1 februari 2018

Unieke Verhalenwedstrijd rondom de Vecht in Overijssel – Grensoverschrijdend project met boekpublicatie en literaire workshop

Categorie: Informatiebronnen, Volksverhalen en legendes.    432 keer gelezen.

Je eigen verhaal, uitgegeven in een boek en zelfs vertaald in een andere taal. Amateurschrijvers die hiervan dromen, krijgen met de verhalenwedstrijd ‘Vecherhalen – Vechtegeschichten’ een unieke kans om deze droom waar te maken.

 Koeien bij de Vecht in Vechtdal Overijssel.
Foto: Kenneth Stamp

Humoristisch, spannend, romantisch of beschouwend, alle genres zijn welkom, maar wel tegen de achtergrond van de Vecht en het Vechtdal. Wat deze verhalenwedstrijd zo bijzonder maakt is bovendien zijn grensoverschrijdend karakter: amateurschrijvers aan beide zijden van de Duits-Nederlandse grens kunnen meedoen.

Tweetalige jury en literaire workshop
Initiatiefnemers van dit project zijn Vechtdal Marketing en de Landkreis Grafschaft Bentheim. Zij willen met deze wedstrijd het gezamenlijke gevoel tussen de Nederlandse en de Duitse Vecht-regio’s bevorderen. Een vakkundige tweetalige jury kiest uit de inzendingen in beide landen de tien beste korte verhalen. Vervolgens wordt de 20 winnende schrijvers de gelegenheid geboden om tijdens een literaire workshop de puntjes op de i te zetten. Daarna worden alle verhalen naar het Duits respectievelijk Nederlands vertaald en in een boek uitgegeven. De amateurschrijvers hebben zo de mogelijkheid om het hele proces van het begin af aan mee te maken: van het schrijven van de eerste versie, de bewerking en de eindredactie tot aan de druk. Alle geïnteresseerde amateurschrijvers uit de regio’s langs de Vecht, van de bron in het Duitse Nordrhein Westfalen, tot aan de monding in Zwolle kunnen deelnemen.

Duits-Nederlandse jury
De jury aan Nederlandse zijde bestaat uit schrijfster Anita Drost (www.tekstissimo.nl) en kunstenaar-schrijver Arno Kramer (www.arno-kramer.nl). Samen met hun Duitse collega’s, schrijfster Eva Maaser en boekhandelaar Viola Taube, gaan ervoor zorgen, dat het boek een tastbaar en uniek bewijs van regionale creativiteit en Duits-Nederlandse samenwerking wordt. Lees meer »

Reageren »

19 juni 2016

Den Hof en het mysterie van de waterput

Categorie: Harry Woertink, Volksverhalen en legendes.    1.167 keer gelezen.

Wel eens gehoord van “Den Hof”? Dit is een benaming die vroeger werd gebruikt voor tuin. De mensen in de stad bezitten vaak geen tuin bij hun woning.

 Den Hof met de waterput.
Foto: Harry Woertink

Dat is nog steeds zo en dat was vroeger ook het geval. Buiten de poort van de stad was echter voldoende ruimte voor het houden van een tuin. Dat gold ook voor de eerste bewoners van dit huis. Zij woonden eerder in het hartje van stad Ommen. Op deze plek hadden ze een hofje om op zomerdag prima te kunnen vertoeven. In de tuin werden voor eigen gebruik aardappelen en groenten gekweekt. Bovendien stonden er enkele appelbomen, perenbomen en kersenbomen. De tuin was omgeven door een grote haag. Je kon er alleen in en uit via een afsluitbaar poortje.

Riant
Rijk geworden door de wolhandel kon de eigenaar van Den Hof zich veroorloven meerdere huizen in Ommen te bouwen. Zo werd op dit riante plekje in 1903 op “Den Hof” een woning voor hem en zijn gezin gebouwd. Wat is dan toepasselijker om de woning de naam te geven van “Den Hof”. Zo gezegd; zo gedaan: het huis kreeg dus de naam “Den Hof”. Dit verklaart dan ook de naam van deze mooie woning. Nog steeds prijkt de naam Den Hof op de gevel van dit markante huis. De huidige tuin is in de vijftiger jaren beduidend kleiner geworden door de aanleg van de naastgelegen straten. Tegenwoordig is hier een logeerhuis gevestigd met de naam “Achter het Behang” en is de woning weer helemaal in de authentieke en oude staat teruggebracht. De erker dateert uit 2015.

