2 maart 2021

De Darde Klokke duikt met jongste uitgave in de geschiedenis van de Gereformeerde kerk Ommen

Categorie: De Darde Klokke, Harry Woertink.    241 keer gelezen.

OMMEN – In de nieuwste uitgave van het historisch tijdschrift De Darde Klokke (198) verhalen die herinneren aan de Tweede Wereldoorlog.

 De jongste uitgave van het Ommer historisch tijdschrift De Darde Klokke (198).

Verder komt de rijke geschiedenis van de Gereformeerde kerk aan de Bouwstraat uitgebreid aan bod. Na de oprichting van de kerk werd op 11 december 1835 de eerste kerkdienst gehouden op een boerendeel.

Aangrijpend verhaal
In het jongste nummer verder een aangrijpend verhaal over Kurt Alfred Warschauer, een Joodse jongen uit Duitsland, die terecht kwam op de Quakerschool in Eerde, opgericht door het Genootschap der Vrienden, beter bekend onder de naam Quakers. In 1939 opende de Quakers op Eerde ook een landbouwschool. Toen eind maart 1943 door de Duitse bezetter bekend werd gemaakt dat Nederland Jodenvrij zou worden, besloot Kurt onder te duiken. Hij vond onderdak in Lemelerveld bij dominee Bram Vogelaar en zijn vrouw Tan, die actief waren binnen de illegaliteit. Ook Kurt raakte betrokken bij het verzetswerk. Gedurende de oorlog nam de gereformeerde pastorie aan de Kerkstraat in Lemelerveld meer en meer een centrale plaats in binnen het verzet in de omgeving. Vogelaar had contact met onder meer verzetsman Jan Seigers uit Ommen en collega dominee Slomp uit Heemse, die beter bekend was als Frits de Zwerver.

Jan Houtman
Op 17 november 1944 ging het verschrikkelijk mis. Op die dag werd de Ommer verzetsman Jan Houtman aangehouden bij een controle. Hij werd meegenomen naar een boerderij in Hoonhorst en toen hij daar probeerde te vluchtten werd hij doodgeschoten. Diezelfde nacht volgde er een inval in de Gereformeerde kerk in Lemelerveld. Hierbij werden wapens gevonden die verborgen zaten tussen de zolder en het dak. Gelukkig wist de dominee Vogelaar en ook Kurt te ontkomen. Na de oorlog meldde Kurt zich als vrijwilliger bij het oorlogsvrijwilligersbataljon en werd in dienst van Nederland naar Indië gestuurd om daar ‘orde en vrede’ te brengen. Na zijn verblijf in Nederlands-Indië werd Kurt Warschauer in juni 1947 genaturaliseerd tot Nederlander. Lees meer »

Reageren »

10 januari 2021

Kasteel Eerde als roofriddernest schrik van de hele streek

Categorie: Harry Woertink, Kastelen & Havezates.    283 keer gelezen.

Kasteel Eerde maakte ééns deel uit van de vele roofriddernesten van Overijssel en was de schrik van de hele streek. Zo wordt de geschiedenis van kasteel Eerde omschreven.

 Eén van de wandversieringen op kasteel Eerde, met het kasteel op de achtergrond.
Foto: OudOmmen
Zie voor meer afbeeldingen het album “Kasteel Eerde”.

De vroegste historische bronnen die over het landgoed Eerde of Irthe verhalen, zijn die uit de 13e eeuw. Daarin wordt gesproken van een vrije, „heilige hoeve” van de abdij van Essen. Zo’n vrije hoeve, ook wel opperhof of stamhof genaamd, was een zelfstandig en onafhankelijk landgoed, dat bij de oorspronkelijke vestiging van de Saksers in dit gewest opkwam en zijn ontstaan dankte aan een van de edelen uit die volksstam. De opperhof werd omringd door de hoeven, die bewoners hofhorig waren aan de hofheer. Eerde maakte dus aanvankelijk van de stamhof van een edelen Saxer uit, die het gebied voerde over de „op de gemeene erven of hoeven gevestigde hofhoorigen”. Toen het Christendom hier allengs doordrong, stelde de hofheer zijn vrije hoeve op vrome wijze onder de bescherming van het geestelijk gesticht van Essen, die daarvoor in ruil heel wat verplichtingen oplegde.

