микрозаймы

23 oktober 2020

Laatste draaidag molenaar Gerrit van Harten op Den Oord met leerling-molenaar Gert Hengelaar

Categorie: Harry Woertink, Molens, Oude gebruiken & tradities.    133 keer gelezen.

“Mooie draaidag met Gerrit van Harten. Al een paar jaar kijk naar molens. Sinds ik met pensioen ben, ben ik de cursus ‘Molenaar in opleiding’ begonnen.

 Mooie draaidag met Gerrit van Harten.
Foto: Gert Hengelaar

Ik woon in Arnhem en het draaien daar is mooi. Je hebt een mooi uitzicht over de stad. Inmiddels ben ik zover dat ik molens op ander plaatsen bezoek en onder verantwoordelijkheid van de molenaar daar de molen mag aanzetten.

Ommer
Als geboren Ommer wilde ik natuurlijk graag ook in Ommen oefenen. Diverse keren maakte ik praatjes op de molens in Ommen. Zo ook met Gerrit van Harten en het paste dat ik met mijn molenaar een dag zou gaan draaien op molen Den Oord. Dat was woensdag 14 oktober. Een beetje een rare wind. Noordoost, kracht 2-3. Meer dan genoeg om de wieken met volle zeilen te laten draaien. Het leuke van draaien op een stellingmolen is dat je altijd beneden mensen ziet kijken naar de molen. Het blijft een mooi gezicht, dat draaien van die wieken. Dus onder toezicht van Gerrit heb ik de molen opgezeild en van Gerrit kreeg op zeer kundige wijze advies wat wel en niet moest. Mooi was ook dat hij het mezelf liet uitzoeken. Als leerling mag je natuurlijk fouten maken. Verder viel de passie op van Gerrit voor deze molen. Zijn grootvader kwam uit het westen van het land naar de omgeving van Raalte om daar te boeren. Hij zelf zette zijn boerenbedrijf op tussen Balkbrug en Dedemsvaart, want daar was nog grond. Op een goed moment kon hij de boerderij verkopen en ging in Ommen wonen.

Den Oord
Via Anton Wolters kwam hij bij de Ommer molens terecht. Net als ik deed hij de opleiding en werd molenaar op Den Oord. Dat heeft hij twaalf jaar met veel plezier gedaan. Den Oord is een prachtige molen op een mooie plek met mooie verhalen. Gerrit heeft die verhalen aan mij verteld vandaag. Maar wat bleek: die woensdag was zijn laatste draaidag. We hebben de molen winterklaar weggezet. Dit jaar draait de molen niet meer met Gerrit. En volgend jaar ook niet meer. Ik vond het prachtig om op mijn eerste draaidag in Ommen met Gerrit op Den Oord te draaien.”

Bron: Gert Hengelaar, Arnhem – 23 oktober 2020

Naschrift redactie:
• Gert Hengelaar is een zoon van de bakker die vroeger was gevestigd aan de Stationsweg in Ommen
• Vanwege zijn hoge leeftijd heeft Gerrit van Harten besloten te stoppen als molenaar

1 Reactie »

18 oktober 2020

Ommen en omstreken (3)

Categorie: Boeken & Tijdschriften.    381 keer gelezen.

“Ommen en omstreken” luidt de titel van een in 1925 door de VVV uitgegeven gids met “Schoone plekjes van Ommen’s omgeving”. Uitnodiging tot wandelingen in alle windrichtingen.

 Station Vilsteren
Foto: OudOmmen

Dit keer het laatste deel in een serie van 3, richting Vilsteren en Junne en Beerze.

