11 december 2018

Voor alle bezoekers, sponsors en medewerkers OudOmmen.nl: Fijne kerstdagen en een gelukkig 2019

Categorie: OudOmmen.    96 keer gelezen.


Bestuur stichting OudOmmen.nl

Reageren »

7 december 2018

Laatste school van een eeuw terug gesloten – Leren in Beerze kan sinds 1985 niet meer

Categorie: Harry Woertink.    941 keer gelezen.

De meeste buurtschappen in de gemeente Ommen hadden vroeger een eigen school. Daar waar school werd gehouden was de buurtschap eigenaar van het schoolvertrek.

 De oude school uit 1860 aan de Beerzerweg 11 in Beerze.
Foto: Herman Wigbels

Toentertijd was nog sprake van lagere school. Je moet toch ergens beginnen niet waar? Na de Franse tijd (1795-1813) gingen de scholen over naar de gemeente. In de 18e eeuw had Beerze een “Boerschapsschool”, die door de Marke Beerze was gesticht en in stand werd gehouden. Geen schoolmeester van professie maar een boer die in zijn vrije tijd een kleine bijverdienste had als schoolmeester. Beerze kreeg omstreeks 1813 een onderwijzer in de persoon van Hendrik Ramerman. De eerste school stond midden in de buurtschap, gelegen tussen erve Kortman (huisnummer 24) en erve Warmink (Tiks, huisnummer 26) aan de Beerzerweg. In 1862 wordt een nieuwe school gebouwd gelegen ongeveer 1 kilometer verderop aan de Beerzerweg 11. Deze plek is zodanig gekozen dat ook de kinderen uit de buurtschap Junne er zoveel mogelijk profijt van hebben. Vervolgens wordt in 1920 op bijna dezelfde plek opnieuw een school gebouwd en in 1938 een nieuwe onderwijzerswoning. In 1985 komt een einde aan de school aan de Beerzerweg 14 en wordt verbouwd tot de huidige woning met een B&B gelegenheid.

Negen scholen
De lagere scholen waren in de zomer gesloten, omdat de schoolmeester en de kinderen moesten werken op het land en ’s winters werd het onderwijs met onderbrekingen gegeven, aangezien de zandwegen er naar toe vanwege het weer soms zo slecht waren dat vele kinderen lopend niet op school konden komen. Pas na 1860 werd het onderwijs krachtiger aangepakt en werden nieuwe scholen gebouwd. Schooltjes in de Marken Arriën, Giethmen, Varsen en Zeesse waren toen al opgeheven. De gemeente Ambt-Ommen kende op een gegeven moment negen lagere openbare scholen in de buurtschappen. Zo hadden Lemele, Lemelerveld, Nieuwebrug, Beerze, Beerzerveld, Hoogengraven, Vinkenbuurt, Dalmsholte en Arriërveld scholen met vaste onderwijzers. De arme gemeente kon deze lasten niet zelf betalen. Door subsidies van Rijk en Provincie bleven de scholen overeind. Uitbreiding en intensivering van het onderwijs waren het gevolg van de Onderwijswet uit 1856. De scholen, behalve die in Stad-Ommen, waren eenmansscholen, dat wil zeggen één onderwijzer gaf les in alle klassen.

Overigens bestond in Stad-Ommen in het begin van de 19de eeuw een gemeentelijke lagere school, die een voortzetting was van de vroegere stadsschool. Het leerprogramma omvatte slechts rekenen, schrijven en lezen. Reeds spoedig voelde het stadsbestuur voor uitbreiding van het schoolprogramma, door aan het rooster lessen in aardrijkskunde, geschiedenis en natuurkunde toe te voegen. Tot dit doel zou dan naast de onderwijzer H. Veenhoven, die sedert 1776 schoolmeester te Ommen was, een tweede onderwijzer moeten worden aangesteld. Daar de gemeente zelf geen geld voor deze post kon vrijmaken, vroeg zij steun aan de Staten van Overijssel, maar die kwam er niet. Lees meer »

1 Reactie »

4 december 2018

Erkenning Ommerschans als Werelderfgoed nog even vooruit geschoven

Categorie: Harry Woertink, Ommerschans.    160 keer gelezen.

OMMERSCHANS – Het op de UNESCO-lijst krijgen van de Ommerschans is nog even vooruit geschoven. Om alle 7 koloniën te kunnen inschrijven als Werelderfgoed is meer tijd nodig.

