микрозаймы

17 juni 2020

Canon van de Ommer: Carel Johan Warnsinck (2)

Categorie: Bekende personen, Canon van de Ommer.    466 keer gelezen.

Carel Johan Warnsinck (1865-1941) geneesheer in dienst van de gemeenschap van Ommen

 Carel Johan Warnsinck
Afbeelding: OudOmmen
Zie ook het album “2. Carel Johan Warnsinck”, de verzamelplek voor alles over Carel Johan Warnsinck.

Ommen zat zonder geneesheer en moest voor medische hulp een beroep doen op artsen van verder weg. Daarom ook dat Ommen in 1890 met druk een beroep deed op Carel Johan Warnsinck om naar Ommen te komen als gemeentegeneesheer. Hij was juist een praktijk begonnen in Ootmarsum, maar koos toch voor Ommen. Later zou hij zeggen van zijn komst naar Ommen nooit geen spijt te hebben gehad. Hij genoot vertrouwen van zijn patiënten en werkte er met heel veel plezier.

Lief en leed
Het was de eenvoud die dokter Warnsinck kenmerkte. In zijn ruim 40-jarige dokterspraktijk heeft hij een generatie Ommenaren zien opgroeien en lief en leed met hun gedeeld. Warnsinck heeft veel voor Ommen betekend. In 1908 stond hij aan de wieg van het Groene Kruisvereniging in Ommen en was 34 jaar lang voorzitter. Ook daar heeft hij baanbrekend werk verricht op het gebied van volksgezondheid en hygiëne. Verder was hij 30 jaar lang bestuurslid van de VVV in Ommen. Dokter Warnsinck trouwde in 1890 met Petronella Hendrikca Bouwmeester, dochter van de toenmalige burgemeester Alexander Carel Bouwmeester. Het echtpaar ging wonen aan de Voorbrug (Ambt-Ommen) in het huis waar tussen 1852 en 1884 meester Jan Pieter Grolle les gaf aan de kinderen en in 1830 werd gebouwd door burgemeester J.A. Chevallerau. In 1896 werd de woning flink uitgebreid. De dokterswoning met praktijk is in 1949 gekocht door hotelier Gerrit Stegeman en vervolgens in 1954 afgebroken om de weg en parkeerplaats voor het hotel breder te maken. Het tuinhuis van toen staat er nog steeds. In de zomer wordt van daaruit ijs verkocht door Ekkelenkamp.

Paard en wagen
De heer Warnsinck werd geboren op 18 juni 1865 te Kloetinge in Zeeland. Hij studeerde aan de Universiteit te Amsterdam, alwaar hij op 6 juni 1890 tot arts promoveerde. Op 1 November 1890 kwam hij naar Ommen. Hij was in dienst van zowel de gemeente Stad-Ommen als die van Ambt-Ommen. Het waren geen makkelijke tijden. Zijn praktijk strekte zich uit tot ver in de buurtschappen. Hij bezocht zijn patiënten met paard en wagen. De arrenslee waarin hij zich met sneeuw vervoerde staat in het Streekmuseum van Ommen. Dat geldt ook voor zijn dokterstas die een plek in het Ommer museum heeft gekregen.

Groene Kruis
Toen er een afdeling van het Groene Kruis werd opgericht, werd de dokter met algemene stemmen tot voorzitter gekozen. Ook was hij voorzitter van de afdeling Ommen van het Centraal Genootschap voor Kinder-, herstellings- en vakantiekolonies. Warnsinck was jaren de enige dokter in Ommen waardoor zijn hulp in talrijke gezinnen werd ingeroepen. Was de kindersterfte in Ommen naar verhouding tot andere plaatsen gering, toch wist de Warnsinck hierin nog belangrijke vooruitgang te boeken. De wegen waren in die tijd abnormaal slecht, zodat het verre van eenvoudig was om patiënten spoedig te bereiken. Als consul van de ANWB wist hij hierin veel verbetering te brengen. In 1926 kreeg Ommen een tweede gemeentegeneesheer in de persoon van dokter G. Pos. Waar de dokters zich toen ook mee bezig hielden was tandheelkunde. Tot 1932. In dat jaar kwam de vrouwelijke tandarts Catharina Symina Mulder naar Ommen. Lees meer »

Reageren »

20 mei 2020

Canon van de Ommer: Martend Makkinga (1)

Categorie: Bekende personen, Canon van de Ommer.    786 keer gelezen.