Vilsteren
We noemen allereerst Vilsteren, een dorpje ongeveer 5 K.M. ten Westen van Ommen, aan den Zwolschenweg. Voorbij het Laarsche bosch en over de Laarbrug (over de Regge), waaraan een tol is verbonden, bereiken we spoedig de uitspanning bij Huize Vilsteren. De uitgestrekte bosschen hieronder behoorende zijn voor het publiek opengesteld. Links van den weg strekt zich het grootste bosch uit, meest beuken, waartusschen keurig onderhouden paden doorslingeren. Een warnet van kronkelpaden, omzoomd door struikgewas, vormen den doolhof. Aan den Noordrand van het bosch, waar het grenst aan de weilanden, is een punt, vanwaar men in zeven laantjes kijkt, „de zeven alleetjes”. Ze loopen alle lijnrecht van ons af, op het eind van één ziet men den achterkant van het fraaie buiten.

Het bosch, rechts van den weg, is minder grootsch in aanleg. Toch zijn hier ook aardige plekjes. Zoo het „heremietenhuisje,’’ opgetrokken van leem en zoden, en, meer naar het Westen „de witte koepel.” Deze is halfrond van vorm, helder wit gepleisterd en biedt gelegenheid om te rusten. Een dikke kastanjeboom breidt zijn takken er over uit, maar belemmert niet weinig het uitzicht op de bosschen aan de overzijde der bouwlanden, waar de toren van de R. K. kerk bovenuitsteekt en een molen, benevens het heerenhuis aardig uitkomen tegen den groenen achtergrond. Heeft men alles in oogenschouw genomen, dan is het zeer aan te raden nog een paar kilometers verder te rijden. Waar de boomen het gezichtsveld niet beperken zien we een toren boven zwaar boomgewas uitsteken. Lees meer »

Reageren »

17 oktober 2020

Mol’nhoek nieuwe naam voor nieuwe woonwijk Ommen

Categorie: Algemeen.    235 keer gelezen.

OMMEN – Mol’nhoek wordt de naam van het nieuwe woongebied tussen Haven West, Schurinkstraat en Strangeweg. Eerder werd dit gebied aangeduid als “Havengebied West”.

 1960, De haven van het Ommerkanaal met op de achtergrond molen De Lelie.
Foto: OudOmmen
Zie voor meer foto’s van het havengebied de albums “Haven” en “Haven West”.

Op woensdag 28 oktober vindt op feestelijke wijze de onthulling plaats van het naambord in de nieuwe woonwijk.

Molen De Lelie
De nieuwe naamgeving Mol’nhoek (Molenhoek) is een eerbetoon aan de in 1846 gebouwde korenmolen De Lelie gelegen in de woonwijk aan het Molenpad. De straten in dit gebied zijn vernoemd naar onderdelen van een molen: ‘Kruiwerk’, ‘Stelling’, ‘Bonkelaar’ en ‘Wieken’. Deze straten komen uit op de ‘Korenmolen’. Eerder lag in dit gebied de haven van het Ommerkanaal. Dit kanaal is in 1965 gedempt.

Molenbiotoop
Na zeven jaar bouwen is onlangs ook de vlag gehesen voor het behalen van het hoogste punt van het appartementencomplex ‘Kop van West’. Het gebouw, gelegen op de hoek van de Schurinkstraat en de Strangeweg, bestaat uit een mix van dertien appartementen en zes stadswoningen. Met de uiteindelijke oplevering begin volgend jaar van het appartementencomplex wordt niet alleen het gebouw afgerond, maar ook de gehele wijk. De binnenstedelijke herontwikkeling telt in totaal 99 woningen die in zeven jaar zijn gebouwd door Ter Steege Bouw Vastgoed Hardenberg. Tekenend voor de wijk is de verscheidenheid in woningtypes met sociale huurwoningen, rijwoningen, twee-onder-een kapwoningen en het nu in aanbouw zijnde appartementencomplex. Met de bouw is rekening gehouden met hoogtes van de molenbiotoop die voor De Lelie van toepassing zijn. Lees meer »

Reageren »

14 oktober 2020

Canon van de Ommer: Evert Dijk (6)

Categorie: Canon van de Ommer.    355 keer gelezen.

Evert Dijk (1914-1995) was voor Ommen wat voor Nederland de “Dichter des vaderlands” is. Talloze gedichten verschenen er van zijn hand.

