микрозаймы

29 november 2015

Wijziging straatnamen

Categorie: Harry Woertink, Oude gebruiken & tradities.    1.122 keer gelezen.

Uit de Provinciale Overijsselsche en Zwolsche courant van 23 oktober 1942:

 Een bordje aan de gevel van een woning aan de Tuinstraat in 1983 verwijst naar de oude straatnaam ‘Achter de Geuren’ (achter de gaarden).
Foto: OudOmmen

Bij besluit van de burgemeester zijn enkele straatnamen gewijzigd. Door de aanleg van de Emmastraat is een gedeelte van Achter de Geuren in deze straat opgenomen waardoor laatstgenoemde straat in twee delen is gesplitst. Het gedeelte van broodbakkerij van Elburg tot aan de tuin van Gerrits in de Walstraat blijft thans Achter de Geuren heeten, terwijl het stuk Walstraat van Gerrits tot Horsman vervalt en opgenomen wordt in Achter de Geuren. De straat vanaf de Brugstraat bij boekhandel Timmerman tot wed. Bosscher met de zijstraat naar de Walstraat krijgt den naam Burggraven. Verder wordt de verbindingsweg tusschen den Zwolschenweg en de Voorbrug loopende van de Coöperatieve Landbouwvereeniging langs Klomp Alberts naar de Voorbrug genaamd Molenstraat en de verbindingsweg tusschen den Stationsweg en den hoofdweg door Het Laar, langs het Edith-Huis en eindigende bij het Witte Hek aan den Zwolscheweg: Koesteeg.

De nieuw aangelegde straatweg aan den Hammerweg bij Ronhaar tot aan Mooiboer heet Wolfskuilstraat. Het complexzomerhuisjes rondom de Wolfskuil wordt aangeduid met den naam Wolfskuil. De naam Walstraat is gegeven aan den weg die vroeger over de stadswal liep. Buiten de wallen hadden verschillende inwoners van Ommen tuinen of gaarden waarachter weer een weg was, vandaar de naam Achter de Gaarden, verbasterd tot Achter de Geuren. De Burggraven duidt de plaats aan, waar in vroegere jaren de Vecht onder de wallen doorliep en waar de stadsgracht verbinding had me de Vecht. Op oude foto’s ziet men, dat de schepen in dit vroegere Vechtgedeelte afgemeerd lagen. Door het geven van laatstgenoemde straatnamen blijft het oud-stedelijk karakter van Ommen in herinnering.

Naschrift redactie: Emmastraat is nu Julianastraat en Achter de Geuren is nu Tuinstraat

Bron: Harry Woertink – 29 november 2015

Reageren »

24 november 2015

Ccoba presenteert: Van Kerstnacht tot Driekoningen door Margaret Breukink

Categorie: Ccoba (Cult.comm.bibliotheek), Oude gebruiken & tradities.    1.264 keer gelezen.

Ccoba, de culturele commissie bibliotheek activiteiten, organiseert op dinsdag 8 december in de Bibliotheek aan de Chevalleraustraat een avond met kunsthistorica Margaret Breukink.

 De schoonste aller mensenkinderen. Van Kerstnacht tot Driekoningen door Margaret Breukink.
Afb.: Bibliotheek Ommen

In het seizoen 2013-2014 kwam ze al eens in Ommen met de lezing ‘Vrouwen die lezen zijn gevaarlijk’, dit seizoen is ze present met een nieuwe lezing speciaal voor de dagen rond Kerst. Margaret Breukink neemt ons mee op een verrassende, kunsthistorische reis door het kerstverhaal. We weten van het kind, zijn moeder, pleegvader, de kraamvisite en de almachtige vijand. Maar geen verhaal is zo verrijkt met fabels en legenden als het geboorteverhaal. Al deze oude verhalen worden aan de hand van prachtig beeldmateriaal opnieuw verteld, evenals het nòg oudere verhaal uit de Romeinse tijd van de geboorte van een bijzonder kind. Traditiegetrouw serveert Ccoba een lekker drankje in de feestelijke decembermaand.

De avond begint om 20.00 uur en de entree bedraagt € 7,00. Vrienden van Ccoba betalen € 3,00, bibliotheekleden € 5,00. Dat is inclusief koffie/thee. Kaarten zijn tijdens de openingsuren verkrijgbaar bij de klantenservice van de Bibliotheek Ommen. Ook op de avond zelf is er kaartverkoop. Openingstijden van de klantenservice: maandag 14.00-20.00 uur, dinsdag en donderdag 14.00 – 18.00 uur, woensdag en vrijdag: 14.00 – 20.00 uur en zaterdag 10.00 – 12.00 uur. Tel. 0529-452158. Reserveren kan via de website van de Bibliotheek www.bibliotheekommen.nl. Deze informatie is ook te vinden op de website www.ccobavanommen.blogspot.com.