Martend Makkinga (22 mei 1912 – 17 oktober 1986) heeft veel betekend voor de geschiedenis van zijn geliefde Ommen.

Martend Makkinga
Afbeelding: OudOmmen
Zie ook het album “1. Martend Makkinga”, de verzamelplek voor alles over Martend Makkinga.

Een bekend persoon in de Ommer gemeenschap was Martend Makkinga. Zijn grootste hobby was de historie van Ommen. Hij was medeoprichter van de “Gemienschop van Oll Ommer”, waarvan hij tien jaar voorzitter is geweest, en het historisch tijdschrift “De Darde Klokke”. Als historicus heeft Makkinga veel betekend voor de geschiedenis van Ommen. Hij wist er alles over te vertellen. Zijn motivatie inspireerde anderen ook om zich voor de plaatselijke historie te interesseren. Praten met Makkinga was praten over Ommen en zijn historie. Twee zaken die hem als rechtgeaarde, geboren en getogen Ommer na aan het hart lagen.

Markant
Makkinga was zijn hele leven ongehuwd, had geen auto en geen typmachine, om over internet nog maar te zwijgen. Desondanks gelukte het hem de geschiedenis van Ommen te ontrafelen. Door zelf onderzoek of met behulp van archieven waar dan ook. Een markant figuur, zo kan Martend Makkinga omschreven worden. Iemand die het in de diepte en meer nog in de breedte zocht. Je kon met hem over alles praten en discussiëren. Ook – en misschien juist wel daarom – wanneer je niet gelijk en niet (meer) uit dezelfde opvatting dacht. Makkinga had veel interesse voor theologische kwesties en had hierover een verzameling van naar schatting bijna tweeduizend boeken. Tijdens de Tweede Wereldoorlog verrichtte Makkinga verzetswerk, waarover hij overigens – evenals de meeste verzetsmensen van toen – nooit heeft willen praten.

Op- en top Ommer
Makkinga, voor velen ook bekend als “MM” of gekscherend “Roomse Martend”, was op- en top Ommer. Iemand met een groot hart voor de geschiedenis. Ook had hij veel belangstelling voor de archeologie. Bij nieuwbouw in de kom van Ommen was hij het die kruipend in bouwputten op zoek ging naar bewijzen van onder andere de Ommer stadsmuren. Ook zorgde hij ervoor dat vondsten geconserveerd werden. Zijn liefde voor de Ommer historie was groot. Grote interesse had Makkinga ook in de “Afscheiding” van de hervormden en gereformeerden in 1834 met dominee A.C. van Raalte en was begaan met de Ommer Joodse gemeenschap. Hij was een groot pleitbezorger voor een gedenksteen op de Joodse begraafplaats als herinnering aan de Joodse Ommer bevolking die in de Tweede Wereldoorlog vermoord zijn. De gedenksteen is er gekomen.

De Darde Klokke
Makkinga is geboren in een Gereformeerd nest, maar bleef na zijn overgang naar de Rooms Katholieke kerk onbeperkt zijn interesse houden voor de Afscheiding van 1834 en publiceerde daar regelmatig over. Zijn publicaties vonden hun weg in onder andere De Darde Klokke. Behalve in De Darde Klokke schreef hij ook als correspondent in de weekkrant “Nieuws uit Ommen”. Omdat hij veel langs de weg was zag hij en hoorde hij veel. Maar werd hem ook veel toevertrouwd met de bedoeling dat in de krant aan te stippen. Gemaakte aantekeningen belandden dan op de achterkant van zijn sigarendoos om ze naderhand thuis uit te werken. De artikelen verschenen dan onder de noemer van “Ditjes en Datjes” in de krant en werden onderschreven met de letters: “MM”.

Lees meer »

1 Reactie »

28 maart 2020

Mulert historisch nauw verbonden met Ommen

Categorie: Bekende personen, Harry Woertink.    508 keer gelezen.

De naam Mulert is historisch nauw verbonden met Ommen. In 1305 kwam ridder Hessel Mulert met een bende ruiters naar het Oversticht om namens de Bisschop van Utrecht in deze regio orde op zaken te stellen.