Evert’s hoeve
Bij de naam “Hoeve” heeft men een andere vermoeden dan dat hier sprake van is. In de 14e eeuw was deze hoeve zó sterk gemaakt door zijn eigenaar Evert van Essen, dat er van gesproken wordt als van een kasteel van steen en van hout, waarop de eigenaar „allen wilden verbeyden, die tot hem komen mogten”. Deze Evert van Essen doopte zijn sterkte Kasteel Eerde en ging weldra over tot het „aan zich trekken” van vele bosschen en van de landlieden van Salland, die aan den bisschop van Utrecht toebehoorden. En hij deed zoveel “onbescheid” in Salland, beide aan steden en landlieden, dat grote klachten aan de bisschop kwamen. Deze sloot daarop een overeenkomst met de steden Zwolle en Deventer, riep de hulp in van de heren van Egmond en IJsselstein en Jonkheer van Arkel en trok met vele ridders en knechten over de IJssel om Evert’s hoeve te belegeren. Men gebruikte hierbij een grote blijde (katapult), die tegelijk 1300 pond stenen wierp en voorts steenbussen en alles waarmee men maar werpen en schieten kon. Doch het houten huis kon niet worden vernietigd, zelfs niet beschadigd, want de stenen stieten daar weder af, alsof zij ballen waren geweest, wijl de stijlen en balken zo dik waren als molenstanders en dicht bij elkaar stonden. Maar zij wierpen het steenwerk geheel in stukken. Na 25 dagen belegeren, ziende dat geen ontzet komen zou, moesten de bewoners het kasteel wel overgeven. Dit geschiedde en de bisschop wilde het kasteel omver halen, maar het houtwerk was zó sterk, dat het niet te slopen was. Toen stak men er de brand in en het brandde een maand lang. Lees meer »

Reageren »

10 januari 2021

Ommen in brandpunt belangstelling dankzij baron van Pallandt van Eerde

Categorie: Harry Woertink, Kastelen & Havezates.    320 keer gelezen.

Ommen stond in de twintiger en dertiger jaren van de vorige eeuw volop in de belangstelling.

 In een kamp aan de voet van de Besthmenerberg werden bijeenkomsten gehouden van de Theosofische Vereniging “De Orde van de Ster in het Oosten”. Foto van de wereldleraar.
Foto: OudOmmen

Die plotselinge bekendheid van toen is te danken aan het landgoed Eerde of beter gezegd aan Philip Dirk baron van Pallandt van Eerde (1889-1979), de jonge erfgenaam van dit prachtige goed die de “Orde van de ster in het Oosten” naar Ommen haalde. Een geschiedschrijver hierover in 1926: “Dit vriendelijke doch vrij onbeteekende stadje, gelegen aan den rechteroever van het riviertje de Vecht, tusschen Zwolle en onze oostelijke grens, is plotseling bij een groot aantal landgenooten in het brandpunt der belangstelling komen te staan. Het kan wonderlijk lopen. Overigens is het plaatsje niet gehéél zonder betekenis; het heeft namelijk een belangwekkende geschiedenis. Sommige schrijvers van de middeleeuwen sprekend, plaatsen het gradueel na Zwolle, Deventer en Kampen. Gesticht door de domheeren van Utrecht, welke voor legerdoeleinden een zogeheten Veerstal aan de Vecht lieten zetten, waarna niet minder dan een Bisschopshof en een kerk volgden — deze laatste in de 12e eeuw— heeft het plaatsje Ommen of Ummen, in de 13e eeuw tot stad verheven, door bisschop Otto III, eeuwen lang als het ware in de knel gezeten tusschen de voortdurend twistende partijen der Utrechtsche bisschoppen eenerzijds en anderzijds de vele oproerige vazallen van dezen streek en elders, de heeren van Eerde (van Essen) van Rechteren, Coevorden, Voorst, Gelder enz. Het werd afwisselend geplunderd, gebrandmerkt en tot 3 maal toe op de kerk na tot den grond afgebrand en moest aldus zijn stadsprivilegiën wel heel duur betalen.

