11 maart 2016

Geschiedenis kamp Erika beschreven in nieuwste nummer De Darde Klokke – Eerste exemplaar voor burgemeester Mark Boumans

Categorie: Harry Woertink.    1.339 keer gelezen.

OMMEN – “Kamp Erika in Ommen mag geen vergeten kamp worden”. Dat stelt het historisch tijdschrift De Darde Klokke.

 In aanwezigheid van de 4 mei comité leden Klazien Wienen en Hans van Bruggen werd door Sir Schokkenbroek van De Darde Klokke aan burgemeester Mark Boumans het eerste speciale themanummer over Erika overhandigd. V.l.n.r.: Hans van Bruggen, Klazien Wienen, Sir Schokkenbroek, burgemeester Mark Boumans, Harry Woertink en Kees Wolfert.
Foto: Harry Woertink

Daarom staat het jongste nummer (178) dit keer helemaal in het teken van kamp Erika tijdens de Tweede Wereldoorlog. “Kamp Erika is een zwarte bladzijde in de geschiedenis waar we niet aan voorbij kunnen”. Begonnen in de dertiger jaren van de vorige eeuw als Sterkamp van Krishnamurti kwam het natuurgebied aan de voet van de Besthmenerberg in de oorlog 1940-1945 in handen van de Duitse bezetter. Er werden houten barakken gebouwd om gevangenen te huisvesten en het gevangenkamp kreeg de naam kamp Erika. De ontberingen voor de kampbewoners waren vreselijk. Kamp Erika was een verzamelplaats van mensen die door de Duitsers niet werden gerespecteerd. Gevangenen kwamen met de trein naar Ommen en werden lopend naar het kamp gebracht. Daar begon voor hen een donkere periode. Er werd gescholden, geschreeuwd en geslagen en wie iets durfde te zeggen werd tot bloedens toe afgetuigd. Constante pesterijen, afranselingen en intimidaties waren dagelijkse praktijk. Ook waren publieke afranselingen aan de orde van de dag. In een vuile bunker afgesloten met een luik vol uitstekende spijkers werden gevangenen dagen achtereen zonder voedsel opgesloten. De eerste gevangenen arriveerden op 19 juni 1942. Het aantal gedetineerden bedroeg in dat jaar 1380. Door uitbreidingen van de capaciteit konden 1500 gevangen terecht op kamp Erika. Hiervan werden er 500 tewerk gesteld in Duitsland. Gevangenen uit Erika werden naar kampen in Salzgitter (Heerte) en Sieburg gestuurd. Enkelen zelfs naar Rusland (Oostfront).

Slachtoffers
Musch, Van Putten en Webbink zijn namen van mensen die in koelen bloede op het kamp werden vermoord. Door langdurige mishandeling, ondervoeding en uitputting kwamen in de Tweede Wereldoorlog tientallen gevangenen om. Tot mei 1942 werd in 34 gevallen aangifte van overlijden gedaan op het gemeentehuis van Ommen. Lees meer »

1 Reactie »

8 maart 2016

Traditionele Palmpasenoptocht via andere route

Categorie: Harry Woertink.    1.111 keer gelezen.

OMMEN – De Gemienschop van Oll Ommer organiseert zaterdag 19 maart weer de traditionele Palmpasenoptocht.

 Palmpasen 1947, met o.a. Hans Terra (3e van links), Jan Aperlo (4e van links) en Olga Beijer (helemaal rechts).
Foto: OudOmmen

Dit keer zijn er enkele veranderingen doorgevoerd. De deelnemers kunnen de versierde palmstokken tussen 11.00 en 12.00 uur inleveren in het Streekmuseum aan Den Oordt. Een jury gaat de creaties dan tussen 12.00 en 13.00 uur beoordelen. Voor de kinderen is er een sinaasappel, aangeboden door de AH-supermarkt in Ommen en een reep chocolade van de Gemienschop van Oll Ommer. Er zijn negen geldprijzen en een hoofdprijs.

Na de jurering kunnen de kinderen met hun begeleiders tussen 13.00 en 13.15 uur de Palmpasenstokken weer ophalen. Vervolgens is om 13.30 uur de optocht die vooraf wordt gegaan door het jeugdorkest van Soli Deo Gloria. De route loopt anders dan voorgaande jaren en is als volgt: Streekmuseum, De Haghen, Lodderholt, Vrijthof, Kerkplein, Brugstraat en dan aan het eind rechts en via de Markt, Voormars, Varsenerstraat, Varsenerpoort, Kruisstraat, Vrijthof, Lodderholt, Hessel Mulertstraat naar het binnenplein van de Oldenhagen. Hier is de prijsuitreiking met drie prijzen voor drie verschillende groepen. De hoofdprijs voor de allermooiste zwaantje op stok wordt door De Darde Klokke beschikbaar gesteld. Motiveer elkaar en laat jullie kinderen en/of kleinkinderen mee doen om deze prachtige traditie in stand te houden.