 Mevr. Mulert van Pienbroek, zij woonde in de villa “Benvenuta” aan de Voorbrug” (nu parkeerplaats van Ekkelenkamp).
Fotograaf: Herman Wigbels

In het jaar (1492) dat Columbus Amerika ontdekte was het de met Jonkvrouw Niesse van Ruyterborg gehuwde nazaat die voor de eerste oeververbinding in Ommen zorgde. De nakomelingen van Hessel Mulert hebben op verschillende kastelen en havezaten in de omgeving gewoond, zoals de Cranenburg en de Leemcule bij Dalfsen. De familie Mulert evolueerde overigens in de loop van de tijd van roofridder tot notaris en kantonrechter. Het geslacht Mulert wordt nog steeds in herinnering gehouden met de naamgeving van de brug over de Vecht bij Ommen: Hessel Mulertbrug.

Twee takken
Het geslacht Mulert verdeelde zich in twee takken. Een tak trouwden met de Spaanse adel en de laatste afstammeling, waarmede deze tak uitstierf, was Don Mulardo, graaf van Auterippe. De andere tak bleef Overijssel bewonen en is door huwelijk aan nagenoeg alle riddergeslachten van Overijssel en Gelderland verbonden. Uit dezen tak zijn mannen voortgekomen, die op den loop van ’s lands zaken hun stempel hebben gedrukt zoals onder andere Gerard Mulert, vermaard door rechtsgeleerdheid en kunde van krijgs- en staatszaken. Hij was rentmeester van Salland, had zitting in de Geheimen Raad van Keizer Karel V en was stadhouder ad interim onder George Schenk van Toutenburg in Groningen. Sommige van de Mulerts waren Drost en Schout te Lingen (in Westfalen), dat toen een bezit was van de Nassau’s.

Leemcule
In 1640 kwam de Leemcule bij Dalfsen (toen nog een havezate) in het bezit van de familie Mulert. De laatste havezatebewoner was Joachim Ernst Baron Mulert tot de Leemcule, gehuwd met Anna Petronella Gravin van Nassau Woudenberg. De havezate werd in 1812 afgebroken om in 1823 op dezelfde plaats te worden vervangen door het huidige landhuis. Uit het huwelijk Mulert/Woudenberg zijn vier zonen geboren. Twee zonen bleven in Overijssel wonen. De oudste, Jacob Adriaan Mulert tot de Leemcule, was de vader van Frederik Willem Nicolaas Baron Mulert die in Ommen notaris zou worden. Lees meer »

Reageren »

20 maart 2020

Dieks Horsman bijna 90 jaar en nog steeds actief met lokale geschiedenis

Categorie: Bekende personen, Harry Woertink.    683 keer gelezen.

DALMSHOLTE – Nog enkele dagen dan is Dieks Horsman uit Dalmsholte 90 jaar. De krasse Horsman is erg actief.

 De bijna 90-jarige Dieks Horsman schrijft zijn verhalen op de computer.
Foto: Harry Woertink

Met name zijn kennis over de geschiedenis van de buurtschappen is groot. Vanachter zijn laptop schrijft Horsman die geschiedenis op, waar met name de lezers van het Ommer historisch tijdschrift De Darde Klokke van kunnen profiteren. Heel wat verhalen zijn van zijn hand verschenen en gepubliceerd.

Niet stil zitten
Fredrikus (Dieks) Horsman (Dalmsholte 31 maart 1930) woont met zijn vrouw in zijn geboortehuis aan de Dalmsholterweg. Hij trouwde op 16 april 1964 met Diene Endeman (Dalfsen 26 september 1934). Het echtpaar kreeg zeven kinderen. “We genieten van de rust, al zitten we niet stil. We kunnen alles nog zonder hulp. Dankzij onze elektrische fietsen kunnen we nog altijd genieten van het moois dat Ommen te bieden heeft”, glundert Horsman. “Ons boerenbedrijf stopte in 1998. Ik was toen 68 jaar. Ik kwam Jan Brouwer tegen. Ik kende hem als directeur van de school in Dalmsholte , maar hij was ook voorzitter van de net opgerichte historische vereniging. “Dieks” zei hij. De historische vereniging is net iets voor jou. Steeds meer boerderijen worden woonboerderijen. Het is goed dat we de ontstaansgeschiedenis van de boerderijen in Ommen in kaart brengen. Ik heb me toen beschikbaar gesteld voor de werkgroep boerderijen en veldnamen. In de loop van de tijd hebben we zo’n 400 boerderijen bezocht. Per boerderij hebben we de geschiedenis geregistreerd”, aldus Horsman.