Later waren het de Spanjaarden, die het de handen vol werk gaven en in 1665 was Ommen het middelpunt van de krijgsverrichtingen van den bisschop van Munster tegen de Ver. Nederlanden, terwijl het voorts nog lang daarna van de onrust in het land ruim zijn deel kreeg.” De schrijver vervolgt: “Uit dit veel bewogen verleden heeft het stadje uiterlijk althans weinig overgehouden. Uit de ligging, dicht aan het riviertje, uit de kromme straten en stegen, en de met zeer oude bomen begroeide singels of wallen, proeft men nog iets middeleeuws, iets van verdedigbaarheid. Doch behalve het raadhuis, uit de 18e eeuw daterend, de reeds genoemde kerk en „Hof”, het oude domein van den bisschop, thans een boerenerf, en de z.g. Ommerschans, is er verder niets dat uiterlijk het gewone dorpse karakter aan het plaatsje ontneemt.

Orde van de ster in het Oosten
De aanleiding van de bekendheid voor Ommen: “Wanneer we de feiten nader bezien heeft Ommen die plotselinge bekendheid van thans eigenlijk te danken aan het landgoed Eerde, beter gezegd aan Baron van Pallandt, de jonge erfgenaam van dit prachtige goed of nóg beter gezegd aan de Orde van de ster in het Oosten, welker leden, zooals thans bekend mag worden veronderstelt, de komst verwachten van een nieuwen wereldleeraar. Lees meer »

Reageren »

29 september 2020

De wielercarrière van baron van Pallandt van Eerde

Categorie: Bekende personen.    847 keer gelezen.

Rudolph Theodorus baron van Pallandt van Eerde (landgoed bij Ommen) werd in 1868 geboren. Dat was het jaar dat in Deventer de smid Burgers zijn eerste vélocipède bouwde en een jaar later de eerste Nederlandse rijwielfabriek begon.

 De Zwolse vélocipèdeclub Celeritas in 1886. Van links naar rechts: Mr. J.W.N. van Royen, griffier bij het kantongerecht te Doesburg; W. Baron Bentinck, burgemeester van Olst; Mr. J van Riemsdijk, advocaat; Dr. W.A.C. van Laer, contr. geneesheer van de Rijksverzekeringsbank, Zwolle; Mr. A.H. Büchler, advocaat te Assen; Mr. J. De Raaydt, Den Haag; R.Th. Baron van Pallandt, lid eerste Kamer der S-G; mr. C.H. Thiebout, kassier en schoolopziener, Zwolle; Dr. W. Thiebout (trompetter), dokter te Maassluis; J.A. Wilkens, notaris te Haarlem; A. Schaepman, directeur levensverz. mij. Den Haag; Jhr. H.W.A. Sandberg tot Essenburg, burgemeester van Zevenhuizen; Mr. Dr. J.H. van Royen, H.M. gezant te Madrid; Mr. L.J. Rietman, gouverneur secr. van Suriname; H.J.H. Modderman, burgemeester van Naaldwijk.
Foto: ANWB / Theo de Kogel

Een aantal jaren eerder, in 1862, had de Fransman Michaux de eerste met trappers voortbewogen vélocipède gebouwd. Het wielrijden werd in de jaren daarna snel populair, vooral onder de jongeren uit de meer gegoede klasse. Ook Van Pallandt werd enthousiast voor deze nieuwe sport en werd lid van de op 11 maart 1882 in Zwolle opgerichte wielerclub ‘Celeritas’. Op de foto van deze club uit 1886 is te zien dat vooral jongeren uit de hogere sociale klasse lid waren van deze club. In 1888, toen hij ging studeren in Leiden, werd Van Pallandt ook lid van de Leidse studenten-wielerclub.

Van Pallandt werd een verdienstelijk wielrijder die aan veel landelijke wedstrijden meedeed en ook regelmatig in de prijzen viel. Hogenkamp schrijft over hem in het standaardwerk over het begin van de wielersport Een halve eeuw wielersport “Sterk amateur op den weg, die o.a. in 1886, 1887, 1888 het kampioenschap van Nederland op den weg behaalde op driewielertandem met C.H. Thiebout” Carel Hendrik Thiebout was een clubgenoot van hem uit Zwolle.