 Evert Dijk in de reeks ‘Canon van de Ommer’.
Afbeelding: OudOmmen
Zie ook het album “6. Evert Dijk”, de verzamelplek voor alles over Evert Dijk.

Onder de naam Evert “Diek” schreef hij gedichten voor allerlei soorten gelegenheden en deed dit dan vaak in het Sallands dialect. Als amateurhistoricus was Dijk bezig met het graven in de geschiedenis van zijn geliefde Ommen. Verhalen en onderzoeken van hem werden gepubliceerd in diverse kranten, tijdschriften en verenigingsbladen. Dijk heeft veel betekend voor de historie van Ommen. Na zeven jaar lager onderwijs en zondagsschool had Evert Dijk graag willen doorleren, maar zijn ouders vonden het beter dat hij een betrekking aannam als boerenknecht.

Buitenmens
Evert Dijk is zijn leven lang een buitenmens geweest. Hij groeide op in de Vinkenbuurt onder Ommen. Na boerenknecht geweest te zijn in de streek en zijn huwelijk met Hendrika Johanna Hamberg begon Dijk voor zichzelf in Ommen als zaadverkoper voor Turkenburg naast zijn boerderijtje aan de Rotbrinksweg. Later werd dat een hoveniersbedrijf.

Verzamelen
Hovenier Evert Dijk was een markante en vriendelijke man. Al op jonge leeftijd begon hij van alles te verzamelen wat maar met Ommen te maken had. In zijn werkvertrek waren de kasten gevuld met honderden historische boeken, tijdschriften en documenten. In de loop van der jaren had hij dan ook een groot archief opgebouwd. Van elke gebeurtenis werd een verhaal gemaakt. Waar de meeste geschiedenisboeken bepaalde situaties slechts summier omschrijven ging Dijk er dieper op in.

Gereformeerd
Vanuit Gereformeerd huize maakte Dijk zich in zijn jongensjaren sterk voor het vertonen van christelijke films in Ommen. Zijn kwaliteiten als schrijver en geschiedkundig onderzoeker kwamen al snel boven tafel. Dijk wist vanuit zijn eigen geheugen verhalen aan het papier toe te vertrouwen waarin hij de lezer als het ware aan de hand meeneemt, hoe hij is opgegroeid en hoe hij als boerenknecht heeft gewerkt. Vooral de buurtschap Vinkenbuurt werd duidelijk op de kaart gezet. Na zijn pensionering ploos de oud-hovenier nauwgezet de geschiedenis van Ommen uit. Van zichzelf zei hij: “Als je op latere leeftijd komt is het goed dat je wat om handen hebt en het scherpt je geest mirakels best”.

As de dag van gisteren
Het was de toenmalige archivaris van de Historische Kring Ommen, Gerrit Volkerink, die na het overlijden van Dijk de verhalen en gedichten onder ogen kreeg en het initiatief nam om die verhalen te bundelen in een boekwerk. Met de titel “As de dag van gisteren. Verhalen uit het leven van Evert Dijk” kwam dat boek er. Daardoor bleven niet alleen de gedichten en verhalen bewaard maar kwamen ook beschikbaar voor een breed publiek. Het eerste exemplaar van het fraaie boek werd op 23 maart 2004 officieel aangeboden aan burgemeester Arend ten Oever en de kinderen van Evert Dijk. Het boek is vooral een stuk levensgeschiedenis met een historisch beeld van de verschillende gebruiken in die jaren. De teksten zijn omgezet in goed leesbaar dialect. De verhalen grijpen terug op de periode 1920-1931. In het eerste deel wordt zijn jeugdperiode van 1920-1927 in de Vinkenbuurt en Balkbrug beschreven. Het tweede deel gaat over zijn ervaringen als boerenknecht gedurende de periode 1927-1931 waar hij schreef onder het pseudoniem “Derk van der Wal”. Lees meer »

1 Reactie »

11 oktober 2020

Ommen en omstreken (2)

Categorie: Boeken & Tijdschriften.    714 keer gelezen.