Bron: Harry Woertink – 8 maart 2016

1 Reactie »

3 maart 2016

Basketbalvereniging De Blokkers

Categorie: Harry Woertink.    2.034 keer gelezen.

 Meer dan veertig jaar geleden werd in Ommen een basketbalclub opgericht. De sporthal De Blokken stond er nog niet lang en een basketbalclub in Ommen was er nog niet.

Het kampioens team van basketbalvereniging De Blokkers in het seizoen 1976/1977:
– voor vlnr: Hans de Wilde, Piet Bergsma, Herman Meulman, Julius de Fretes en Henk Kamphuis
– achter vlnr: Peter van der Molen, Jan Smit, Krijn Hoogenboom en Teun Berger

Foto: Harry Woertink
Zie ook “Album Basketbalvereniging De Blokkers“.

Om belangstellenden te interesseren werd in sporthal De Blokken een demonstratiewedstrijd tussen de toenmalige club Arke Stars en The Jugglers, beiden uit Enschede georganiseerd. Ook werd een scholierenwedstrijd gehouden. De belangstelling was groot. Dat leidde er toe dat in november 1974 de basketbalvereniging De Blokkers werd opgericht. Bij de oprichting waren er 35 leden.

De naam van de club was een afgeleide van de naam van de sporthal, die toen sporthal De Blokken werd genoemd, tegenwoordig is sprake van de Carrousel. De Blokken was de oude naam van het gebied waar de sporthal was gesitueerd. Basketbalvereniging De Blokkers bestaat helaas niet meer. Een klein deel van het clubarchief is in het bezit van de website OudOmmen.nl. De link bij de foto geeft een beeld van de beginjaren met foto’s en krantenartikelen uit een bewaard gebleven (foto)album.

Bron: Harry Woertink – 3 maart 2016

1 Reactie »

2 maart 2016

Na korte winterstop Streekmuseum weer open

Categorie: Harry Woertink.    974 keer gelezen.

OMMEN – Het Streekmuseum in Ommen is na een korte winterstop weer open. Behalve de molen, de molenzaagschuur is ook het tolhuis ingericht met aantrekkelijke voorwerpen uit de streek.

 De thema-avond op 11 april – de Bevrijdingsdag van Ommen – gaat over kamp Erika tijdens de Tweede Wereldoorlog (1940-1945).
Afb.: OudOmmen

Bijzonder zijn onder andere een oude brandspuit, een huishoudelijk tafereeltje uit vroegere tijden en voorwerpen afkomstig van baron van Pallandt van Eerde. Het binnenste van de molen is eveneens vanuit het museum te bezoeken.

Het museum is bovendien gestart met een serie van thema-avonden. De eerste thema-avond ging over Landgoed Eerde en de Besthmenerberg. Het museum was hiervoor volledig volgeboekt. De thema-avond op 11 april – de Bevrijdingsdag van Ommen – gaat over kamp Erika tijdens de Tweede Wereldoorlog (1940-1945). Kamp Erika werd op 22 juni 1942 in gebruik genomen als justitieel strafkamp om de overvolle gevangenissen te ontlasten. Mede door de afgelegen ligging van het kamp konden de bewakers ongehinderd hun gang gaan met het beestachtig mishandelen van de gevangenen. In 1943 werd Erika een opvoedingskamp en in het laatste jaar van de oorlog weer een strafkamp. Na de oorlog deed het kamp dienst als interneringskamp tot het op 31 december 1946 werd gesloten.

Maandag 23 mei zijn de vier unieke ijskelders in de gemeente Ommen aan beurt. Een fenomeen die geworden is van cultuur naar natuur. De betekenis van de nominatie Unesco Werelderfgoed voor de Ommerschans en haar geschiedenis van dit oorspronkelijke bastion zijn onderwerp op maandag 30 mei.

De thema-avonden beginnen om 20.00 uur, de entree is vier euro incl. een kop koffie. Om een thema-avond te bezoeken is opgave vooraf nodig. Reserveringen via email: info@museum-ommen.nl of telefonisch: 0529-453487.