Kennis van de geschiedenis
Zijn kennis van de geschiedenis is ook bij anderen niet onopgemerkt gebleven. Dieks mocht regelmatig samen met zijn vrouw op pad voor een diapresentatie over historische boerderijen. In de loop van de jaren werden in de regio ruim 100 bijeenkomsten bezocht. Ook was Horsman regelmatig in het Streekmuseum om rondleidingen te geven. “Allemaal heel mooi om te doen, maar ben daar nu mee gestopt”, aldus Horsman. Lees meer »

3 Reacties »

22 december 2019

Het zorgeloze leven van Albert Goutbeek in Junne

Categorie: Bekende personen, Harry Woertink.    500 keer gelezen.

Albert Goutbeek (1869-1933) was van 1916 tot 1932 samen met zijn gezin pachter van de boerderij “Cappenberg” in Junne.

 Albert Goutbeek uit Junne keert terug van de markt.
Foto: OudOmmen
Gerelateerde albums: “Nieuwe Hammerweg 1 – boerderij ‘Cappenberg’” en “Albert Goutbeek”.

Toen eigendom van de schatrijke Johan Heinrich Wilhelm Lüps, die op het huis “Biljoen” in Rheden resideerde. De van oorsprong Duitse Lüps kon zijn landgoed uitbreiden dankzij de aankoop van de heer W.G. Metelerkamp Cappenberg, een arts uit Edam. De boerderij was toen bekend onder de naam Erven Pouwels of Timermans. Met ingang van 22 februari 1916 wordt vervolgens de boerderij door Lüps verpacht aan Albert Goutbeek uit Oldebroek, die hier zijn geluk verder gaat beproeven.

Boerenwerk
Albert was van huis uit boerenarbeider en Nederlands Hervormd. Hij was gehuwd met een streng Gereformeerde boerendochter, Jantje Gerridina Zielhuis (1868-1936) . Daar de vijf oudste kinderen van Goutbeek de deur uit waren of werk hadden, kreeg zijn steeds bezorgde en hardwerkende vrouw de kans om ook wat aan het reilen en zeilen van de boerderij te doen. Albert zelf voelde niet veel voor het boerenwerk. Liever ging hij op pad. Mensen ontmoeten en streken en grappen uithalen. Maar soms was het vechten tegen de bierkaai met Albert. Hij was zorgeloos, vrolijk en gemakkelijk. Soms uit plagerij werkte alles tegen. In de hooitijd als er regen was wist Albert altijd op tijd het hooi binnen te halen met paard en wagen. Het paard liet zich echter niet zo gemakkelijk vangen door haar baas. Met moeite had zijn vrouw het toch geklaard, maar dan liet Albert het weer los in het land en dat terwijl elk uur belangrijk was om het hooi droog binnen te krijgen.

Roggebroden
De wekelijkse markt in Ommen werd te voet bezocht om roggebroden te halen en andere boodschappen. Met zijn platte pet op het hoofd en een kromme Duitse pijp in de mond was hij altijd in zijn sas. Hij bezocht in de loop der jaren heel wat boeldagen in de omgeving om toch iets te kunnen kopen voor weinig geld. Goutbeek had zo zijn eigenaardigheden. Zo kon hij op de markt zijn pijp stoppen en dan zijn lege luciferdoosje tevoorschijn halen en dan een vuurtje vragen van een ander. Dit stak hij dan per vergissing in zijn eigen zak, waar hij natuurlijk door de goede gever dan opmerkzaam werd gemaakt. Hij verontschuldigde zich en gaf bewust het lege doosje terug. “Dat heb ik weer mooi verdiend”, dacht hij dan. Lees meer »

Reageren »

5 oktober 2019

Op zoek naar de wortels van het idealisme van Philip Dirk Baron van Pallandt van Eerde

Categorie: Bekende personen, Boeken & Tijdschriften, Harry Woertink.    842 keer gelezen.

OMMEN – Wie was Philip Dirk Baron van Pallandt (1889-1979). Waarom gaf hij zijn bezittingen weg. Wat betekende zijn inzet voor de natuur.

 Eerste exemplaar van het boek voor Erin Oudshoorn (rechts) met links de auteur van het boek Joke Draaijer.
Foto: Harry Woertink
Zie voor meer foto’s het album “Boekpresentatie “Landgoed als Leerschool””.