“Ommen en omstreken” luidt de titel van een in 1925 door de VVV uitgegeven gids met “Schoone plekjes van Ommen’s omgeving”.

Villa Hei en Dennen aan de Hammerweg met de toenmalige bewoners.
Foto: OudOmmen

De uitgave was bedoeld om de vele vreemdelingen opgewekt hun vakantietijd in Ommen door te laten brengen. Hieronder de tekst, waarbij de spelling van toen is aangehouden.

Ommen
Het plaatsje levert overigens weinig bezienswaardigheden op, maar het is ook niet daarom, dat jaarlijks tal van vreemdelingen er een bezoek komen brengen, zij zoeken en vinden er een schoone natuur. Laten we enkele wandelingen ondernemen. We verlaten de stad over de Vechtbrug en slaan rechtsaf, we betreden de Zwolscheweg.

Het Laar
Na enkele huizen en den molen te zijn gepasseerd, zien we voor ons een dicht bosch oprijzen, ’t Is het Laarsche bosch, dat we in gaan door het witte hek. De hoofdweg, beschaduwd door kastanjeboomen, brengt ons voor het Laar, tegenwoordig een druk bezocht pension. Het ligt op geruimen afstand van den weg, daarvan gescheiden door een grooten tuin en een gracht, waarover een steenen brug ligt. Door zijn kloeken bouw, zijn lichte kleur, die prachtig afsteekt tegen het hooge geboomte ter weerszijden, levert het huis een schoonen aanblik op. Er achter strekt zich een gezellig wandelbosch uit. Het is grootendeels rechtlijnig aangelegd, maar door de afwisseling van hooge boomen en laag struikgewas, mist het alle stijfheid. Enkele boomen van hoogen ouderdom treft men er aan, zoo bij het schilderachtige bruggetje „de dikke eik” en nog dieper het bosch in „de dikke den”. Bij deze laatste staat op ’t eind van een breede sloot een eenvoudige houten gedenknaald, dragende het jaartal 1901. Hier hebben we tevens gelegenheid onze wandeling voort te zetten. Bij den dikken den slaan we links af, we volgen een dijkje aan beide zijden begroeid met dicht struikgewas, de Giethemer Hooiweg. Spoedig verwisselen we de lage weilanden aan weerszijden tegen de hooger gelegen heidevelden en wordt het hakhout vervangen door naaldhout.

Wolfskuil
Even over de spoorlijn buigt het pad linksom en we bevinden ons in een streek, die sterk aan de duinen herinnert. Heuveltjes, beplant met jonge dennen, wisselen af met diepe inzinkingen. Lees meer »

Reageren »

7 oktober 2020

Schötteldoek

Categorie: Harry Woertink.    335 keer gelezen.

Een schötteldoek is de voorloper van de huidige vaatdoek. Het gaat om een stevige lap katoen met een rood, blauw of groen ingeweven randje.

 In elke keuken was vroeger wel een schötteldoek voorhanden.
Foto: collectie Familie Oldeman

Kopjes en glaasjes bijvoorbeeld werden met een schötteldoek schoon en droog gemaakt maar even zo goed aanrecht, monden, tafel, snotneuzen van de kinderen of babybilletjes en wat diens meer zij. Ook kon er een klets mee om de oren worden gegeven. Marchien Bekkering-Duiker (Dalen 1923) maakte het volgende (Drentstalig) gedicht over de schötteldoek:

De schötteldoek
Met de schötteldoek gonk t’er wel eens raar heer
Het was vake iene gegleer en gesmeer.
De jonger’n die zult er wel niet veul van weten,
En de older’n die wilt het ’t liefste vergeten.
Maar ik wil oe graag uut de doeken doen,
wat aj met een schötteldoek allemaole kunt doen. Lees meer »

4 Reacties »

4 oktober 2020

Ommen en omstreken (1)

Categorie: Boeken & Tijdschriften.    507 keer gelezen.