Openingstijden Streekmuseum:
– van 1 maart t/m 30 april 2016: dinsdag t/m vrijdag van 13.30 uur tot 17.00 uur. Zaterdag van 13.30 uur tot 16.30 uur
– vanaf 3 mei t/m 27 augustus 2016: dinsdag t/m vrijdag van 10.00 uur tot 17.00 uur; zaterdag van 13.00 uur tot 16.30 uur

Bron: Harry Woertink – 2 maart 2016

Reageren »

27 februari 2016

Ommen zelfstandig en uniek (1)

Categorie: Harry Woertink.    1.497 keer gelezen.

Dit jaar is het twintig jaar geleden dat de gemeente Ommen voor het eerst in actie kwam tegen een gemeentelijke herindeling.

 Met een olifant wordt de bus met de Tweede Kamerleden op de Markt in Ommen tegenhouden om het protest tegen de herindeling aan te horen. De leden van het burgercomité “Ommen zelfstandig en uniek” begeleiden de stoet. Op de olifant in middeleeuwse kleding Jan Brouwer, links Machteld Buter en rechts Harry Woertink.
Foto: Harry Woertink
Zie voor meer afbeeldingen bij dit artikel

Provinciale Staten was het die tot verbazing van Ommen het wetsvoorstel tot de herindeling van Ommen met de gemeenten Avereest, Gramsbergen en Hardenberg steunde. Vanaf dat moment kwam er verzet vanuit Ommen. Een unanieme gemeenteraad, een actief burgercomité “Ommen zelfstandig en uniek” en een meelevende bevolking wisten de ‘strijd’ te winnen en zo kon Ommen haar zelfstandigheid behouden. De Tweede Kamer stemde eind februari 2000 er mee in om Ommen zelfstandig te houden.

Verontruste burgers verenigd in een burgercomité organiseerde tal van (ludieke) acties toen duidelijk werd dat Ommen betrokken zou worden bij de plannen van een gemeentelijke herindeling van West-Overijssel. Ruim 4000 Ommenaren hebben hun handtekening gezet op kaarten tegen de herindeling die richting Den Haag zijn gestuurd. Met de jaarwisselingen gingen Nieuwjaarskaarten naar Den Haag met de uitnodiging voor de ontvangers om bij hotel De Zon of Lunchroom Ekkelenkamp gratis koffie te komen drinken. Lobby in Den Haag was een belangrijk deel van de acties. Ook tijdens de komst van Kamerleden naar Ommen werden acties gevoerd. Tal van bezoekjes aan vertegenwoordigers van Haagse politieke partijen stonden op het programma. Den Haag werd eveneens bezocht door honderden Ommenaren toen de behandeling van het wetsvoorstel in de Tweede Kamer op de agenda stond. Bussen zorgden voor vervoer om in Den Haag massaal te kunnen protesteren. De herindeling was een stap te ver voor de Ommer bevolking. Met eendracht en standvastigheid en een niet aflatende inzet van burgemeester Bernard Kobes lukte het om Ommen zelfstandig te houden. De dreiging om op te gaan in een mammoetgemeente was daarmee van de baan. Groter is lang niet altijd beter en leidt tot minder service voor de burgers, zo werd door de tegenstanders van een herindeling geoordeeld. Beter zou het zijn om in vrije wil samen dingen op te pakken. De strijd om een zelfstandig Ommen heeft geleid tot een grotere saamhorigheid onder de Ommer bevolking. Lees meer »

Reageren »

18 februari 2016

Cultuurhistorische waarden molens in beeld

Categorie: Harry Woertink.    1.143 keer gelezen.

OMMEN – In opdracht van de gemeente Ommen is een uniek project gestart die de cultuurhistorische waarden van de Ommer molens in beeld brengen.

 De Besthmenermolen in Ommen wordt van binnen en van buiten in kaart gebracht door een vijftal Windesheimstudenten.
Foto: Harry Woertink
Zie voor meer afbeeldingen de albums “Molen de Lelie”, “Besthmenermolen“, “Molen van Waaijman“, “molen De Konijnenbelt” en “molen Den Oordt” / “Den Oordt“.

Een vijftal studenten van de Hogenschool Windesheim die het vakgebied Restauratie volgen, gaan aan de slag om de molens zowel van binnen als van buiten in kaart te brengen. In eerste instantie gaat het om de Besthmenermolen en de Konijnenbeltsmolen.