Bron: Bibliotheek Ommen – 24 november 2015

Reageren »

12 november 2015

Zuute Plassie een aloud Ommer feestbroodje voor de dagen rond Sinterklaas

Categorie: Harry Woertink, Oude gebruiken & tradities.    1.097 keer gelezen.

OMMEN – Sinds 1878 zijn in Ommen Sinterklaas en zuute plassies met elkaar verbonden. Het zuute plassie is een typisch Ommer lekkernij verkrijgbaar rond de tijd van Sinterklaas.

  Links: De Ommer burgemeester Mark Boumans met een zuute plassie. ‘Ik kende ze nog niet, maar ze smaken lekker’.
Rechts: Zuute plassies voor de gemeenteraad van Ommen.
Foto’s: Harry Woertink

Voor Ommenaren zijn zuute plassies een traditie. “Zuute” staat voor zoet en “Plassie” voor broodje, met als voornaamste smaakmakende bestanddelen stroop en anijs. Zuute plassies gaan letterlijk en figuurlijk als zoete broodjes over de toonbank. Omdat ze zo goed in de smaak vallen kan Ommen vandaag de dag nog steeds genieten van dit luxe broodje. Ze worden dagelijks gebakken door de plaatselijke warme bakker. Voor wie ze (nog) niet kent: een zacht stroopbroodje in honingraatvorm gebakken met een doorsnee van 6 cm en 4 cm hoog. Aan de bovenkant goudbruin, binnenin grijsachtig oker en ze zijn het lekkerst met een beetje boter. Lees meer »

Reageren »

1 november 2015

De fijnste boter en de dikste eieren op Ommer boter- en eiermarkt

Categorie: Harry Woertink, Oude gebruiken & tradities.    1.361 keer gelezen.

Boter, kaas en eieren. Zo maar enkele agrarische producten. Vroeger toen er nog geen melkfabrieken waren maakten de boeren zelf boter en brachten die aan de man of vrouw op de wekelijks markt.

 Ommen, boter- en eiermarkt. ‘De fijnste botter koop ie hier. Ze smelt oe op de lippen. En aj van dikke eiers hold, vroag dan van zwarte kippen’.
Foto: Harry Woertink
Zie voor meer foto’s het album: “Boter- en eiermarkt“.

Ook eieren werden dinsdags op de markt verhandeld. Ommen kreeg in 1903 een speciale boter- en eiermarkt. Deze werd op het Kerkplein gehouden. Het aantal aangevoerde eieren nam vanaf dat moment enorm toe. In dat jaar werden 32.000 stuks eieren op de markt aangevoerd. Een jaar later was dat opgelopen tot 182.000. Weer een jaar later werden 500.000 eieren verhandeld op de Ommer markt. In de eerste jaren was de aanvoer zelfs zo groot dat een overdekte eier- en botermarkt noodzakelijk geacht werd. Die kwam er in 1906. “Boter- en eiermarkt wordt gehouden van 9 tot 11 uur” prijkte als tekst op een bord aan de voorkant van de overkapping. “De fijnste botter koop ie hier. Ze smelt oe op de lippen. En aj van dikke eiers hold, vroag dan van zwarte kippen”, luidde de reclame.

Boter
De aanvoer van boter ging in de eerste jaren van 1900 aanvankelijk heel goed. Zij liep op van 9.200 kg in 1903 tot 100.000 kg in 1911. De boeren verwerkten hun melk zelf tot boter met behulp van een handkarn of een rosmolen. De kwaliteit van deze boter verschilde nogal per boer. De kunst van het boterkarnen werd in de kringen van de kleine boeren niet te best verstaan, oordeelde de Staatscommissie voor de Landbouw in 1912. Het gevolg was dat vooral gedurende de heetste zomermaanden en de koude wintermaanden menig karnsel geheel of gedeeltelijk mislukte. Ook de kwaliteit van de boter bleek middelmatig. Men moest toe naar productie van boter in aparte fabrieksgebouwen. Lees meer »

Reageren »

19 oktober 2015

Ooit was de Overijsselse Vecht de belangrijkste transportader tussen Zwolle, Nordhorn en Twente

Categorie: Harry Woertink, Oude gebruiken & tradities.    1.399 keer gelezen.