“Ommen en omstreken” luidt de titel van een in 1925 door de VVV uitgegeven gids met “Schoone plekjes van Ommen’s omgeving”.

 De Brugstraat op dinsdag bij marktdag. De boeren bezochten de markt toen nog veelal per kleedwagen.
Foto: OudOmmen

De uitgave was bedoeld om de vele vreemdelingen opgewekt hun vakantietijd in Ommen door te laten brengen. “Wie er komt om verstrooiende vermaken te vinden, hij zal stellig worden teleurgesteld, maar wie in een rustige omgeving, in een ongerepte natuur, zuiver genot zoekt, het zal hem hier in ruime mate te beurt vallen” aldus de inleiding in de gids.

Ommen per spoor
Ommen, vroeger zeer afgelegen, is tegenwoordig per spoor te bereiken, vanuit Zwolle, Coevorden en Deventer, terwijl het plan, om het in verbinding te stellen met Hoogeveen, spoedig werkelijkheid zal worden. We stappen uit aan het station van de NOLS. Van Ommen heeft men dan zoo goed als niets gezien, daar het station ongeveer tien minuten gaans ten Zuiden der stad ligt. Den Stationsweg gaande zien we spoedig het bevallige torentje van de Hervormde kerk boven het geboomte oprijzen en, na de eerste huizen, de Voorbrug, te zijn gepasseerd, staan we voor de Vecht, waarover een ophaalbrug ligt. Hoewel de rivier voor het vervoer van reizigers en goederen bijna niets meer beteekent, geeft zij aan het landschap een niet geringe bekoorlijkheid, en volgen overal langs hare oevers vruchtbare wei- en bouwlanden.

De stad
Aan de overzijde der brug betreden we de eigenlijke stad. Als zoodanig bestaat Ommen sedert 1248, toen Bisschop Otto III haar met stadsrechten begiftigde. Van de grachten en wallen, die de vesting vroeger omringden, is niets meer te zien; alleen in namen als „de Burggraven” leeft de herinnering onder de bewoners voort. Het eerste gebouw links is het tegenwoordige Stadhuis, een eenvoudig gebouw met een aardig koepeltje. Het dateert van 1828 en vervangt het oude, dat meer in het centrum gelegen was, doch geen voldoende ruimte bood. Voorbij het Stadhuis zien we een plein, waarop Dinsdags markt wordt gehouden. Het verschaft voldoende ruimte; vroeger was het nog grooter, daar toen de huizen tusschen de Markt en de Vecht nog niet bestonden. Het groote gebouw, dat het plein aan de Westzijde afsluit, is het Kantongerecht, rechts daarvan staat het Postkantoor.

Nog verder de Brugstraat in komen we bij de Hervormde kerk. De gevel van het laatste huis rechts bevat een fraaie steen met opschrift, naar men zegt een uiting van concurrentie. De kerk is een eenvoudig gebouw, opgetrokken in Gothischen stijl. Aan den voorkant is een uitbouwsel, waarin de groote en kleine klok zijn opgehangen. Ommen bevat verder een Katholieke en een Gereformeerde kerk, benevens een Synagoge. Lees meer »

3 Reacties »

2 oktober 2020

Bieb, Bits & Bots – De ridder redt de jonkvrouw

Categorie: Bibliotheek Salland.    242 keer gelezen.

Stoere ridders – welk kind wil er nou niet alles over weten? Wat is een riddertoernooi? Woont er nog een jonkvrouw op het kasteel?