Wielerwedstrijden
Na de uitvinding van de vélocipède in 1862 werden al rond 1866 de eerste wielerwedstrijden in ons land gehouden. Deze werden vaak gehouden tijdens de kermis. De organisatoren waren volgens Hogenkamp’s Een halve eeuw wielersport (1916) vaak de kastelein van het plaatselijke café en enkele liefhebbers. Het ging in die tijd zeker niet alleen maar om de hardrijwedstrijd. Veel mensen hadden nog nooit een fiets gezien en vergaapten zich aan deze vreemde machines. In de jaren 70 van de 19e eeuw werden de eerste wielerclubs opgericht. Lees meer »

Reageren »

8 mei 2020

Oude eikenboom verworden tot kunstwerk in de natuur op landgoed Eerde

Categorie: Harry Woertink.    457 keer gelezen.

 Uit een oude eikenboom afkomstig van landgoed Eerde is een kunstwerk gemaakt dat een dassenburcht voorstelt.

Foto: Harry Woertink
Zie voor meer foto’s het album “2019/2020 – Herstellen zichtlijn”.

Het gaat om een (nagemaakt) dassenburcht op de parkeerplaats voor kasteel Eerde. De maker is houtkunstenaar Maurice de Meijer uit Dalfsen. Ook is een slang in het kunstwerk te ontdekken. Het is allemaal te zien op de parkeerplaats van kasteel Eerde.

Dassen verblijven overdag in een netwerk van ondergrondse tunnels, dat een burcht wordt genoemd. Burchten worden van generatie op generatie gebruikt en kunnen eeuwenoud worden. De das is een nachtdier en schuifelt met zijn neus aan de grond in zijn territorium rond, op zoek naar langzaam bewegende prooien en plantaardig voedsel. Hij is daarmee een opportunistische alleseter en geen typisch roofdier, omdat hij niet actief op prooien jaagt.

Voor het herstel van de zichtas bij kasteel Eerde onder Ommen moesten een aantal oude bomen wijken. Natuurmonumenten – eigenaar van landgoed Eerde – heeft geen doelstelling voor houtoogst. Het hout dat vrijkomt bij dit soort projecten wordt zoveel mogelijk gebruikt voor verwerking in de bouw of meubels en dergelijke. Een van de bomen is nu dus als kunstwerk teruggeplaatst op landgoed Eerde.

Bron: Harry Woertink – 8 mei 2020

Reageren »

7 mei 2020

Historische zichtas landgoed Eerde weer terug

Categorie: Harry Woertink.    592 keer gelezen.

OMMEN – De historische zichtas van kasteel Eerde, tussen Ommen en Den Ham op het gelijkname landgoed is weer terug.

 De 128 jonge eiken moeten nog verder uitlopen en het gras moet nog gaan groeien.
Zie voor meer foto’s het album “2019/2020 – Herstellen zichtlijn”.

Daardoor is het mogelijk vanuit het kasteel helemaal in de verte naar de huidige boswachterij Ommen te kijken, zoals dat ook mogelijk was toen het kasteel in 1715 werd gebouwd. Dit heugelijke feit is voor Natuurmonumenten een belangrijke mijlpaal in het programma Eerde 2020: het laatste puzzelstukje van de symmetrische laanstructuur op Landgoed Eerde is gelegd.

Geen feestje door corona
Afgelopen maanden heeft Natuurmonumenten samen met nutsbedrijven en aannemers hard gewerkt om de ontbrekende schakel in de zichtas te herstellen. Door het coronavirus was er geen feestelijke opening. Natuurmonumentenboswachter Olga de Lange: “Heel jammer, maar begrijpelijk. Ik had me erg op dit feestje verheugd. De wethouder en ook studenten van de internationale school Eerde hadden een belangrijke rol in het programma. We hopen dat we in een later stadium nog iets kunnen organiseren voor alle betrokkenen.”