Ze lijkt een kalme rivier. Onverstoorbaar stroomt ze verder, door de omgeving die ze zelf heeft gevormd. De manier waarop ze zich door het landschap kronkelde, weerspiegelde haar grilligheid.


Links en midden: Plaatjes van de Vecht met zicht op Ommen, Herfst 2015
Rechts: Bank van Bentheimer zandsteen in Zeesse, Herfst 2015
Foto’s: Harry Woertink

In droge tijden was de Vecht nauwelijks bevaarbaar. Maar in natte perioden maakte ze zich letterlijk breed. Haar regelmatig overstroomde oevers bleken vruchtbare weiden. In 1908 werd de Vecht gekanaliseerd, maar nog kan ze uitgroeien tot een brede watermassa. Lees meer »

Reageren »

28 augustus 2015

De Olde Lucashoeve

Categorie: Harry Woertink, Oude gebruiken & tradities.    1.802 keer gelezen.

Aan de voet van de Lemelerberg ligt “De Olde Lucashoeve”, een wit geschilderd met riet gedekt boerderijtje. Tot aan de vijftiger jaren werd hier aan de Kerkweg 30 in Lemele op kleine schaal geboerd met wat schapen die de heide opzochten van de Lemelerberg.

 De Olde Lucashoeve in 2015.
Foto: Harry Woertink
Zie voor meer foto’s het album “De Olde Lucashoeve”.

Tegenwoordig is het een mooi natuurkampeerterrein waar de vakantieganger rust en ruimte vindt. Motto van gastheer Harm Hardonk is ook: “Te gast bij moeder natuur”. De familie Hardonk, afkomstig uit het westen kreeg het boerderijtje in 1950 te koop aangeboden. Eerder mocht burgemeester Nering Bögel zich eigenaar noemen evenals Willem Hesselink. De eerste eigenaar was de familie Warmink en vanaf 1880 de familie Stobbelaar. Op de voorgevel pronkt het jaartal 1881 als vermoedelijke datum van verbouw. De boerderij was eerder ook bekend als Erve Warmink en later Erve Stobbelaar. Toen Hardonk 65 jaar geleden eigenaar werd is de boerderij helemaal verbouwd met als architect de bekende Jan Jans uit Almelo. Bijna alles werd gesloopt. Alleen de fundering en de waterput zijn blijven staan. Een oude schaapskooi afkomstig uit de verdeling van de Marke in 1850 en die op de Lemelerberg heeft gestaan is bij het boerderijtje geplaatst.

Lucas
Hardonk was behalve schilder ook goedgelovig. Bij het bedenken van een naam voor de hoeve werd er al snel een link gelegd naar evangelist en de apostel uit de bijbel: Lucas. Bovendien was Lucas patroonheilige van de schilders, dus werd het “De Olde Lucashoeve”. Eerst werden op zomerdag pensiongasten gehouden. Ook deed de deel van de boerderij dienst als een soort centrum voor kunstenaars met tentoonstellingen. Een bijzonder verwijsbord uit die tijd geeft dat ook aan. Toen in de zestiger jaren het kamperen in zwang kwam werd de overstap gemaakt naar camping. De camping heeft nog dienst gedaan als ANWB bondscamping, waar de kampeerder een ANWB kampeerdiploma in de wacht kon slepen. Gastheer Harm Hardonk heeft in de loop der jaren door aankoop van gronden het kampeerterrein weten uit te breiden en tevens van alle gemakken voorzien.

Bron: Harry Woertink – 28 augustus 2015

6 Reacties »

27 augustus 2015

De Darde Klokke luidt symbolisch derde klok uit Hervormde kerk

Categorie: Harry Woertink, Oude gebruiken & tradities.    1.661 keer gelezen.

 Hoe de naam De Darde Klokke is ontstaan als aanduiding van het Ommer historisch tijdschrift.

De Darde Klokke zoals ze verschenen vóór 1971.
Afb.: Stichting De Darde Klokke

De historie van Ommen vertelt dat er ooit drie luidklokken hebben gehangen in de toren van de hervormde kerk. In het Rampjaar 1672 is een van de klokken gestolen door soldaten uit het Munsterland onder leiding van de bisschop van Munster. Het is ze echter niet gelukt de zware koperen luidklok mee te nemen. De soldaten kwamen niet verder dan de haven. Het verhaal vertelt dat de zware koperen klok over boord is geslagen, in het water terecht kwam – van wat nu Burgraven wordt genoemd – en op de bodem ligt van de vroegere arm van de Vecht.