Met het boek Ridders van Suzan Boshouwen ontdek je in de Bibliotheek hoe je in de middeleeuwen een echte ridder wordt. Op woensdag 14 oktober begint in de Bibliotheek in Raalte weer de serie Bieb, Bits & Bots, deze keer voor kinderen van 4–6 jaar. Eerst wordt er voorgelezen uit het boek Ridders van Suzan Boshouwen. Harry, Koen en Hilda spelen riddertje en jonkvrouw. Ridders zijn dapper, ze verslaan draken en redden jonkvrouwen. Tijdens de workshop maken de kinderen kennis met de Bee Bot, een programmeerbare robot. Welke stappen moet de robot zetten om bij de jonkvrouw te komen? Tot slot gaan de deelnemers een eigen ridderverhaal knutselen. De activiteit is gratis. Om zeker te zijn van een plek, kunnen deelnemers zich inschrijven via www.bibliotheeksalland.nl. De Bibliotheek hanteert de coronarichtlijnen en vraagt bezoekers om bij gezondheidsklachten thuis te blijven. Ouders kunnen zich samen met hun kind voor de workshop inschrijven. Er is plaats voor 8 ouders en 8 kinderen. Een broertje of zusje is ook welkom.

Achtergrond
Digitale techniek en digitale media vullen onze dag en vormen ons leven. Daarom is het goed dat iedereen, van jongs af aan, leert om daar goed mee om te gaan. Verstandig en handig, maar ook leuk en creatief leven in de digitale wereld, dat moet je leren op school en thuis. En de Bibliotheek helpt daar graag bij, met een serie activiteiten: Bieb, bits en bots. Elke tweede en vierde woensdagmiddag van de maand, van 15.00 tot 16.00 uur is er een superleuke en leerzame activiteit voor een wisselende doelgroep kinderen: 4–6 of 8–14 jaar. Gamen, werken aan digitale verhalen, programmeren of robots alles laten doen wat je wilt, dat zijn maar een paar voorbeelden. In de agenda op de website van de bieb vind je het programma voor de komende weken en er komen steeds nieuwe gave middagen bij.

Bron: Bibliotheek Salland – 2 september 2020

Reageren »

29 september 2020

De wielercarrière van baron van Pallandt van Eerde

Categorie: Bekende personen.    380 keer gelezen.

Rudolph Theodorus baron van Pallandt van Eerde (landgoed bij Ommen) werd in 1868 geboren. Dat was het jaar dat in Deventer de smid Burgers zijn eerste vélocipède bouwde en een jaar later de eerste Nederlandse rijwielfabriek begon.

 De Zwolse vélocipèdeclub Celeritas in 1886. Van links naar rechts: Mr. J.W.N. van Royen, griffier bij het kantongerecht te Doesburg; W. Baron Bentinck, burgemeester van Olst; Mr. J van Riemsdijk, advocaat; Dr. W.A.C. van Laer, contr. geneesheer van de Rijksverzekeringsbank, Zwolle; Mr. A.H. Büchler, advocaat te Assen; Mr. J. De Raaydt, Den Haag; R.Th. Baron van Pallandt, lid eerste Kamer der S-G; mr. C.H. Thiebout, kassier en schoolopziener, Zwolle; Dr. W. Thiebout (trompetter), dokter te Maassluis; J.A. Wilkens, notaris te Haarlem; A. Schaepman, directeur levensverz. mij. Den Haag; Jhr. H.W.A. Sandberg tot Essenburg, burgemeester van Zevenhuizen; Mr. Dr. J.H. van Royen, H.M. gezant te Madrid; Mr. L.J. Rietman, gouverneur secr. van Suriname; H.J.H. Modderman, burgemeester van Naaldwijk.
Foto: ANWB / Theo de Kogel

Een aantal jaren eerder, in 1862, had de Fransman Michaux de eerste met trappers voortbewogen vélocipède gebouwd. Het wielrijden werd in de jaren daarna snel populair, vooral onder de jongeren uit de meer gegoede klasse. Ook Van Pallandt werd enthousiast voor deze nieuwe sport en werd lid van de op 11 maart 1882 in Zwolle opgerichte wielerclub ‘Celeritas’. Op de foto van deze club uit 1886 is te zien dat vooral jongeren uit de hogere sociale klasse lid waren van deze club. In 1888, toen hij ging studeren in Leiden, werd Van Pallandt ook lid van de Leidse studenten-wielerclub.