 ‘Gezigt op het gesticht voor bedelaars binnen de Ommerschans, in Overijssel, van de achter zijde’.
Afbeelding: OudOmmen

Daarom wordt in 2020 de aanvraag opnieuw ingediend. Zoals bekend was eerder dit jaar de aanvraag doorgeschoven omdat de UNESCO meer aanvullende informatie wilde van de initiatiefnemers: de zeven Belgische en Nederlandse Koloniën van de Maatschappij van Weldadigheid, waaronder ook de Ommerschans. Die aanvullende informatie betreft vooral de motivatie waarom er naast de ‘vrije’ koloniën (Frederiksoord, Wilhelminaoord, Willemsoord en Wortel) ook sprake moest zijn van ‘onvrije’ koloniën (Ommerschans, Veenhuizen en Merksplas). Er was bij de UNESCO veel waardering voor het initiatief tot armoedebestrijding middels de ‘vrije’ koloniën maar het was niet duidelijk genoeg gemaakt in het rapport waarom daarnaast ‘onvrije’ en soms zelf strafkoloniën nodig waren om de ideeën van de Maatschappij te realiseren.

Niet overhaast
Voor die aanvullende informatie wil de stuurgroep ruim de tijd nemen en dus niet overhaast te werk te gaan. “We hopen als bestuur van de Vereniging De Ommerschans natuurlijk van harte dat de aanvulling op het nominatiedossier er inderdaad toe leidt dat alle koloniën een plaats krijgen op de lijst van het Werelderfgoed”, laat de vereniging De Ommerschans in een reactie weten.
Het volledig persbericht van de stuurgroep waarin het vooruit schuiven wordt aangekondigd luidt:

Samenwerken met adviesorgaan UNESCO
Nieuwe stap in het nominatieproces voor de Koloniën van Weldadigheid
Nederland en België gaan in op het aanbod van ICOMOS, het adviesorgaan van UNESCO, om samen te werken aan een aangevuld dossier voor de nominatie van de Koloniën van Weldadigheid als Werelderfgoed. Lees meer »

Reageren »

3 december 2018

Nieuwste uitgave De Darde Klokke over kerk, Wolfskuil en de Rotbrink

Categorie: De Darde Klokke, Harry Woertink.    117 keer gelezen.

OMMEN – In het nieuwste nummer van de Darde Klokke (189) dit keer aandacht voor de geschiedenis van de Christelijke Gereformeerde Kerk in Ommen.

 De jongste uitgave van het Ommer historisch tijdschrift De Darde Klokke (189).

In 1903 werd aan het Molenpad een nieuwe kerk gebouwd. Voortrekker van de kerkgenootschap in Ommen was Jacob Hendrik van der Bent, boer en jarenlang raadslid. Maar een lang leven heeft deze kerk niet gekend, want na 17 jaar kreeg het pand een andere bestemming en werd zelfs afgebroken. De kerk had destijds in de volksmond de bijnaam het “Varkenskerkje”. Uit de notulenboek van de kerkenraadsvergaderingen van destijds, maar onlangs boven water gekomen, blijkt dat een ruzie om een varken niets te maken had met de oprichting van de kerk.

Verder worden in het historisch tijdschrift de ontwikkelingen beschreven over het aan de zuidkant van Ommen gelegen gebied de Wolfskuil, waar natuur en wonen hand-in-hand gaan. Twee grondeigenaren springen in het oog: baron van Pallandt van Eerde en jonkheer Repelaer. Zij hebben in de loop van de jaren om uiteenlopende redenen stukjes grond verkocht aan vrienden of kennissen, maar ook uit mensenlevende of juist financiële redenen. Daardoor was steeds sprake van verkleining van het bosgebied. Dit tegen de wil van het gemeentebestuur. Maar de naoorlogse ontwikkelingen van woningnood en toename van het kamperen als gevolg van meer vrije tijd relativeren de gang van zaken. De welvaart eind jaren 50 van de vorige eeuw zorgde er voor dat de Wolfskuil hap-snap bebouwd werd met villa’s en middenstandswoningen. Wat er allemaal voor komt kijken om de zandwegen te verharden weten de bewoners van de vroegere Rotbrink heel goed. Behalve dat dan een lange weg te gaan is doet zich ook een drastische wijziging voor van de natuur: van een sloot waarin alles leefde tot een lege sloot zonder leven, zo laat een oud bewoner optekenen in de serie over de Rotbrink.