In de vijftiger jaren heeft de Gemienschop van Oll Ommer pogingen in het werk gesteld om de klok te peilen met behulp van een wiggelroede. Het verhaal gaat ook dat op een diepte van 12 meter de plek van de klok is gelokaliseerd. De (derde) klok is echter nooit weer boven water gekomen. Dit ook vanwege de kosten. Vanaf het ontstaan van het Ommer historisch tijdschrift wordt de derde klok weer symbolisch geluid: het tijdschrift kreeg de naam (in Ommer dialect) “De Darde Klokke”. Lees meer »

Reageren »

11 juli 2015

Van brouwerij naar slijterij

Categorie: Harry Woertink, Oude gebruiken & tradities.    1.722 keer gelezen.

Daar waar nu Wijnhof is gevestigd aan het Vrijthof 11 in Ommen stonden in de achttiende eeuw ooit de brouwketels van bierbrouwer Jan Friesendorp en deden de moutmakers in de melterij hun werk.

 Wijnhof Ommen 2015.
Foto: Harry Woertink

Onder de naam De Pauw was op Kerkplein 4 en 5 een bierbrouwer gevestigd. Nog steeds gaat het hier om bier. Echter, er wordt hier niet meer gebrouwd maar verkocht evenals wijn en gedistilleerd. Inge Boezelman zwaait er nu de scepter onder de naam Wijnhof Ommen. Na het overlijden van Jan Friesendorp verkopen zijn erfgenamen de percelen aan het Kerkplein en Vrijthof. In veiling koopt op 1 december 1803 Roelof Slotman Kerkplein 5 en Vrijthof 10 en 11, toen omschrijven als:
1. Een kamer tegenover het Stadhuis, deszelfs uitgang hebbende met de daarboven zijnde zolder en halve kelder;
2. Eene grote keuken en daarnaast zijnde kamer benevens een daar agter zijnde kleerkast en beddestede. De koper moet zig een uitgang ofte deur maken naar den Vrijthoff;
3. De zogenaamde melterij met daarboven zijnde zolder.

Kerkplein 5 was het woonhuis van Jan Friesendorp en is tot 1939 woonhuis gebleven. In 1939 kreeg het een dubbelfunctie met een bakkerij van Otto. C. Sampimon en vanaf 1945 begon Hendrikje Sampimon-Runherd er een winkel met naaibenodigdheden.

Vrijthof 10 en 11 was de melterij van de bierbrouwerij. De melterij is vervolgens verbouwd tot twee woningen. In 1832 kregen alle drie percelen het kadastrale nummer 778 en nog steeds eigendom van Roelof Slotman, die in het dagelijks leven landbouwer was. Daarna gaat het om een opeenstapeling van eigenaren en bewoners voor de woonpanden Vrijthof 10 en 11, met onder anderen schipper Adrianus Johannes Middendorp, metselaar Derk Bernard Gerrit Lubbers, schippersknecht Hendrik Jan Tusveld, slager, Israël de Haas, waagmeester Roelof van Aalderen, timmerman Gerrit van Aalderen, slager Jacob van Essen, schilder Hermannus Johannes Assendorp en houtzager Gerrit Hendrik Makkinga. In 1936 wordt Vrijthof 10 pakhuis van melkhandelaar Guichelaar en in de oorlogsjaren was er ook de Centrale Keuken gevestigd. Vrijthof 11 wordt tot na de oorlogsjaren bewoond. Daarna komt er een andere bestemming: werkplaats voor Kleinlugtenbeld om in 1946 in gebruik genomen te worden als winkelpland door Paping Mode. Lees meer »

Reageren »

30 juni 2015

Traditie voortzetten – Protest inluiden Ommer Bissingh

Categorie: Harry Woertink, Oude gebruiken & tradities.    1.479 keer gelezen.

OMMEN – In Ommen wordt uit protest de Bissinghklok eerder geluid dan officieel in het Bissinghprogramma staat vermeld. Verantwoordelijk hiervoor is een groepje Ommenaren die wil dat de Ommer Bissingh officieel wordt ingeluid op maandag in plaats van op dinsdag.