Waarom zijn warme belangstelling voor de theosofische beweging en scouting. Wat was zijn drijfveer om zich in te zetten voor mensen die het minder goed hadden. Antwoorden op al dit soort vragen zijn te lezen in het nieuw verschenen boek van Joke Draaijer “Landgoed als leerschool”. Het boek is de eerste wetenschappelijke biografie over het leven van Philip Dirk baron van Pallandt. Het laat zien hoe hij de ingrijpende en dramatische ontwikkelingen die tijdens zijn leven plaatsvonden, verstond en verwerkte. De auteur van het boek promoveerde in Groningen als godsdienstwetenschapper op de biografie van de baron en heeft haar onderzoek samen weten te vatten in een bijna 400 bladzijde tellend boek. In een mooie biografie, gebaseerd op diepgaand bronnenonderzoek en egodocumenten, is Draaijer op zoek gegaan naar de wortels van het idealisme van Van Pallandt. De presentatie van het boek vond zaterdag plaats in kasteel Eerde in aanwezigheid van familie van Van Pallandt. Het eerste exemplaar van het boek werd aangeboden aan de dochter van de baron, mevrouw Erin Oudshoorn-barones van Pallandt.

Duinrell
Philip Dirk Baron van Pallandt groeide op in Den Haag, op het familielandgoed Duinrell. Als jonge man genoot hij alle voorrechten van stand. Na het stoppen van het huisonderwijs wist hij niet goed welke kant hij uit moest. Tot dat hij onverwacht in 1913 het landgoed Eerde onder Ommen hem persoonlijk wordt nagelaten door een achterneef van zijn vader. Zijn vader ontraadde hem deze erfenis te aanvaarden, omdat hij niet het kapitaal had om het bezit te onderhouden, maar dit advies sloeg hij in de wind. Zoals hij later ook het advies in de wind sloeg om zijn bezittingen niet van de hand te doen. De adel ziet het tenslotte als haar opdracht om familiebezit zo lang en zo goed mogelijk in stand te houden. Toen hij naar Eerde verhuisde kreeg zijn belangstelling voor de natuur een nieuwe dimensie.

Krishnamurti
Ook op spiritueel vlak ontwikkelde hij zich. Hij kwam in contact met Krishnamurti, een Indiase ‘wereldleraar’ en haalde hem met zijn beweging naar Eerde’. Van Pallandt kwam in aanraking met Krishnamurti via Koos van der Leeuw, bestuurslid van de Nederlandse afdeling van de Theosofische Beweging, die hij via zijn scoutingnetwerk had leren kennen. Krishnamurti ontwikkelde zich tot een van de gidsfiguren in het leven van Van Pallandt. Lees meer »

Reageren »

22 augustus 2019

Oud museumvoorzitter Ted Aarents uit Ommen overleden

Categorie: Bekende personen, Harry Woertink.    1.103 keer gelezen.

Na een kort ziekbed is op 20 augustus 2019 Theodoor Karel (Ted) Aarents (1939-2019) uit Ommen overleden. “Een levensgenieter heeft afscheid genomen”, zo wordt het overlijden van Aarents bekend gemaakt.

Ted AarentsTed Aarents in 2013 bezig met de inrichting van een expositie in het Streekmuseum (archieffoto).
Foto: Harry Woertink

Wie Ted heeft gekend weet exact wat er bedoeld wordt. Aarents genoot van het leven, eigenlijk van alles om zich heen. Van de paarden, auto’s en vooral ook verzamelingen. Om met zijn paarden uit rijden te gaan, kocht hij een antiek rijtuig en restaureerde dat.

Voorzitter
Gedurende zijn werkzame leven was Aarents vooral bekend als directeur van de Ommer ondernemingen Talas B.V. en Aarents Farma en Techniek B.V . Na zijn pensionering was er tijd om zich maatschappelijk verdienstelijk te maken, waaronder 26 jaar bestuurslid bij de Oranjevereniging Ommen, waarvan de laatste 8 jaar als voorzitter. Bij het Streekmuseum heeft hij als voorzitter zo’n twintig jaar deel uitgemaakt van het bestuur, tot het samengaan met de historische vereniging in 2016. Verder stond hij aan de wieg van de koetsiersvereniging ‘In het Gareel’. Zijn verdiensten zijn niet ongemerkt gebleven, want ooit is Aarents daarvoor Koninklijk onderscheiden met de versierselen van lid in de Orde van de Oranje Nassau.