In de Darde Klokke ook aandacht voor de Eerste Wereldoorlog (1914-1918). Weliswaar bleef Nederland vrij van oorlogsgeweld maar de leefomstandigheden waren moeilijk. Brood en andere voedselproducten op de bon en ook de Spaanse griep brak uit waaraan ook inwoners van Ommen kwamen te overlijden. Voor de Mobilisatie moesten boeren hun paarden beschikbaar houden voor het leger. Abonnees van de Darde Klokke krijgen het blad toegestuurd. Losse nummers van De Darde Klokke zijn te koop bij Read Shop aan de Kruisstraat 3 in Ommen.

Bron: Harry Woertink – 3 december 2018

Reageren »

3 december 2018

Nieuwsbrief CCO nummer 4/2018

Categorie: CCO (Cultuurhistorisch Centrum Ommen), Harry Woertink.    127 keer gelezen.

Elk kwartaal verschijnt er een Nieuwsbrief van het Cultuurhistorisch Centrum Ommen (CCO).

 Nieuwsbrief CCO nummer 4/2018
Klik op deze link om de Nieuwsbrief CCO te lezen.

In Nieuwsbrief nummer 4/2018 wordt melding gemaakt over de plannen die er zijn voor de viering 75 jaar bevrijding in 2020. Er is een zoektocht naar verhalen over de oorlog opgezet. Verder dat de Provincie het project monument “Kamp Erika” in het programma “75 Jaar Vrijheid in Overijssel” heeft geplaatst.

Ook in de Nieuwsbrief de ophanden zijnde “Buurtvisites” op 12, 13 en 14 februari 2019 in het Streekmuseum. Dit keer staan Beerze, Beerzerveld en de Beerzerhaar in de schijnwerper. Ook het succes van de Jumbofotoboek wordt beschreven en de geslaagde filmavond over het stroomgebied van de Vecht. Er is een oproep van het Streekmuseum om ouderwets speelgoed wat nu niet meer in de handel is tevoorschijn te halen: het museum wil het graag tentoonstellen.

Bron: Cultuurhistorisch Centrum Ommen – 3 december 2018

Reageren »

1 december 2018

Museum Palthehof organiseert een lichtjestocht tijdens de Kerstmarkt

Categorie: Ni’jluusn van vrogger.    135 keer gelezen.

De kerstmarkt op zaterdagmiddag en -avond 15 december van 16.00 tot 21.00 uur in Nieuwleusen wordt dit jaar voor het eerst gehouden rond de Grote Kerk, de parkeerplaats van’ t Witte Peerd en bij Museum Palthehof.

voorkantpalthehofb6.jpgHet gebied van de kerstmarkt wordt sfeervol aangekleed met kerstbomen, kerststerren en andere toepasselijke versieringen. ’s Avonds wordt het evenement sprookjesachtig verlicht met vuurkorven en waxinelichtjes.

Vanaf 17 uur tot 20 uur is er vanaf Museum Palthehof een Lichtjestocht door het Palthebos voor kinderen tot 13 jaar, al dan niet begeleid door ouderen. In het Palthebos is met lichtjes langs de wandelpaden een route aangegeven, waar in de bomen zilverkleurige afbeeldingen hangen. Deelnemers moeten bij museum Palthehof een Vragenlijst ophalen, die ze tijdens de wandeling invullen en aan het eind van de wandeling daar weer inleveren. Deelnemers nemen zelf een zaklantaren mee en een pen of potlood om de Vragenlijst in te kunnen vullen.

De route begint bij museum Palthehof en gaat vandaar rechtsaf door het Palthebos. De route is aangegeven met lichtjes langs de wandelpaden, waar in de bomen zilverkleurige plaatjes hangen.
Met de zaklantaren gaan de deelnemers op zoek naar de plaatjes die op de Vragenlijst staan. Als ze een plaatje hebben gevonden schrijven ze het nummer van het plaatje achter de naam op de Vragenlijst. Als alle plaatjes zijn gevonden, of de hele lichtjesroute is gelopen, kan de Vragenlijst bij het museum worden ingeleverd. Als beloning voor deelname mag er worden gegrabbeld in de grabbelton.

Bron: Historische Vereniging Ni’jluusn van vrogger – 1 december 2018

Reageren »

25 november 2018

Bloemen voor afscheid nemende bestuursleden OMD Ommen

Categorie: Monumenten.    226 keer gelezen.

 OMMEN – Cathy van der Mooren en Leo Bongers hebben afscheid genomen als bestuurslid van de Stichting Open Monumentendag Ommen.