Strakke 18-eeuwse symmetrie
Natuurmonumenten is naast natuurbeheerder ook beheerder van cultureel erfgoed. Tuinbaas Maarten Vos: ”Wij kiezen op Landgoed Eerde heel bewust voor herstel van de oorspronkelijke 18e-eeuwse aanleg, de strakke symmetrische vakken met daarin de lange zichtassen. Historisch onderzoek heeft aangetoond dat het uniek is voor Nederland en dat er nog zoveel van het oorspronkelijke ontwerp aanwezig is.”

Kilometers lange zichtlijn
De lange zichtlijn loopt na het herstelde deel nog een stuk door in de boswachterij Ommen via het Grand Canal met aan weerzijde een dubbele dennenlaan. Op de historische kaart uit 1783 kun je nog zien hoe de laan doorliep tot op de ‘woeste gronden’. De vroegere baron kon zo vanaf het kasteel helemaal tot het eind van zijn landgoed kijken. Lees meer »

Reageren »

21 maart 2020

Verzet vanuit de Wolfskuil – Jan Seigers was betrokken bij het redden geallieerde vliegers

Categorie: Harry Woertink.    1.502 keer gelezen.

Een van de mensen actief in het verzet was Jan Hendrik (Jan) Seigers (1919-1997). Tijdens de Tweede Wereldoorlog was Seigers op vele fronten actief in het verzet.

 Mei 1944 – Knokploeg Ommen in de Wolfskuil in Ommen met op de achterste rij van links naar rechts: 1.Albert Jan van den Poll; 2.Wicher Dam; 3. Amerikaanse radio-operator James Anslow; 4. Ton Bons; 5.Franse krijgsgevangene Albert Bavouzet; 6.Jan Seigers, leider van de Knokploeg Ommen; 7. op de voorgrond Jacoba Seigers-van der Kuinder; 8. verzetsman Jan Houtman.

Foto: OudOmmen
Zie voor meer foto’s het album “Verzet WO2”.

Hij wist Joodse families onder te brengen en weet totaal 70 geallieerde vliegers te verbergen en verder te vervoeren. Ook voerde hij gewapend verzet tegen de onderdrukking van de Duitsers. In verzetskringen was Seigers ook bekend onder de naam ‘Jan van Ommen’. Als jonge twintiger trad Seigers al in het eerste oorlogsjaar toe tot het verzet. Hij verborg Joodse families, zette enkele overvallen op poten, de eerste samen met Ton Bons. Hij was vooral heel actief in opvang van geallieerde vliegers. Zeventig van hen redde hij van gevangenschap en leidde ze naar een ontsnapping.

Onderduikershol
Seigers werd geboren in het nabij Ommen gelegen dorp Lemele en woonde daar de eerste twee oorlogsjaren. In 1940 wordt Seigers opgenomen in de ondergrondse Orde Dienst. Als Joodse mensen moeten onderduiken wordt als eerste bij Seigers aangeklopt. Zijn werkterrein komt ook buiten Lemele te leggen in onder andere de verzetsgroep Veenendaal. In 1942 gaat Seigers wonen in het bosrijke en heuvelachtige gebied van Ommen ‘De Wolfskuil’. In een zandheuvel wordt een onderaards verblijf gemaakt, een onderduikershol. Voor buitenstaanders niet te ontdekken en afgezet met prikkeldraad. Bemanningen van Engelse- en Amerikaanse vliegtuigen die door Duitsers naar beneden zijn geschoten vinden bij Seigers onderdak. Ook ontvluchte Franse krijgsgevangenen vinder er een schuiloord. Veel succes is er bij het opvangen, verbergen en verder vervoeren van geallieerde piloten. Via de Enschedese verzetsman Johannes ter Horst zet Seigers totaal 70 piloten op de ontsnappingslijn Venlo, België, Frankrijk en Spanje naar Engeland. Het huis in de Wolfskuil, met zijn geheime schuilplaats, is een veilig onderduikershol geweest.