Waterput
De waterput in de tuin kent een bijzonder verhaal. Ga er maar even voor zitten. De bank bij de put biedt daarvoor voldoende ruimte. Tegenwoordig komt met een simpele draai het water rijkelijk uit de kraan. Dat was vroeger niet zo. Dan moest je met een emmer naar de waterput. Het was heel makkelijk om water uit de put te halen. Je had alleen een emmer nodig en een lang touw. Je gooide de emmer in het water en je hield het touw natuurlijk aan het eind vast. Was de emmer gevuld met water dan hengelde je met het touw de emmer weer naar boven. De waterput was bovendien een prima hulp bij brand.

Kalebassen
Als jonge bewoners van Den Hof hadden Peter en Jennigje een klein deel van de tuin van Den Hof in gebruik. Ze waren nog jong: Peter 12 en Jennigje 9 jaar. Moeder had voor het kweken van worteltjes, boontjes, witte kool en aardappelen nog voldoende ruimte in de tuin over. Daarom kregen Peter en Jennigje een deel van de tuin waar ze kalebassen mochten laten groeien. Je weet wel van die hele grote joekels. Ze lijken op meloenen, maar dan wel tien keer groter. De zoon van de buren dat was Karel. Hij was even oud als Peter, maar ging wel naar een andere school. Karel wist vorig jaar hele dikke kalebassen te kweken in de tuin van zijn vader. Zo dik en groot dat zelfs de burgemeester en iemand van de krant bij Karel was komen kijken. Dat gaat mij ook lukken en ik weet zeker dat wij dit jaar de grootste kalebas van Ommen gaan kweken, liet Peter aan Karel weten, toen deze hem vertelde dat hij dit jaar weer mee ging doen aan de Kalebassenwedstrijd georganiseerd door de Ommer Courant. Lees meer »

Reageren »

10 december 2009

Historisch Schouwspel Den Ham – misschien wel het mooiste kerstevenement in de regio

Categorie: Cult.Hist. Vereniging/Instelling, Oude gebruiken & tradities, Twenterand, Volksverhalen en legendes.    3.385 keer gelezen.

Zaterdag 12 december gebeurt het weer in Den Ham: het Historisch Schouwspel. Een jaarlijks terugkerend spektakel dat gelijktijdig met een kerst-/wintermarkt plaatsvindt. Thema dit jaar is “Dorp in de Pruikentijd”. Het rustieke dorpje gaat dit jaar terug naar 1770. Als toeschouwer komt u terecht midden in een dorp in die tijd.

2009_Hist-Schouwspelws.jpgFoto’s: Vereniging Historisch Schouwspel
Historisch Schouwspel Den Ham – Dorp in de Pruikentijd – Hammer Wintermarkt – 12 december 2009

De wereld staat aan de vooravond van grote revoluties. Vrijheid , Gelijkheid en Broederschap zijn in aantocht. Maar in de Republiek der 7 Vereenigde Nederlanden gaat alles eerst nog als vanouds. De adel verdoet haar tijd met feesten en jachtpartijen en geeft bakken vol met geld uit aan dure huizen, overdreven pruiken en glimmende kleding. Men teert nog op de Gouden 17de eeuw… Een glimp daarvan is ook in Den Ham te zien. De gewone man sappelt door en heeft zijn dagelijkse beslommeringen. De maatschappij is in rangen en standen verdeeld en ook onder de gewone bevolking zijn er verschillen. Daar hebben we de gewaarden in de Marke: die hebben nog wàt te zeggen. En er zijn de kotters en paupers. Zij worden enkel maar gedoogd.