Het bestuur van de Stichting Open Monumentendag 2018 met v.l.n.r.: Harry Woertink, Linde Stokvis, Gerda Wermink, Jan Soer, Wim van Kesteren en Cathy van der Mooren.
Foto: Harry WoertinkZie voor meer foto’s het album “Open Monumentendag 2018”.

Cathy als secretaris na een periode van zes jaar en Leo na twee jaar voorzitterschap vanwege zijn aantreden eerder dit jaar als wethouder. Tijdens een gezellige bijeenkomst vrijdagavond werden de twee afscheid nemende bestuursleden in de bloemetjes gezet en geprezen voor hun inzet.

Bloemen waren er ook voor Jan Soer omdat hij 25 jaar deel uitmaakt van het bestuur die de jaarlijkse open monumentendag in Ommen organiseert. De Stichting Open Monumentendag in op zoek naar nieuwe bestuursleden. Informatie of aanmeldingen via het mailadres: stichtingopenmonumentendagommen@kpnmail.nl.

Bron: Stichting Open Monumentendag Ommen – 25 november 2018

Reageren »

23 november 2018

Kunstvoorstelling: kunsthistoricus Han van Hagen over Rembrandt van Rijn en zijn tijdgenoten

Categorie: Bibliotheek Ommen, Ccoba (Cult.comm.bibliotheek).    181 keer gelezen.

Rembrandt is een vertrouwde naam, maar ken je die andere schilders uit zijn tijd ook?

 Op dinsdag 11 december om 20.00 geeft kunsthistoricus en beeldend kunstenaar Han van Hagen bij Ccoba in de Bibliotheek Ommen een kunstvoorstelling over Rembrandt van Rijn.

Han van Hagen
Foto: Bibliotheek Ommen

In 2019 is het 350 jaar geleden dat Rembrandt in Amsterdam overleed. Aan de vooravond van het Rembrandtjaar 2019 vertelt Han van Hagen het verhaal van de schilder Rembrandt van Rijn en zijn trawanten. Rembrandt: iedereen kent hem bij de voornaam, alsof het de buurman is. Maar wie kent Aert, Gerrit, Hercules, Govaert, Carel, Gerbrand, Jacob nog? Allemaal in die tijd net zo bekende schilders uit de zeventiende eeuw.

Het duistere, bruine licht van Rembrandt, eerst ongekend populair, werd later in de eeuw hopeloos ouderwets. Sommigen bleven Rembrandt trouw, anderen kozen de weg van een glanzend, kleurrijk Classicisme. Het wordt tijd voor een kennismaking met zijn tijdgenoten. In deze voorstelling komen geestverwanten en afvalligen van Rembrandt voor het voetlicht in de sfeer van zijn tijd. Maar Rembrandt blijft uitgangspunt en zorgt nog steeds voor verrassingen.

Bij laatste Ccoba-activiteit van het kalenderjaar kunt u traditiegetrouw genieten van een hapje en een drankje. Toegangsprijs: € 7, bibliotheekleden € 5, vrienden van Ccoba € 3. Kaarten zijn verkrijgbaar in de Bibliotheek (tijdens bemande openingsuren, weekdagen na 14.00 uur en zaterdag na 10.00 uur), via www.bibliotheekommen.nl en ter plekke voor aanvang van de voorstelling. De lezing wordt georganiseerd door Ccoba, de culturele commissie van de Bibliotheek Ommen.

Bron: Bibliotheek Ommen – 23 november 2018

Reageren »

22 november 2018

Beerze een dorp met status

Categorie: Harry Woertink.    412 keer gelezen.

Beerze is een brinkdorp, waarvan reeds in 1227 melding werd gemaakt. Op veel plaatsen langs de weg resteren open ruimtes die onder meer als brink en verzamelplaats voor het vee fungeerden.

Het brinkdorp Beerze.
Foto: Harry Woertink
Zie voor meer foto’s het album “Beerze”.

Beerze ligt deels in de uiterwaarden van de Vecht. Mensen vestigden zich op de hogere gronden naast de rivier. Daar brachten ze de grond in cultuur, door bomen te kappen en de bodem vruchtbaar te maken met een mengsel van schapenmest en heideplaggen. Heidevelden en schapen waren daardoor lange tijd noodzakelijk voor de opbrengst van het land.