Studenten
De Windesheimstudenten Isaac de Boer, Stephany Hogeboom, Mike de Jong, Pascal Middenveld en Gijs Voslander krijgen assistentie van de molenaars Jan van der Veek, Simon van Kampen en Luuk Vogelzang. De opdracht is het inmeten van de molens, het as-built modelleren van de molens (3D) en de digitale modellen inrichten voor het waarderingsstelsel van de molens. Verder het onderzoeken van de technische staat van de molens en de herkomst van historische onderdelen. Daarnaast het verwerken van een plan tot restauratie en herbestemming. Tot slot het uitwerken van de plannen naar besteksfase en uitvoeringsgereedfase. Bij dit project wordt gebruik gemaakt van moderne technologieën die toegepast kunnen worden op historische bouwwerken. Het project neemt zo’n 20 weken in beslag.

Landelijk
Landelijk wordt nog gewerkt aan een model om de inventarisatie van de molens in gang te zetten. Deze ontwikkelingen willen de gemeente Ommen en de Stichting Ommer Molens niet langer afwachten. Daarom hebben zij samen het initiatief genomen om de waardebepaling in beeld te krijgen. Het project is onder de aandacht gebracht bij de Rijksdienst voor het Cultuur Erfgoed en Hollandsche molen met behulp van Johan Abbink van de Overijsselse molen. Dat heeft tot een definitief projectvoorstel geleid.

Bron: Harry Woertink – 18 februari 2016

Reageren »

16 februari 2016

Zuidkant van Ommen: wonen en werken (3)

Categorie: Harry Woertink.    2.370 keer gelezen.

De zuidkant van Ommen onderscheidt zich door de ruimere opzet van de huizen op royale kavels en de aanwezigheid van veel groen van de andere woonwijken van Ommen.

 De Stoomzagerij / Houthandel aan de Hammerweg.
Foto: OudOmmen.nl
Zie voor meer afbeeldingen bij dit artikel en album “Stoomzagerij en Houthandel“.

Er is een variatie aan bouwstijlen, deels afhankelijk van het tijdstip waarop de woningen werden gebouwd, zoals bungalows, landhuizen en moderne villa’s. Na de aanleg van het spoor in 1903 komt de bouw van woningen op gang. Op bezoek in Ommen is Selina Andrée Wiltens (1882-1965) zo geraakt door het uitzicht op de kronkelende Regge met daarachter de contouren van de Lemeler- en Archemerberg dat ze in 1924 besluit de locatie te kopen om aan de Hammerweg 44 een landhuis met de naam Hoeve Bargsigt te bouwen. Ze trouwde naderhand met de bankier Henri Daniël Pierson. Burgemeester baron Bentinck bouwde in 1906 aan Hammerweg 40 Huize Henan, terwijl Huize Hei en Dennen op nummer 14 er al sinds 1903 staat. M. Steen bouwde in 1908 de woning op nummer 16. Direct over het spoor is het Zwarte Paard hotelhouder H.J. Gerrits die aan de Hammerweg nummers 2 en 4 in 1932 een dubbelwoonhuis laat bouwen en een jaar later eveneens: de nummers 8 en 10. Er tussen, op nummer 6 wordt door dezelfde opdrachtgever in 1933 ook een vrijstaande woning gebouwd. In 1925 bouwde bakker Ronhaar op Hammerweg 12 zijn woonhuis met bakkerij. De marechausseekazerne op de nummers 20 t/m 24 wordt in 1925 gebouwd in opdracht van het Ministerie van Oorlog. Op nummer 28 bouwde in 1927 de onderwijzer Tiemen Hendriks zijn woning en op nummer 30 J. Troost uit Coevorden. Deze woning, de Heuvel genaamd, is van de hand van architect Willem van Straten.

Op nummer 32 dateert de woning uit 1928 van L. Schotkamp uit Dedemsvaart als opdrachtgever. Douairière Falkenburg liet in 1922 een woning op nummer 36 bouwen. Aan de overkant op Hammerweg 5 liet garagehouder G.J. Spaai in 1935 een woning bouwen onder architectuur van genoemde Willem van Straten. A. van Eerten geeft opdracht in 1927 voor de bouw van een dubbelwoonhuis aan de Hammerweg nummer 9 en 11, ontworpen door architect R. Eggengoor van de Nieuwebrug. In 1923 worden woningen gebouwd voor Chr. de Graaf op nummer 13 en voor pensionhouder H. Zwart op nummer 15, bekend als Boschlust en in 1922 verrijst op nummer 17 de woning voor notarisklerk B.H.G. Lubbers. Lees meer »

Reageren »

13 februari 2016

Geschiedenis van de 170-jarige molen De Lelie (2)

Categorie: Harry Woertink.    1.759 keer gelezen.