In 1994 werkte hij, bij het voorbereiden van de activiteiten rond 50 jaar bevrijding, intensief samen met toenmalig voorzitter van het Streekmuseum en toen de festiviteiten achter de rug waren, was hij zo enthousiast geworden dat hij besloot over te stappen naar het museum. Aarents was geen bestuurder op afstand, maar iemand die bij alle wel en wee betrokken was. Voor het museum was hij actief betrokken bij het restaureren van voorwerpen en het inrichten van tentoonstellingen.

Verzamelen
Verzamelen zat in zijn aard. Toen hij 14 jaar was hing op de deur van zijn zolderkamer in Zwolle al een bordje ‘Natuurhistorisch Museum’ en had er hele verzamelingen stenen, botten en insecten uitgestald staan, die hij verzameld had tijdens vakanties. Zijn verzamelwoede en brede belangstelling voor cultuurhistorie, met name voor oude ambachten, is voor een deel te danken aan z’n opleiding aan de Rijks Hogere School voor Tropische- en Subtropische Landbouw in Deventer, waar vakken als hout- en metaalbewerking deel uitmaakten van het totale studiepakket. Ted Aarents heeft veel voor het Streekmuseum betekend. Hij had een kort ziekbed en is 79 jaar geworden; dinsdag 27 augustus 2019 wordt Ted gecremeerd. Hij laat achter zijn vrouw America en de kinderen Fons en Rafe.

Bron: Harry Woertink – 22 augustus 2019

Reageren »

6 augustus 2019

Lezing over biografie Philip Dirk baron van Pallandt van Eerde

Categorie: Bekende personen, Harry Woertink.    539 keer gelezen.

Op zaterdag 2 november 2019 organiseert het CCO in samenwerking met de Oudheidkundige vereniging Den Ham Vroomshoop een lezing die gegeven wordt door mevrouw drs. H.W.J. (Joke) Draaijer.

Zij promoveert op de Rijks Universiteit Groningen op een proefschrift met als titel “Een Landgoed als leerschool. Biografie van Philip Dirk baron van Pallandt van Eerde (1889-1979)”. Deze lezing wordt gehouden in het gebouw “De Rank” aan de Brinkstraat 6 in Den Ham en begint om 15.00 uur. De toegang is gratis.

Landgoed
Philip Dirk baron van Pallandt groeide op in Den Haag en op het familielandgoed Duinrell. Als jonge man genoot hij alle voorrechten van zijn stand. Na het stoppen van het huisonderwijs wist hij niet goed welke kant hij uit moest. Toen hij in 1913 onverwacht kasteel en landgoed Eerde bij Ommen erfde, kreeg zijn belangstelling voor de natuur een nieuwe dimensie. Ook op spiritueel vlak ontwikkelde hij zich.

Krishnamurti
Baron van Pallandt kwam in contact met Krishnamurti en schonk zijn landgoed in 1924 aan een stichting die de ‘wereldbroederschap der mensheid’ wilde dienen. Zeven jaar later kreeg hij het terug. Na de Tweede Wereldoorlog, waarin hij enkele maanden gevangen zat in Buchenwald, zette hij zich vooral in als bestuurder van de scouting en natuurbeschermingsorganisaties. In deze mooie biografie, gebaseerd op diepgaand bronnenonderzoek en egodocumenten, gaat Joke Draaijer op zoek naar de wortels van het idealisme van Van Pallandt.

Bron: Harry Woertink – 6 augustus 2019

Reageren »

22 juni 2018

In memoriam Hans Beijer 1933 – 2018

Categorie: Bekende personen, Harry Woertink.    1.765 keer gelezen.

Op 85-jarige leeftijd is op 21 juni 2018 Hans Beijer uit Ommen overleden. Hans heeft voor de website OudOmmen.nl veel betekend. Veel foto’s van oud Ommen komen van hem.

 Hans vertelt in het Streekmuseum in Ommen over zijn werk als horloge- en klokkenmaker bij stadsklokkenmaker Oldeman aan de Brugstraat in Ommen.
Foto: OudOmmen

De laatste jaren van Hans Beijer waren door zijn zwakke gezondheid al wel moeilijk. Toch komt zijn overlijden onverwacht. Hans Beijer laat achter zijn vrouw Jannie, zoon Gerjo en schoondochter Ineke en dochter Riëtte en schoonzoon Gerrit, en kleinkinderen.