Halletype
De boerderijen waren van oudsher het type Saksische- of Hallenhuis boerderij: een open ruimte waarin mens en dier samen leefden, een lemen vloer en een eiken ankergebint. Stro vormde het dak. Later werd dat riet. Kenmerkend is nu nog het strovlechtwerk op de schuren. Karakteristiek voor de oude Saksische boerderij is ook de zogeheten onderschoer, een inspringende ruimte in de achtermuur van de deel. Men hing er het paardentuig op en zette er melkbussen neer. Tevens werd het paard er neer gezet tijdens een korte schafttijd. In de woonkamer werd ’s winters het voedsel bereid op de grote kachel, die voor de schouw stond. Deze schouw was rondom met mooie tegeltjes versierd. Nog eerder werd op het open haardvuur gekookt. De potten en ketels waren aan een haal met ketelhaak bevestigd, waardoor het mogelijk was de potten naar zich toe te halen, ’s Zomers kookten de vrouwen altijd in het stookhok buiten de boerderij. De woonruimte bevatte in de regel slechts een tweetal ramen en was van de deel gescheiden door een muur, waarin een deur zat aan een kant van de haard. Aan de andere kant van het vuur bevond zich de vaste zitplaats van de boer. Vaak trof men hier in de muur een raampje, zodat de boer zo nu en dan zijn blik kon laten gaan over de deel en het vee in de stallen. In het vertrek waren een groot aantal zware eikenhouten kasten en kisten geplaatst, waarin onder andere het linnengoed werd opgeborgen. Het plafond was van stevige balken gemaakt. In de winter hing er worst en spek te drogen. Verder was een bedstee aan weerskanten van de woonkamer te vinden, vaak diepe en donkere hokken met deuren ervoor, ingebouwd in de muren. De deel diende voornamelijk tot opslagruimte en in de nazomer in gebruik voor het dorsen. Boven de deel waren tasruimten voor hooi en veevoer. De veestallen bevonden zich aan weerskanten van de open deelruimte. Aan de ene kant de koestallen, de kalveren het dichtst bij de woonruimte. Aan de andere kant waren de varkenshokken gebouwd, terwijl hier tevens plaats was ingeruimd voor de paarden, voorzover deze dan aanwezig zijn. In oudere boerderijen stond de WC achter in de stal of buiten het huis.

Lees meer »

Reageren »

16 november 2018

Nieuwe roede onderweg voor de Konijnenbeltsmolen in Ommen

Categorie: Harry Woertink, Molens.    2.106 keer gelezen.

OMMEN – Nog even en dan draait de Konijnenbeltsmolen in Ommen weer met vier wieken. Meer dan een jaar is de molen aan de Zwolseweg dan gekortwiekt geweest.

 De nu nog gekortwiekte Konijnenbeltsmolen krijgt binnenkort alle wieken terug.
Foto: Harry Woertink
Zie voor meer foto’s het album “Molen De Konijnenbelt”.

De molenmaker gaat de komende week aan de slag met niet alleen het terugbrengen van de roede, maar ook de rieten kap op de molen wordt vernieuwd. Het is een ferme klus die de molen staat te wachten. Ook wordt weer een koningsspil in het hart van de molen teruggebracht. Als eerste wordt met een hoogwerker de kap van de molen getild en tijdelijk in de tuin van het naastgelegen wooncomplex Het Molenerf gelegd. De rietdekker heeft dan de gelegenheid om de kap van nieuw riet te voorzien. De koningsspil kan vervolgens in de molen en als de kap weer teruggezet is wordt met een hoogwerker de stalen roede bevestigd. Als dan ook het hekwerk weer is aangebracht aan de roeden is de molen weer compleet. De Stichting Ommer Molens heeft het beheer over de molen met als molenaar Bastiaan Woertink. Zij zijn erg ingenomen met de medewerking van de bewoners van Het Molenerf. Zij offeren een deel van hun tuin op om zo meer ruimte rondom de molen te krijgen. Ook deze klus wordt de komende dagen opgepakt.

Boutverbindingen
Vervanging van de 22 meter lange roede is nodig omdat uit onderzoek van de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed bleek dat de boutverbindingen van de zogenaamde gedeelde molenroedes niet veilig zijn. Hierbij bestaat de metalen roede (met daaraan twee wieken) niet uit één stuk tussen de 20 tot meer dan 30 meter lang maar worden twee halve roeden in de kop van de molenas met flenzen en bouten aan elkaar verbonden. Van de circa 1200 molens in Nederland is bij 48 molens deze constructie toegepast, waaronder dus bij de Konijnenbeltsmolen. Al deze molens werden vorig jaar per direct stil gezet. Successievelijke worden deze roeden vervangen. Bij de Vilsterse molen is de roede vorige week vervangen.

Bron: Harry Woertink – 16 november 2018

2 Reacties »

Pagina 1 van 24712345...102030...Laatste »