Knokploeg
Om een gewapend verzet te kunnen voeren wordt op 12 juni 1944 de Knokploeg Ommen opgericht. Seigers leidt de verzetsgroep, waar ook Jan Houtman deel van uitmaakt. De knokploeg is geen lang leven beschoren. Het is 29 juni 1944. In de omgeving wordt gezocht naar neergekomen vliegers om ze naar de schuilplaats in de Wolfskuil te brengen. Boven Nederland is het komen en gaan van vele geallieerde bommenwerpers. Een Amerikaanse bommenwerper is in nood. De bemanning heeft het vliegtuig in de lucht al verlaten en landden met hun parachutes in Junne. Lees meer »

1 Reactie »

7 februari 2020

Eeuwenoude uurwerk kasteel Eerde slaat na zestig jaar weer

Categorie: Harry Woertink.    769 keer gelezen.

OMMEN – Het smeedijzeren torenuurwerk van kasteel Eerde tussen Ommen en Den Ham is weer bij de tijd.

 Het uurwerk is weer compleet met windvanger en anker.
Foto: Harry Woertink
Zie voor meer foto’s het album “Kasteeluurwerk gerestaureerd”.

Het meer dan drie eeuwen oude kasteeluurwerk is weer in oude luister hersteld. Voor het eerst sinds tijden tikken de seconden weer weg, tonen de wijzers bovenin de gevel de juiste tijd en luidt de kasteelklok op het dak weer op de halve en hele uren.

Vrijdagmiddag klokslag vier uur is met een officieel tintje de klok van het uurwerk na zestig jaar stilstand weer in werking gezet. Hierbij waren ook aanwezig familieleden van de laatste bewoner Philip Dirk baron van Pallandt van Eerde, de dochter Erin Oudshoorn-van Pallandt en kleinkinderen van de baron die zijn landgoed vanaf 1949 in delen verkocht aan Natuurmonumenten. Dankzij financiële bijdragen van het Prins Bernhard Cultuurfonds en de Ridderschap van Overijssel kon het uurwerk weer gerestaureerd worden. Hiermee was een bedrag gemoeid van ruim 25.000 euro.

Veel handwerk
Het uit 1715 daterend uurwerk – even oud als het kasteel – is onderhanden genomen door restaurateurs van de Koninklijke Eijsbouts, Klokkengieterij en Fabriek van Torenuurwerken. De restauratie vergde veel handwerk voor het ‘gaand werk’ dat de tijd meet en het ‘slagwerk’ voor het luiden van de kasteelklok. Het ophijsen van de twee zware gietijzeren gewichten van 70 en 35 kilo hoeft niet meer. Het originele hijsmechanisme wordt nu ondersteund met een computergestuurde elektromotor die elk uur de gewichten om hoog trekt. Onder de gewichten staat een zandbak om de gewichten op te vangen, mocht er onverhoopt een kabel breken.

Tandwielen
Allerlei tandwielen, assen en andere onderdelen waren verdwenen. Die moesten met de hand of machine gemaakt worden. Het uurwerk is weer compleet met windvanger en anker. Volgens Ir. Loek Romeyn, adviseur van de Stichting tot Behoud van het Torenuurwerk is het uurwerk vervaardigd door Joan Sprakel uit Goor. Romeyn die bij de restauratie adviseerde ziet een vergelijk met het torenuurwerk in de monumentale Sint Joriskerk van Drempt. Dat uurwerk is gesigneerd met de tekst: “Joan Sprakel fecit Goor. Anno 1700”. Dat betekent “Johan Sprakel maakte dit in Goor, anno 1700”. De aangebrachte knoppen op het smeedijzer zijn typische kenmerkten van de uurwerkmaker. Lees meer »

Reageren »

23 oktober 2019

Lezing over het leven van Philip Dirk baron van Pallandt van Eerde

Categorie: Baron van Pallandt.    825 keer gelezen.

OMMEN – Op zaterdag 2 november 2019 organiseert het Cultuurhistorisch Centrum Ommen in samenwerking met de Oudheidkundige vereniging Den Ham Vroomshoop een lezing over het leven van Philip Dirk baron van Pallant van Eerde.

 Het boek ‘Een Landgoed als leerschool. Biografie van Philip Dirk baron van Pallandt van Eerde (1889-1979)’.
Afbeelding: Harry Woertink
Zie ook het album “Boekpresentatie ‘Landgoed als Leerschool’”.