De in Ommen geboren Hans Beijer kwam als jongste bediende in dienst bij stadsklokkenmaker Oldeman aan de Brugstraat. Daar leerde hij het vak van horloge- en klokkenmaker. Zijn opgedane ervaring daar kwam hem goed van pas als vertegenwoordiger bij William Rikkers United, bekend van onder andere de Parker pen, waar hij met auto zijn klanten-winkeliers bezocht. Later deed hij dat als zelfstandig ondernemer met horloges. Tot aan zijn pensionering. Toen ook kreeg hij meer tijd voor hobby’s. Grote liefde, naast zijn echtgenote Jannie Schuurman, was fotografie en filmen. Hij was een van de oprichters van de foto- en videoclub Ommen. Tal van film- en videoreportages komen van zijn hand. Dat deed hij voor deze club, voor Ommen Leeft en het Ommer Streekmuseum. Ook de website OudOmmen.nl profiteerde van zijn werk, waarbij vooral de historie van Ommen de nadruk kreeg. Verder was Hans actief voor de Stichting Festijn, die verantwoordelijk is voor de organisatie van de jaarlijkse Uitgaansmarkt in Ommen.

We wensen Jannie Beijer-Schuurman en verdere familie veel sterkte met het dragen van dit grote verlies. Namens OudOmmen.nl: Tjeerd de Leeuw en Harry Woertink.

Bron: Harry Woertink – 22 juni 2018

Reageren »

10 februari 2018

Geen medailles voor Ommenaar op Olympische Spelen

Categorie: Bekende personen, Harry Woertink.    1.221 keer gelezen.

De verwachtingen waren hoog, maar tocht lukte het Rudolph Theodorus baron van Pallandt van Eerde niet om een gouden, zilveren of bronzen plak te pakken op de Olympische Spelen.

 R.Th. baron van Pallandt van Eerde deelnemer aan de Olympische Spelen in 1908 (Londen) op het onderdeel kleiduivenschieten.
Afb.: OudOmmen

We hebben het dan over 1908 toen deze telg uit de adellijke familie Van Pallandt wonende op Landgoed Eerde meedeed aan de Olympische Spelen in Londen. De 39-jarige Ommenaar kwam uit op het onderdeel kleiduivenschieten. De baron eindige als laatste. Ook het team waar Van Pallandt onderdeel van was, kon geen potten breken. Het eindigde als vierde en laatste, achter de twee teams van Groot Brittannië en het Canadese team.

Tijd en geld
Van Pallandt was bekend in de schietsport. Hij won een aantal belangrijke internationale wedstrijden. In 1908 kregen de sporters nog geen financiële steun. Rudolph Theodorus baron van Pallandt van Eerde (1868-1913) heeft zelf tijd en geld vrij moeten maken om de eer van Nederland in Londen hoog te kunnen houden. Aangekomen in Londen verwachtten de Nederlandse schutters en pers een uitstekend georganiseerd toernooi. Dit was Londen als hoofdstad van dé sportnatie aan zijn stand verplicht. Het tegendeel was waar. Het terrein en de reglementen waren ondermaats. Dit hadden ze in Nederland veel beter kunnen doen, aldus het Algemeen Handelsblad. Problemen waren er onder andere met het schietterrein. Daarop stonden bomen waardoor de kleiduiven waarop geschoten werd, niet goed te zien waren. Daarnaast straalde het terrein niet uit dat er een wereld-wedstrijd plaats zou gaan vinden. Er stonden enige tenten voor het organisatiecomité, voor de ammunitie, voor de deelnemers en voor ‘verversching’, maar er was geen publieke tribune. Het publiek liet zich ook niet in groten getale zien.

Vier dagen
De wedstrijd vond plaats onder toezicht van de Engelse Clay Bird Shooting Association. Deze vereniging zou banden hebben gehad met de Engelse nationale vereniging van vuurwapenmakers. Volgens De Telegraaf verklaarde dit waarom de wedstrijd, die in één dag afgewerkt had kunnen worden, vier dagen duurde. De deelnemers kregen namelijk de mogelijkheid om heel veel te oefenen. De schutters verschoten hierdoor veel patronen, wat de vuurwapenmakers goed uitkwam. De krant zag dat karrenvrachten ledige hulzen werden afgevoerd. Lees meer »

Reageren »