In 1844 verleende de Minister van Financiën toestemming aan mevrouw Johanna van Loo, weduwe van Jan Veldhuis Mansier, om een koren- en pelmolen te stad Ommen op te mogen richten.

 Molen De Lelie in 1975. Rechts op de voorgrond is nog zichtbaar het gebouwtje van de noodslachting.
Foto: OudOmmen.nl
Zie voor meer foto’s het album “2016 – Feestweek 170-jarige molen De Lelie”.

Eerder in dat jaar, op 3 februari 1844, moest de weduwe afscheid nemen van zijn geliefde echtgenoot Jan Velthuis Mansier die op 55-jarig leeftijd overleed. Hij was logementhouder van het bekende Zwarte Paard in het centrum van Ommen. De zoon Jan Mansier is het die op grond van zijn eigen familie de molen laat bouwen. In 1846 is de molen gereed. In een gevelsteen van de molen wordt de naam van de bouwer en het bouwjaar vermeld.

Ongeluk
De jonge molenaar is nog onervaren. Dat nekt hem in de zomer van 1846. De molen draait nog proef. Mansier wil de wieken stoppen doormiddel van de vang, maar die weigert dienst. Het gevolg is dat hij een tik van de molenwiek krijgt en hetzelfde moment over de stelling wordt geslagen en naar beneden stort. Hij overleeft de val wonderwel, maar zijn toestand is bezorgd. De krant maakt op 24 juni 1846 melding over dit voorval: “OMMEN, 24 junij. Op den middag van den 22sten dezer, had alhier een ongeluk plaats, dat niet alleen de betrekkingen van het slagtoffer in de diepste neerslagtigheid doen verkeeren, maar ook de algemeene belangstelling, omtrent den afloop van hetzelve, bezig houdt. De jeugdige molenaar Jan Mansier, den gang, van den door zijne moeder, voor hem gebouwden koorn- en pelmolen, beproefd hebbende, en vervolgens weer willende afzeilen, had het ongeluk, dat hij, bij het niet voldoende werken van den zogenaamde vang, door een der wieken, die hij wilde tegenhouden, terug gedrongen werd, het evenwigt verloor, en over de borstwering der zwikstelling, van eene hoogte van circa 25 voeten, naar beneden stortte. Bewusteloos werd hij bij zijne diep bedroefde moeder te huis gebragt, alwaar hij zich nog in eenen toestand bevindt, die, hoewel niet hopeloos, echter zeer veel bezorgdheid baart.” De geschiedenis leert dat Mansier ondanks dit ongeluk de werkzaamheden weer kan hervatten. In 1855 krijgt hij de grond en de molen op naam. Lees meer »

Reageren »

7 februari 2016

Molen De Lelie viert 170 jaar bestaan – Cultureel erfgoed van ondergang gered

Categorie: Harry Woertink.    2.180 keer gelezen.

OMMEN – Molen De Lelie aan het Molenpad 7 in Ommen viert dit jaar (2016) haar 170-jarig bestaan. Het is dankzij Hendrik Oldeman, een telg uit een oud Ommer molenaarsfamilie, dat deze windmolen is gered van de ondergang.

 Een moment van de officiële overdracht van het gedenkbord voor molen De Lelie op 14 april 1984. V.l.n.r.: Bakker Ten Brinke, Lex Hollak, Dieks Makkinga, Jennie Weelink-Woertink, Gerrit Jan Jaspers (wethouder), Wiechert Stegeman, Gerrit van der Kolk, Tiene Pepping-Smit, Carel Knoppers (burgemeester), Martend Makkinga, molenaar Anton Wolters, Gerard Oldeman, Margchien Oldeman-Schoemaker, Jennie de Lange-Steen, Bats Makkinga, Jo Kampman-Warmelink en Jan Keizer.
Foto: Harry Woertink
Zie voor meer foto’s de albums “2016 – Feestweek 170-jarige molen De Lelie” en “Molen de Lelie”.

Ruim 45 jaar geleden was er grote belangstelling vanuit Amerika om molen De Lelie aan te kopen en in Holland-Michigan weer op te bouwen. De molen was toen weliswaar in sterk verval geraakt zonder wieken, maar het binnenwerk was nog wel aanwezig. Als eigenaar van de molen heeft Hendrik Oldeman de molen voor de toekomst weten te behouden door De Lelie aan de gemeente te verkopen. Wel onder strikte voorwaarde dat de gemeente verplicht werd om de molen te restaureren en weer draai- en maalvaardig te maken. Dat Oldeman vijfduizend gulden op de koop moest laten vallen had hij er graag voor over. Zo kon voor Ommen cultureel erfgoed behouden blijven.