Een kleine 200 spelers zijn gekleed in 18de eeuwse kledij. Aan die kostuums is veel zorg besteed. Wie deftig was draagt een pruik, anders toch zeker wel een driekantige hoed. Lang haar was ‘in’ en geschoren werd er ook niet elke dag… Al wandelend in de straten rondom de historische Hammer Brink loopt men tussen alledaagse gebeurtenissen uit het dorpsverleden. Men loopt midden tussen het gespuis dat lang’s Heeren wegen liep, van schooier tot marskramer en van bedelaar tot boef, van marskramer tot rattenvanger, maar ook deftige reizigers en de bewoners van de plaatselijke havezathe. De bezoeker is ook te gast in enkele huiselijke taferelen. Daar is bijvoorbeeld de boerenkeuken met het open vuur waarop wafels worden gebakken. Verder ziet men de brouwerij, de herbergen, de keuterboerderij, de schout, de chirurgijn, de huisslachter en ga zo maar door. Lees meer »

Reageren »

24 juni 2007

Het Monnikenspoor; de Middeleeuwen terug in het heden

Categorie: Boeken & Tijdschriften, Volksverhalen en legendes, Wandel & fiets-routes.    13.604 keer gelezen (sinds 25-08-2007).

Het klooster Clarholz bij Münster had ooit bezittingen in het Land van Vollenhove. Tien jaar geleden is door de Stichting Het Monnikenspoor het initiatief genomen om de tocht die de monniken in de Middeleeuwen tussen Clarholz en Vollenhove maakten om de landpacht te innen, te reconstrueren en in een toeristische wandelroute vast te leggen.

Monnik leest boekFoto: Touractief 5, 2006

Een deel van deze route is nu beschreven als lange afstandswandelroute in het op 22 juni verschenen boekje “Het Monnikenspoor; Wandeltocht van Oldenzaal naar Vollenhove”. Het monnikenspoor volgend komen naast een routebeschrijving ook de geschiedenis en cultuurhistorische bijzonderheden van de plaatsen langs de route uitvoerig aan bod.

Het klooster van Clarholz was een Praemonstratenser klooster, genoemd naar de Franse plaats Prémontré onder Laon, waar Norbert van Xanten (1080/85 – 1134 ) de Orde van de Norbertijnen of de Praemonstratensers heeft gesticht. Terug in de geschiedenis…. In 1115 wordt Norbertus overvallen door een hevig onweer, dat hem tot bezinning brengt ten aanzien van zijn eigen leven. Hij was lid van het kapittel van Xanten, maar een heel werelds man gebleven. Hij vestigt zich nu in de abdij van de Benedictijnen van Siegburg en wordt daar tot priester gewijd. Daarna trekt hij rond door Europa, totdat hij zijn eigen klooster sticht. Uitgangspunt zijn de beginselen van Augustinus, de 12de eeuwse kerkvader: grote aantallen kloosters werden gefundeerd op zijn kloosterregel. In korte tijd waren er meer kloosters naar deze regel, dan naar die van Benedictus. Een pauselijke bul brengt in 1256 al deze kloostergemeenschappen bij elkaar als de “Ordo Eremitarum Sancti Augustini”. Heremieten – want het gaat hier om monniken die op vrij eenzame plaatsen vrijwel als kluizenaars als in dorpen bijeen wonen temidden van de eremi = de woestijnen. Het is hun opdracht om die woeste gronden te gaan ontginnen. Deze regel van Augustinus wordt ook het fundament voor de orde van de Norbertijnen. Lees meer »

1 Reactie »

11 november 2006

HKO reeks: Ommen historisch belicht (6) Wolven in Ommen?

Categorie: Historische Kring Ommen, Volksverhalen en legendes.    6.952 keer gelezen.

Wolven in Ommen? Ommen lijkt ‘iets‘ met wolven te hebben. Of is het alleen maar een legende? Waarom Ommen een Wolfskuil heeft en een Hongerige Wolf.


Wat heeft Ommen met de wolf?

Ommen en wolven lijken ‘iets’ met elkaar te hebben. De Wolfskuil, een straat aan de zuidkant van Ommen, de Hongerige Wolf, een bekende uitspanning aan de Coevorderweg met tegenover, de Wolfveldseweg of camping de Kleine Wolf. Bewoners uit die omgeving werden eerder ook altijd aangeduid als ‘van op de Wolf‘. Later zijn dat de buurtschappen Hoogegraven en Stegeren geworden.    Lees meer »

1 Reactie »

16 augustus 2006

Wandelend de monniken achterna

Categorie: Boeken & Tijdschriften, Ommer Nieuws, Volksverhalen en legendes, Wandel & fiets-routes.    1.290 keer gelezen (sinds 25-08-2007).