De lezing wordt gegeven door mevrouw Joke Draaijer. Zij is onlangs gepromoveerd op de Rijks Universiteit Groningen op een proefschrift met als titel “Een Landgoed als leerschool. Biografie van Philip Dirk baron van Pallandt van Eerde (1889-1979)”. De lezing wordt gehouden in het gebouw “De Rank” aan de Brinkstraat 6 in Den Ham en begint om 15.00 uur. De toegang is gratis.

Boek
Het is de eerste wetenschappelijke biografie over het leven van Philip Dirk baron van Pallandt. Het laat zien hoe hij de ingrijpende en dramatische ontwikkelingen die tijdens zijn leven plaatsvonden, verstond en verwerkte. Joke Draaijer heeft haar onderzoek samen weten te vatten in een bijna 400 bladzijde tellend boek. In een mooie biografie, gebaseerd op diepgaand bronnenonderzoek en egodocumenten, is Draaijer op zoek gegaan naar de wortels van het idealisme van Van Pallandt.

Landgoed
Philip Dirk baron van Pallandt groeide op in Den Haag en op het familielandgoed Duinrell. Als jonge man genoot hij alle voorrechten van zijn stand. Na het stoppen van het huisonderwijs wist hij niet goed welke kant hij uit moest. Toen hij in 1913 onverwacht kasteel en landgoed Eerde bij Ommen erfde, kreeg zijn belangstelling voor de natuur een nieuwe dimensie. Ook op spiritueel vlak ontwikkelde hij zich.

Krishnamurti
Baron van Pallandt kwam in contact met Krishnamurti en schonk zijn landgoed in 1924 aan een stichting die de ‘wereldbroederschap der mensheid’ wilde dienen. Zeven jaar later kreeg hij het terug. Na de Tweede Wereldoorlog, waarin hij enkele maanden gevangen zat in Buchenwald, zette hij zich vooral in als bestuurder van de scouting en natuurbeschermingsorganisaties.

Bron: Harry Woertink – 23 oktober 2019

Reageren »

22 oktober 2019

Kasteel Eerde krijgt zichtlijn terug

Categorie: Harry Woertink.    1.050 keer gelezen.

OMMEN – De zichtlijn van kasteel Eerde bij Ommen komt weer terug. Natuurmonumenten is deze week begonnen met het herstellen van de zichtlijn vanaf kasteel Eerde tot aan de ‘woeste gronden’ met bos en hei in de Boswachterij Ommen.

Zichtlijn Eerde hersteldDe zichtlijn van kasteel Eerde bij Ommen wordt door Natuurmonumenten hersteld.
Foto: Harry Woertink
Zie voor meer foto’s het album “2019 – Herstellen zichtlijn”.

De zichtlijn is er ooit eerder geweest, maar werd onderbroken door later geplante bomen. Het gaat om bijna twintig robuuste beuken en eiken, waarvan sommigen wel een eeuw oud zijn. Daarvoor in de plaats worden welgeteld 128 jonge eiken teruggeplant, in een dubbele laan aan weerszijden van de door te trekken oprijlaan van het uit 1715 daterende kasteel, de Kasteellaan. De nieuwe oprijlaan buigt straks achter het koetshuis bij de kantoren van Natuurmonumenten af naar de parkeerplaats voor medewerkers. Bezoekers kunnen straks na die afslag verder wandelen naar de woeste gronden van de boswachterij Ommen, via een graspad door bloemrijk grasland. De nieuwe bomen worden komend voorjaar geplant in de zelfde maatvoering als langs de Kasteellaan.

Frans classicisme
Kasteel en landgoed Eerde zijn uniek voor Nederland. Het oorspronkelijke ontwerp uit het begin van de achttiende eeuw, volgens het Frans classicisme, is gaaf bewaard gebleven en een zeldzaam voorbeeld van tuinarchitectuur. De werkzaamheden zijn eigenlijk het laatste stukje in de symmetrische tuinkunstpuzzel die Landgoed Eerde is. Met het herstel van de beukencarré en het Grand Canal is het levende tuinkunst museum op landgoed Eerde weer compleet. Om de ontbrekende schakel tussen de Kasteellaan en het Grand Canal uit te kunnen voeren moet grotendeels Boswachterij Ommen van Staatsbosbeheer worden aangedaan. Lees meer »

Reageren »