Lange geschiedenis
De Lelie heeft een lange geschiedenis achter de rug. In 1846 werd de molen door een zekere Jan Mansier gebouwd. Hij is een zoon van de toenmalige herbergier van Het Zwarte Paard in Ommen. Het zat de molenaar niet mee in zijn leven. Op 20 juni 1849 trouwde hij met een dochter van de plaatselijke geneesheer, te weten met Johanna Geertruida Lindenhovius. Als zij kort na dit huwelijk overlijdt hertrouwd Jan Mansier op 3 november 1852 met Alberta Christina van Raalte, weduwe van geneesheer Hendrik Jan van Dijk uit Amsterdam. Zijn tweede vrouw is een zuster van predikant Ds. Albertus Christiaan van Raalte, die in 1846 naar Amerika emigreerde en daar de staat Michigan heeft gesticht. Helaas bleek de molen geen winstgevende investering. De zaken gingen slecht en in 1859 moest Mansier op één dag twee hypotheken op zijn molen nemen. De hele familie sprong bij met giften en leningen om de zaak in stand te houden, maar het mocht niet baten. Lees meer »

1 Reactie »

6 februari 2016

Zuidkant van Ommen: station en koffiehuizen (2)

Categorie: Harry Woertink.    2.162 keer gelezen.

Ommen moet tot 1903 wachten als het met de stoomtrein vanuit Zwolle bereikbaar wordt. De eerste trein is nog niet in Ommen gearriveerd of ondernemend Ommen ziet al handel.

 1903. Het station te Ommen bij de openstelling van de spoorlijn naar Zwolle. De trein werd getrokken door een stoomlocomotief.
Afb.: OudOmmen

Immers, de treinreizigers moeten gevoed en gelaafd worden. En waar kan dat beter dan in een café. Mr. G.W. graaf van Rechteren van Appeltern uit Archem richt zich op 27 augustus 1890 tot het gemeentebestuur van Ommen met het verzoek zijn dochter S.G.A. gravin van Rechteren van Appeltern een vergunning te verlenen voor een stations-koffiehuis in de omgeving van het dan nog te bouwen station van de lokale spoorweg. De dochter is in het bezit van de woning, kadastraal bekend sectie H nummer 2920, in huur bij de arbeider Kerkdijk, aan de Hellendoornschen grindweg, onder “Het Laar”. Als argumenten worden aangevoerd: “1. dat het dan van belang zal zijn aldaar eene uitspanning te hebben, met het oog op den handel in de gemeente en de levering van koopwaren en beesten op den spoortrein; 2. dat eene vergunning aldaar verstrekt uit haren aard geen aanleiding geeft tot ongeregelde drinkgelaten, maar meer de natuur krijgt van een station-koffiehuis; 3. dat hij daarom de eer heeft b. en w. uit te nodigen voor het voornoemd gebouw, thans in het bezit zijner dochter de eerste vergunning te verschaffen die na afloop van de verlagingsjaren beschikbaar zal zijn hetwelk dan, naar de eischen der omstandigheid zal worden ingericht en vergroot indien dat noodig mocht blijken.

Vervolgens blijft het stil tot er 3 (stations-) koffiehuizen in de omgeving van het station worden gebouwd. In 1903 laat Hendrik Plasman eerst aan de zuidkant van het spoor een (stations-)koffiehuis bouwen. In 1908 vervolgens aan de noordkant van het spoor met H. Guichelaar als uitbater. Er naast vestigt zich het stations-koffiehuis van G.J. van Aalderen. In 1911 verkoopt Plasman zijn beide panden. Guichelaar switcht dan naar de Hammerweg en Steven Kuijt neemt het station koffiehuis aan de Stationsweg over. In 1923 neemt de uit Dedemsvaart afkomstige Regnerus Ignatius (Reinier) Paping het café van Guichelaar aan de Hammerweg over. Het is van korte duur want expansiedrift doet Paping verhuizen naar de noordkant van het spoor, waar hij in 1925 café van Van Aalderen overneemt en verder gaat onder eigen naam. Het is de start van het huidige hotel-restaurant Paping aan de Stationsweg. Lees meer »

Reageren »