OMMEN – De Stichting Het Monnikenspoor is al jaren bezig om het oude spoor weer tot leven te brengen, dat de monniken van het klooster Clarholz volgden op hun tochten in Overijssel, op weg naar het land van Vollenhove, om daar de pacht op te halen.

Nu is het bijna zover. Vanaf oktober brengt het blad Toeractief (ANWB) in een reeks van afleveringen de tocht onder de aandacht van wandelaars. De KRO-radio besteedt, parallel aan de afleveringen in het blad Toeractief, maandelijks aandacht aan de tocht die in het blad wordt beschreven. De ANWB verschaft in hetzelfde programma de nodige informatie over de route. Het is een nieuwe lange-afstandswandelroute van ± 155 kilometer, dwars door Overijssel, verdeeld in zes dagroutes van ongeveer 22 kilometer.

Het Monnikenspoor voert ook door de fraaie gebieden van Beerze, Ommen en Vilsteren, langs diverse ‘kastelen’ naar Dalfsen en vervolgens door het Vechtdal naar Zwolle. Na Zwolle voert de route door een weids landschap met oude vestingstadjes, zoals Hasselt en Zwartsluis en dan eindigt het spoor, na St. Jansklooster in het land van Vollenhove. In het voorjaar verschijnt een boekje over de tocht. Daarin staan de routes en beschrijvingen, maar ook volksverhalen, sagen en bijzonderheden. Informatie: tel. (074) 2780900.

Bron: Ommer Nieuws – 16 augustus 2006

Reageren »

14 juni 2006

Ruben Koman schrijft boek over verhalen uit de streek

Categorie: Boeken & Tijdschriften, Dalfsen, Ommer Nieuws, Volksverhalen en legendes.    4.477 keer gelezen (sinds 25-08-2007).

‘Mensen zijn hier ongelooflijk gastvrij’

Liefhebbers van volksverhalen kunnen hun hart ophalen. Het boek Dalfser Muggen ligt nu in de boekhandels en staat vol met verhalen over oude en hedendaagse verhalen van de dorpen in de gemeente Dalfsen. Schrijver van het boek is Ruben Koman. De Dordtenaar heeft in vier jaar tijd een boek geschreven dat ongetwijfeld een standaard zal worden voor Dalfeen en omgeving.

Boek-AG-.jpg Foto: Dalfser Courant
Ruben Koman, prof. dr. Jurjen van der Kooi en Ab Goutbeek snuffelen in het boek dat Koman cadeau kreeg van Goutbeek.

DALFSEN – Voor veel mensen zal hij inmiddels een bekend gezicht zijn. Koman ging voor zijn boek bij honderden adressen langs in de gemeente. Werd hij eerst nog gewaarschuwd dat er hooguit drie verhalen te maken waren, inmiddels weet hij wel beter.
Lees meer »

Reageren »

15 april 1971

GISELA EN JONCKER ARENT VONDEN ELKAAR IN KERKER

Categorie: Algemeen, Archief Jan Lucas / Peter Vosselman†, Volksverhalen en legendes.    2.859 keer gelezen (sinds 25-08-2007).

„De Groene Jager” herinnert aan een middeleeuws liefdesdrama.

Bij ,,DE GROENE JAGER”-brug in de weg van Ommen naar Den Ham ligt de grens tussen die twee gemeenten) op een steenworp afstand daarvan staat het vroegere tolhuis „De Groene Jager”, dat al voorkomt op kaarten, die eeuwen geleden werden gemaakt en dat thans woonhuis is van de beheerder van het gelijknamige Hammer zwembad, dat een kleine tien jaar geleden zoveel stof deed opwaaien in Den Ham. Het duidt er op, dat „De Groene Jager” voor deze plek van het Sallandse Den Ham wel iets moet hebben en dat thans nog doet. Bij dagen — min of meer toevallig — op enkele aantekeningen van een goede bekende.

Of de verklaring, die daarin wordt gegeven nu waarheid of verdichtsel is, doet weinig terzake; het één noch het ander zal vermoedelijk kunnen worden bewezen. ’t Is vanwege de curiositeit, dat ik het verhaal met eigen woorden vertel. Daartoe neem ik u zo’n 600 jaar mee terug, n.l. naar de winter van 1378/1379.
Lees meer »

Reageren »