Van Pallandt werd een verdienstelijk wielrijder die aan veel landelijke wedstrijden meedeed en ook regelmatig in de prijzen viel. Hogenkamp schrijft over hem in het standaardwerk over het begin van de wielersport Een halve eeuw wielersport “Sterk amateur op den weg, die o.a. in 1886, 1887, 1888 het kampioenschap van Nederland op den weg behaalde op driewielertandem met C.H. Thiebout” Carel Hendrik Thiebout was een clubgenoot van hem uit Zwolle.

Wielerwedstrijden
Na de uitvinding van de vélocipède in 1862 werden al rond 1866 de eerste wielerwedstrijden in ons land gehouden. Deze werden vaak gehouden tijdens de kermis. De organisatoren waren volgens Hogenkamp’s Een halve eeuw wielersport (1916) vaak de kastelein van het plaatselijke café en enkele liefhebbers. Het ging in die tijd zeker niet alleen maar om de hardrijwedstrijd. Veel mensen hadden nog nooit een fiets gezien en vergaapten zich aan deze vreemde machines. In de jaren 70 van de 19e eeuw werden de eerste wielerclubs opgericht. Lees meer »

Reageren »

26 september 2020

Societyhuwelijk in 1958 – Han André de la Porte en Irthe barones van Pallandt

Categorie: Bekende personen.    398 keer gelezen.

Een “Societyhuwelijk” zo kan het huwelijk genoemd worden van bruid Irthe barones van Pallandt van Eerde en de bruidegom Charles Henri (Han) André de la Porte op zaterdag 30 augustus 1958 in Ommen.

 Heel Ommen lijkt uitgelopen om een glimp van het ‘nieuwbakken’ echtpaar op te vangen, toen de stoet van het gemeentehuis via de Brugstraat naar de kerk liep.
Foto: OudOmmen
Zie voor meer foto’s het album “Huwelijk Irthe van Pallandt x Charles Henri André de la Porte”.

“Ik heb haar nog nooit zo mooi gezien”, vertrouwde de bruidegom zijn omstanders toe, terwijl hij, de bruidsruiker in de hand, in de ochtenddauw die over het landgoed Eerde lag gespreid, zijn bruid op het bordes zag staan wachten. Irthe, dochter van Philip Dirk baron van Pallandt van Eerde en Wilhelmine Marie Voorwijk. André de la Porte is lid van de directie van een handelsmaatschappij Merrem & De la Porte in de hoofdstad terwijl Irthe faam verwierf als ontwerpster van hoedjes voor de haute couture; zij werkte onder meer te Amsterdam, Londen, Parijs en Florence.

Ommen uitgelopen
Het was een huwelijksfeest zoals men zelden meer beleeft. Het leek erop of heel Ommen was uitgelopen om een glimp van het societygebeuren op te vangen. Dat kon ook want de stoet legde te voet de korte weg af van het gemeentehuis naar de kerk. De bruidsmeisjes zijn barones E.A.H. van Harinxma Thoe Slooten en mej. Ivonne Hustinx, de bruidsjonkers zijn graaf H. van Zuylen van Nijevelt en een broer van de bruid.

Trouwjurk zelf gemaakt
Op weg van het gemeentehuis aan de Markt naar de kerk op het Kerkplein waren er kreten van bewondering over vooral het fraaie toilet van de bruid. De creatie van Irthe was ook door haar zelf vervaardigd naar een ontwerp van haar vriend Lion Houtbraken. Een andere vriend vervulde een eveneens essentiële taak op deze dag. Dat was ds. W. Keith Chidester uit Stamford (V.S.), die het huwelijk in de Hervormde kerk mocht inzegenen. De bruidegom kent hem goed uit de zes jaren dat hij in Amerika economie studeerde. Lees meer »

Reageren »