wilhelminaoord, Willemsoord en Wortel) ook sprake moest zijn van ‘onvrije’ koloniën (Ommerschans, Veenhuizen en Merksplas). Er was bij de UNESCO veel waardering voor het initiatief tot armoedebestrijding middels de ‘vrije’ koloniën maar het was niet duidelijk genoeg gemaakt in het rapport waarom daarnaast ‘onvrije’ en soms zelf strafkoloniën nodig waren om de ideeën van de Maatschappij te realiseren.

Niet overhaast
Voor die aanvullende informatie wil de stuurgroep ruim de tijd nemen en dus niet overhaast te werk te gaan. “We hopen als bestuur van de Vereniging De Ommerschans natuurlijk van harte dat de aanvulling op het nominatiedossier er inderdaad toe leidt dat alle koloniën een plaats krijgen op de lijst van het Werelderfgoed”, laat de vereniging De Ommerschans in een reactie weten.
Het volledig persbericht van de stuurgroep waarin het vooruit schuiven wordt aangekondigd luidt:

Samenwerken met adviesorgaan UNESCO
Nieuwe stap in het nominatieproces voor de Koloniën van Weldadigheid
Nederland en België gaan in op het aanbod van ICOMOS, het adviesorgaan van UNESCO, om samen te werken aan een aangevuld dossier voor de nominatie van de Koloniën van Weldadigheid als Werelderfgoed. Lees meer »

Reageren »

3 december 2018

Nieuwste uitgave De Darde Klokke over kerk, Wolfskuil en de Rotbrink

Categorie: De Darde Klokke, Harry Woertink.    200 keer gelezen.

OMMEN – In het nieuwste nummer van de Darde Klokke (189) dit keer aandacht voor de geschiedenis van de Christelijke Gereformeerde Kerk in Ommen.

 De jongste uitgave van het Ommer historisch tijdschrift De Darde Klokke (189).

In 1903 werd aan het Molenpad een nieuwe kerk gebouwd. Voortrekker van de kerkgenootschap in Ommen was Jacob Hendrik van der Bent, boer en jarenlang raadslid. Maar een lang leven heeft deze kerk niet gekend, want na 17 jaar kreeg het pand een andere bestemming en werd zelfs afgebroken. De kerk had destijds in de volksmond de bijnaam het “Varkenskerkje”. Uit de notulenboek van de kerkenraadsvergaderingen van destijds, maar onlangs boven water gekomen, blijkt dat een ruzie om een varken niets te maken had met de oprichting van de kerk.

Verder worden in het historisch tijdschrift de ontwikkelingen beschreven over het aan de zuidkant van Ommen gelegen gebied de Wolfskuil, waar natuur en wonen hand-in-hand gaan. Twee grondeigenaren springen in het oog: baron van Pallandt van Eerde en jonkheer Repelaer. Zij hebben in de loop van de jaren om uiteenlopende redenen stukjes grond verkocht aan vrienden of kennissen, maar ook uit mensenlevende of juist financiële redenen. Daardoor was steeds sprake van verkleining van het bosgebied. Dit tegen de wil van het gemeentebestuur. Maar de naoorlogse ontwikkelingen van woningnood en toename van het kamperen als gevolg van meer vrije tijd relativeren de gang van zaken. De welvaart eind jaren 50 van de vorige eeuw zorgde er voor dat de Wolfskuil hap-snap bebouwd werd met villa’s en middenstandswoningen. Wat er allemaal voor komt kijken om de zandwegen te verharden weten de bewoners van de vroegere Rotbrink heel goed. Behalve dat dan een lange weg te gaan is doet zich ook een drastische wijziging voor van de natuur: van een sloot waarin alles leefde tot een lege sloot zonder leven, zo laat een oud bewoner optekenen in de serie over de Rotbrink.

In de Darde Klokke ook aandacht voor de Eerste Wereldoorlog (1914-1918). Weliswaar bleef Nederland vrij van oorlogsgeweld maar de leefomstandigheden waren moeilijk. Brood en andere voedselproducten op de bon en ook de Spaanse griep brak uit waaraan ook inwoners van Ommen kwamen te overlijden. Voor de Mobilisatie moesten boeren hun paarden beschikbaar houden voor het leger. Abonnees van de Darde Klokke krijgen het blad toegestuurd. Losse nummers van De Darde Klokke zijn te koop bij Read Shop aan de Kruisstraat 3 in Ommen.

Bron: Harry Woertink – 3 december 2018

Reageren »

3 december 2018

Nieuwsbrief CCO nummer 4/2018

Categorie: CCO (Cultuurhistorisch Centrum Ommen), Harry Woertink.    224 keer gelezen.

Elk kwartaal verschijnt er een Nieuwsbrief van het Cultuurhistorisch Centrum Ommen (CCO).

 Nieuwsbrief CCO nummer 4/2018
Klik op deze link om de Nieuwsbrief CCO te lezen.

In Nieuwsbrief nummer 4/2018 wordt melding gemaakt over de plannen die er zijn voor de viering 75 jaar bevrijding in 2020. Er is een zoektocht naar verhalen over de oorlog opgezet. Verder dat de Provincie het project monument “Kamp Erika” in het programma “75 Jaar Vrijheid in Overijssel” heeft geplaatst.

Ook in de Nieuwsbrief de ophanden zijnde “Buurtvisites” op 12, 13 en 14 februari 2019 in het Streekmuseum. Dit keer staan Beerze, Beerzerveld en de Beerzerhaar in de schijnwerper. Ook het succes van de Jumbofotoboek wordt beschreven en de geslaagde filmavond over het stroomgebied van de Vecht. Er is een oproep van het Streekmuseum om ouderwets speelgoed wat nu niet meer in de handel is tevoorschijn te halen: het museum wil het graag tentoonstellen.

Bron: Cultuurhistorisch Centrum Ommen – 3 december 2018

Reageren »

Pagina 2 van 25012345...102030...Laatste »