 Enkele Ommenaren met de Bissinghbel. V.l.n.r. Jan Kortman, Riet Vosjan, Harry Woertink en Jennie Ekkelkamp.
Foto: Harry Woertink

Dat het klokluiden is verplaatst naar de dag van de jaarmarkt is tegen het zere been van de Ommenaren. Die willen dat de traditie van klokluiden in ere wordt houden. Daarom luiden ze zelf maandagavond 13 juli om half acht de Bissinghklok, de dag voordat de Ommer Bissingh jaarmarkt wordt gehouden.
“Het is meer een ludiek protest en geen officiële opening van de Ommer Bissingh”, zegt Jan Kortman, leider van de actiegroep. “Vorig jaar werd de Bissinghklok geluid op een tijdstip dat de jaarmarkt bijna aan het einde liep. Dit jaar is het klokluiden om half tien. Onzin natuurlijk. Het is altijd op maandag geweest. Deze traditie willen wij vasthouden en voortzetten. Ommen wordt wakker en ga weer op de maandag de Bissingh officieel inluiden”. Kortman roept Ommenaren op die achter zijn actie staan om maandag naar het Vrijthof te komen.

Het is het bestuur van de Stichting Ommer Bissingh Evenementen die het klokluiden heeft verschoven. Als redenen laat het Bissinghbestuur weten dat de financiën voor de organisatie steeds minder worden en het daarom niet meer lukt om aan de vooravond van de Bissingh-jaarmarkt een (muziek)programma in te vullen. Wel worden de komende weken op een aantal woensdagen Bissingh evenementen gehouden. De gemeente is verantwoordelijk voor de organisatie van de jaarmarkt, die traditioneel op de tweede dinsdag in juli wordt gehouden. Lees meer »

Reageren »

27 juni 2015

Ommer Bissingh (5, slot) – standwerkers en kersen

Categorie: Harry Woertink, Oude gebruiken & tradities.    1.398 keer gelezen.

Dinsdag 14 juli is het weer zover dat Ommen in het teken staat van de jaarmarkt: de Ommer Bissingh. Kooplieden van overal komen dan naar Ommen om om hun handelswaar in het bruisende Ommen te slijten.

 Met de kleedwagen naar de Ommer Bissingh.
Afbeelding: Jan Veneman
Zie voor meer foto’s het album “Ommer Bissingh”.

Het aanbod van waren is groot. Ook zijn er altijd de standwerkers die met hun mooie (verkoop)praatjes spulletjes aan de man of vrouw proberen te brengen. De Ommer Bissingh 2015 moet het voor het eerst sinds jaren doen zonder kermis. De verdiensten lokken kermisexploitanten niet meer om naar de jaarmarkt in Ommen te komen. Daarmee is een einde aan een lange traditie van jaarmarkt met kermis gekomen. De Ommer Bissingh is altijd goed voor veel publiek. De eerste bezoekers laten zich ’s morgens vroeg al zien. Bij het krieken van de dag begint ook de handel in paarden en kleinvee.

De Ommer Bissingh is eeuwen oud. In de Tweede Wereldoorlog (40-45) is er geen Bissingh gehouden. In 1946 wordt de traditie weer voortgezet. De oorlog heeft de vrouwen handig gemaakt; in deze jaren maken ze alles zelf. Op het Kerkplein is voor ze een keur aan lappen en lapjes op de grond uitgestald, aanzetsels en afsnijdsels van de textielfabrieken in Twente, die weer op volle kracht werken. De vrouwen graaien gretig in de bergen lappenstof in de hoop er een rokje, een tafelkleedje of een paar slopen van te kunnen maken. Boeren uit de buurtschappen zijn gekomen met hun kleedwagen. Daarop ook nog enkel biggen die ze van de hand willen doen op de veemarkt. Boeren van stand komen me hun sjees. Veel boerenvrouwen dragen nog de flodder- of de knipmutse. Ze gaan in donkere rokken en jakken waarboven de gitten en de bloedkoralen glimmen en dragen stevige tassen en karbiezen vol aangekochte koopwaar. Terwijl ze met hun ogen stemmen families en bekenden begroeten, gaan hun ogen vliegensvlug over de handelswaar in de kraampjes, waarna het loven en bieden is.

Op het Marktplein is het boerengerief uitgestald. Daar is de man te vinden. Een straatzanger, die temidden van het gewoel een strategisch plekje heeft gezocht, heeft weinig aftrek met zijn liedjes. Hij verkoopt de teksten van zijn liedjes voor een stuiver maar het publiek zingt niet mee. Het is net of de kerel het voelt: de tijd van de straatzangers is voorbij, de Amerikaanse songs hebben plaatsgemaakt. Voor café Steen op de veemarkt staat weer de oude, vertrouwde boeienkoning. Lees meer »

Reageren »